Η Ρούλα, το «δικό μας» παιδί…

Η Ρούλα, το «δικό μας» παιδί…

Για κάποιους λόγους (προσωπικούς) σταμάτησα για λίγο να γράφω. Βαδίζοντας, όμως, στους δρόμους του τόπου μας καθημερινά, τα αυτιά μου γέμιζαν φωνές και τα μάτια μου εικόνες, μια φαγούρα στο χέρι μού φώναζε: γράψε, γράψε.

Ο σοφός λαός λέει ότι αν έχεις φαγούρα στο χέρι, ή λεφτά θα πάρεις ή ξύλο θα φας. Εμένα μου βγαίνει σε γράψιμο. Λεφτά αν πάρω, ή ξύλο αν φάω, δε με απασχολεί, η φαγούρα θέλω να φύγει.

Το πρώτο ερέθισμα, λοιπόν, το πήρα όταν έπεσε στην αντίληψή μου ο τίτλος ενός νέου βιβλίου που μπήκε στη ζωή μας προσφάτως. «Εντευκτήριο μελαγχολικών πιθήκων»… έτσι έγραφε και το σημαντικότερο ήταν, όταν διάβασα ποιος το έγραψε. Ένας άνθρωπος γνωστός μου από τα παλιά, τα όμορφα και δημοσιογραφικά, η Ρούλα Γεωργακοπούλου, που γεννήθηκε στην Καλαμάτα (δικό μας παιδί).

Σπούδασε Γαλλική Φιλολογία στο Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε για δέκα χρόνια σε σχολεία της περιφέρειας. Στη συνέχεια ασχολήθηκε επαγγελματικά με τη δημοσιογραφία, στα περιοδικά Ένα (εδώ συναντηθήκαμε), Ταχυδρόμος, Marie Claire και στις εφημερίδες «Το Ποντίκι», «Το Βήμα» και «Τα ΝΕΑ». Σήμερα αρθρογραφεί στα ΝΕΑ, δεν έμεινε όμως μόνο σε αυτά. Έξι θεατρικά της έργα έχουν ανέβει σε αθηναϊκές σκηνές από το 1986 ως σήμερα. Κυκλοφορούν, επίσης, η συλλογή χρονογραφημάτων της «Γυναίκα μετρίου αναστήματος» εκδόσεις Πατάκη,

δύο θεατρικά της έργα σε ενιαία έκδοση με τον τίτλο «Καρφίτσες στα γόνατα» εκδόσεις «Το Ροδακιό» και οι νουβέλες «Δέντρα, πολλά δέντρα» και «Η μέθοδος της μπουρμπουλήθρας», εκδόσεις Πόλις, καθώς και το «Ανάπτυγμα βατράχου», εκδόσεις Στερέωμα, ενώ μόλις πριν από λίγες μέρες κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Εστία το «Εντευκτήριο μελαγχολικών πιθήκων».

Έχει κάνει, επίσης, αρκετές λογοτεχνικές μεταφράσεις από τα γαλλικά.

Προσφάτως, λοιπόν, η Ρούλα έφερε στη ζωή μας πολλούς πίθηκους και, μάλιστα, μελαγχολικούς, όπως λίγο-πολύ είμαστε όλοι (μελαγχολικοί).

Σας μεταφέρω μια προδημοσίευση της Ρούλας για να καταλάβετε, αν δεν καταλάβατε. Δεν μπορεί, κάποιον πίθηκο θα συναντήσετε σε κάποιον δρόμο ή πλατεία και θα καταλάβετε.

ΠΡΟΣΟΧΗ, ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ. Καταναλώστε υπεύθυνα. Λαλαλαλα, αυτό είναι το ανάπτυγμα του εξωφύλλου της νέας μου νουβέλας που θα κυκλοφορήσει όταν σφίξουν οι ζέστες από τις εκδόσεις Εστία. Είναι η πρώτη ερωτική ιστορία που έχω γράψει, ανώτερη και από τον Εραστή της Λαίδης Τσάτερλι, τολμώ να ειπώ.

Η εικόνα είναι δια χειρός του λατρεμένου μας Δημήτρη Χαντζόπουλου.

Και κλείνω ευχαριστώντας τη Ρούλα που οι «πίθηκοί» της με ξαναβάζουν στο «παιχνίδι» του γραψίματος.

Ως άνθρωπος του ραδιοφώνου, όμως, αγαπητοί μου αναγνώστες, θα ήταν άσχημο να μη σας χαιρετήσω με το ρεφρέν ενός τραγουδιού που έφτιαξε πριν από χρόνια ο Λάκης Παπαδόπουλος, με τίτλο «Έλα, Γοριλάκι»: Έλα, γοριλάκι / Πήδα το μαντράκι / Πιάσε με απ’ το χέρι / Πάρε μ’ αγκαλιά…

Αυτά τα λίγα για σήμερα, καλή αντάμωση, καλή ανάγνωση και καλή ακρόαση. Μιλάμε πάλι…

Σημείωση: Σε λίγες ημέρες έρχεται και μια υπέροχη κουβέντα για τη δημοσιογραφία, την πολιτική και τον πολιτισμό με την Καλαματιανή συγγραφέα.

Του Κώστα Δεληγιάννη