Διαμαρτυρία εκπαιδευτικών – γονέων – ΑΔΕΔΥ στην Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας

Λείπουν δάσκαλοι, όσοι έρχονται δε βρίσκουν σπίτι, γονείς κρατούν τα παιδιά και αφήνουν τη δουλειά τους

Τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές, οι γονείς, η δημόσια εκπαίδευση γενικά, υπογράμμισαν χθες, σε παράσταση διαμαρτυρίας στη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας, ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών, η Ένωση Γονέων και το Νομαρχιακό Τμήμα της ΑΔΕΔΥ, με αφορμή τα περίπου 100 κενά εκπαιδευτικών σε Δημοτικά Σχολεία και Νηπιαγωγεία της Μεσσηνίας.

Όπως υπογράμμισαν οι διαμαρτυρόμενοι, αφενός το υπουργείο δεν κάλυψε τα κενά και, αφετέρου, εκπαιδευτικοί που έρχονται δε βρίσκουν στέγη ή αυτή που βρίσκουν είναι πανάκριβη. Ακόμη, υπάρχουν σοβαρά κενά στην ειδική εκπαίδευση. Επίσης, λόγω των κενών γονείς θα αναγκαστούν να αφήσουν τη δουλειά τους για να κρατήσουν τα παιδιά τους.

Οι διαμαρτυρόμενοι επισκέφθηκαν τη διευθύντρια Εκπαίδευσης, Θεοφανεία Σιούτη, η οποία από την πλευρά της διαβεβαίωσε ότι ενημέρωσε το υπουργείο για τα κενά και ότι στο πλαίσιο των δικών της αρμοδιοτήτων και ευθυνών κάνει ό,τι προβλέπεται για να μην υπάρχουν ελλείψεις εκπαιδευτικών.

«Η χρονιά αρχίζει με πάρα πολλές δυσκολίες» τόνισε σε δηλώσεις του ο πρόεδρος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, Περικλής Κορομηλάς. «Πάνω από 100 κενά δεν καλύφθηκαν από αναπληρωτές συναδέλφους. Υπάρχουν πολλά σχολεία από τα οποία λείπουν δάσκαλοι στο πρωινό τμήμα, πολλά ολοήμερα δε λειτουργούν. Στην ειδική αγωγή έχουμε πάρα πολλά προβλήματα σε παράλληλες στηρίξεις και σε τμήματα ένταξης» είπε ο πρόεδρος του συλλόγου και ζήτησε άμεση κάλυψη των κενών, καθώς και να καλυφθούν τα ολοήμερα, «γιατί οι γονείς δε θα μπορούν να βρίσκονται στις δουλειές τους ένα μήνα μέχρι να έρθουν οι νέες προσλήψεις».

Σε ό,τι αφορά το στεγαστικό, σημείωσε ότι «πάρα πολλοί συνάδελφοί μας, νεοδιόριστοι και αναπληρωτές, δυσκολεύονται πάρα πολύ στην εξεύρεση κατοικίας στην πόλη της Καλαμάτας, αλλά και στην υπόλοιπη Μεσσηνία, τα τελευταία χρόνια. Το θέμα πρέπει να απασχολήσει άμεσα όλους τους υπευθύνους. Ήδη έχουμε μια συνάδελφο αναπληρώτρια η οποία παραιτήθηκε δυσκολευόμενη να βρει σπίτι στην περιοχή».

Τέλος, ο κ. Κορομηλάς έκανε ειδική αναφορά στο Ειδικό Νηπιαγωγείο Καλαμάτας, τονίζοντας ότι ξεκίνησε με 7-8 μαθητές, ενώ έχει πλέον 22 «σε χώρους πραγματικά ακατάλληλους».

Ο πρόεδρος της Ένωσης Γονέων, Γρηγόρης Οικονομόπουλος, τόνισε ότι οι γονείς συμμετείχαν στην κινητοποίηση για τρεις λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι ότι «δε θέλουμε να βλέπουν τα παιδιά μας σαν κόστος». Στο πλαίσιο αυτής της λογικής, είπε, τα Γυμνάσια και τα Λύκεια έχουν πλέον τμήματα με 27 μαθητές, τα Νηπιαγωγεία έχουν επίσης 25 παιδιά, ενώ και στα Δημοτικά η κατάσταση τείνει στη λειτουργία τμημάτων με 25 μαθητές.

Ο δεύτερος λόγος, συνέχισε ο κ. Οικονομόπουλος, «είναι το δυσβάσταχτο κόστος για τη λαϊκή οικογένεια, για τα αναλώσιμα, για τις διάφορες υποχρεώσεις, για την παραπαιδεία. Το αίτημα για δωρεάν παιδεία είναι όνειρο απατηλό». Ο τρίτος λόγος είπε ο πρόεδρος της Ένωσης Γονέων είναι η αντίθεση για το Εθνικό Απολυτήριο, γιατί «δεν μπορούν τα παιδιά μας να δίνουν πανελλήνιες από την Α’ Λυκείου».

Με τη σειρά του, ο πρόεδρος του Νομαρχιακού Τμήματος της ΑΔΕΔΥ, Δημήτρης Φαββατάς, τόνισε ότι «αυτό που κάνει το υπουργείο Παιδείας δε λέγεται παιδεία, δε λέγεται σοβαρότητα. Υπήρχαν 297 κενά και το υπουργείο έστειλε μόνο 197 εκπαιδευτικούς. Εμείς θα επιμείνουμε, θα αγωνιζόμαστε συνεχώς, ώστε να μπορέσουμε να καλυτερεύσουμε και την παιδεία και την υγεία, που τόσο πίσω έχουν μείνει τα τελευταία χρόνια. Πρέπει η κυβέρνηση να καταλάβει τα αυτονόητα, ότι δεν μπορεί να παίζει με τις παιδικές ψυχές, δεν μπορεί να παίζει με τις ψυχές των ανθρώπων, δεν μπορεί να καταλείπει τους ανθρώπους, όπως έκανε πρόσφατα και στο Κέντρο Υγείας του Αγίου Νικολάου».

Τέλος, η γραμματέας του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, Χριστίνα Λαδά, υπογράμμισε, αναφερόμενη στα κενά στην ειδική αγωγή, ότι «αυτή τη στιγμή στη Μεσσηνία λείπουν 39 εκπαιδευτικοί της παράλληλης στήριξης σε Δημοτικά και Νηπιαγωγεία. Αυτό σημαίνει ότι παιδιά με βαριές ειδικές μαθησιακές ανάγκες δε θα μπορούν να είναι στο σχολείο τους. Πολλές φορές λέμε ότι το επίπεδο της κοινωνίας φαίνεται από το επίπεδο των σχολείων και δη, των ειδικών σχολείων. Φτάνει πια ο εμπαιγμός. Προτεραιότητα δεν είναι μόνο οι πολεμικές και εξοπλιστικές δαπάνες και τα τοκοχρεολύσια προς την Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει κάποια στιγμή στο κέντρο να μπει η εκπαίδευση».
Στ.Μ.