Ένα σχόλιο με τα αρχικά Α.Ο. «αλίευσα» χθες από το site ieidiseis.gr και το αντιγράφω: «Το παιχνίδι με τις “κολώνες” που παίζανε στα μικράτα τους οι μεγαλύτερες γενιές θυμίζει ο πόλεμος του παρασκηνίου που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη μεταξύ του Μεγάρου Μαξίμου και του επιτελείου του Αντώνη Σαμαρά.
Και οι δύο πλευρές είναι “κρυμμένες” πίσω από τις “κολώνες” για να έχουν πλήρη εικόνα του πώς κινείται ο αντίπαλος στην αναζήτηση υποψηφίων για τα εθνικά ψηφοδέλτια.
Ο στενός συνεργάτης του Κ. Μητσοτάκη, αλλά και ο γραμματέας Κ. Κυρανάκης, συνομιλούν καθημερινά με δίκτυο επαφών τους στις τοπικές κοινωνίες ανά την επικράτεια και καταγράφουν τα ονόματα που προσεγγίζει για το υπό ίδρυση κόμμα του ο Αντ. Σαμαράς.
Οι συνεργάτες του πρώην πρωθυπουργού από την πλευρά τους ενημερώνονται και αυτοί από τους “δικούς τους” ποιοι κλείνουν με τα γαλάζια ψηφοδέλτια και ποιοι προσδοκούν την είσοδό τους αλλά… έφαγαν πόρτα από την Πειραιώς, για να “χτυπήσουν”».
Προσωπικά, το μόνο καινούργιο που έμαθα από το παραπάνω σχόλιο, παρότι ανήκω στις μεγαλύτερες γενιές, είναι το παιχνίδι με τις «κολώνες».
Πώς στην ευχή μάς είχε ξεφύγει τούτο το παιχνίδι; Ήξερα τις αμάδες, το κουτσό, τους κλέφτες και αστυνόμους… Από «κολώνες» όμως τίποτα…
Μήπως γιατί δεν υπήρχαν τέτοιες στη γειτονιά;
Ούτε κορινθιακού ούτε δωρικού ρυθμού, ομολογώ…
Α.

























