Δύο πρώην σιδηροδρομικοί μιλούν για αυτό το σχέδιο
Με το σφύριγμα του τρένου έπειτα από χρόνια στο σιδηροδρομικό σταθμό της Καλαμάτας και τη θερμή υποδοχή του, όλοι αυτοί που παλεύουν για την επαναλειτουργία του είναι ακόμα πιο αισιόδοξοι ότι το όνειρο μπορεί να γίνει πραγματικότητα.
Αυτοί που πίστεψαν και δεν έχουν σταματήσει λεπτό να το διεκδικούν, είναι ο Σύλλογος Φίλων Σιδηροδρόμου Μεσσηνίας και κάποιοι συνταξιούχοι σιδηροδρομικοί μέλη του. Οι παραπάνω έχουν χτυπήσει μέχρι σήμερα εκατοντάδες πόρτες αρμοδίων και έχουν παρουσιάσει ένα σχέδιο ρεαλιστικό, όπως υποστηρίζουν.
Άλλωστε, ο συγκεκριμένος σύλλογος ήταν αυτός που πίστεψε στην τρέλα ότι το τρένο θα μπορούσε να φτάσει την 31η Δεκεμβρίου στην Καλαμάτα, και έπειτα από πολλές επικοινωνίες και αφού έλαβαν τη θετική απάντηση από τον ΟΣΕ, δούλεψαν αμέτρητες ώρες στο μηχανοστάσιο, αλλά και σε όλο το μήκος της γραμμής, και όπως φάνηκε από το αποτέλεσμα, τα κατάφεραν.
Το «Θάρρος» συναντήθηκε με δύο συνταξιούχους του ΟΣΕ που μας μίλησαν για τη σημασία λειτουργίας του τρένου ως προαστιακού για την Καλαμάτα, καθώς θα εκτελεί δρομολόγια προς Διαβολίτσι και Μεσσήνη, και κάτι τέτοιο θα άλλαζε τα δεδομένα τόσο στην Καλαμάτα όσο και στα σημεία που θα σταματούσε, καθώς θα έδινε ζωή και αρκετοί ίσως αποφάσιζαν να μείνουν εκεί, μιας και οι τιμές των ενοικίων στην Καλαμάτα είναι απλησίαστες.
Ο λόγος σε αυτούς. Πρώτος μας μίλησε ο Γιώργος Κωστόπουλος, ο οποίος δούλεψε στο σιδηρόδρομο για 34,5 χρόνια. Από την 1η Νοέμβρη του 1981 έως και τη μέρα που σταμάτησε στην Καλαμάτα, εργαζόταν εδώ ως μηχανοδηγός, ενώ μετά συνέχισε σε άλλες γραμμές.
Το εγχείρημα
Όταν τον ρωτήσαμε για το δρομολόγιο που έγινε την 31η Δεκεμβρίου, μας είπε ότι ήταν από τους πρωτεργάτες και όταν του ζητήθηκε η βοήθειά του στο μηχανοστάσιο, καθότι οι τεχνίτες που έρχονταν από τον Πύργο τα συγκεκριμένα τύπου τρένα δεν τα είχαν δουλέψει ποτέ, ήταν εκεί για να προσφέρει με τις γνώσεις του.
Τα τρένα αυτά, παρατήρησε, κατασκευάστηκαν το 1992 στα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά και ήταν με αυτά που ξεκίνησε αλλά και ολοκλήρωσε στην Καλαμάτα, οπότε τα ήξερε όσο λίγοι.
Το 2004 στην Καλαμάτα ήρθαν τα rail – bus, όπως και τα man 4 τρένα, στα οποία εργάστηκε παράλληλα.
Το δίκτυο σήμερα και η αναβάθμιση της γραμμής που τελικά ποτέ δε λειτούργησε
Το δίκτυο είναι σε καλή κατάσταση, αλλά έχει βανδαλιστεί σε κάποια σημεία του, τόσο στις γραμμές όσο και σχεδόν όλες οι ισόπεδες διαβάσεις.
Σχετικά με την αναβάθμιση του δικτύου λίγο πριν σταματήσει η γραμμή, μας ανέφερε πως κόστισε αρκετά εκατομμύρια και ήταν από την Καλαμάτα μέχρι την Κόρινθο. Η αναβάθμιση ολοκληρώθηκε, αλλά ποτέ δεν κυκλοφόρησε τρένο, αφού η κυκλοφορία ανεστάλη.
Το αξιοσημείωτο είναι, όπως μας είπε, ότι οι εργολάβοι συνέχιζαν να εργάζονται παρότι είχαν σταματήσει τα τρένα, αφού έπρεπε τότε να ολοκληρώσουν το έργο.
Γρηγόρης Αλεξανδρής
Ο Γρηγόρης Αλεξανδρής, συνταξιούχος του ΟΣΕ και αυτός, ήταν μηχανοδηγός. Εργάστηκε αρχικά στις γραμμές της Καλαμάτας και έπειτα στης Αθήνας, ακόμα και στον προαστιακό, για συνολικά 43 χρόνια.
Μιλώντας για το δρομολόγιο της 31ης Δεκεμβρίου, σχολίασε: «Ήταν μια ιδέα που έγινε πράξη από το Σύλλογο Φίλων Σιδηροδρόμου Μεσσηνίας, και έπειτα υπήρξε βοήθεια τόσο από όλους εμάς όσο και από εν ενεργεία υπαλλήλους του ΟΣΕ που βρέθηκαν στο μηχανοστάσιο της Καλαμάτας, αλλά εργάστηκαν και στο δρομολόγιο εκείνης της μέρας.
Τα συγκεκριμένα τρένα, όταν πήραμε το οκ, δεν ήταν σε λειτουργική κατάσταση, χρειάστηκε πολλή δουλειά και στο μηχανικό τους κομμάτι.
Θέλω να εκφράσω εδώ το παράπονό μου ότι αρκετοί πρώην σιδηροδρομικοί γύρισαν την πλάτη στο εγχείρημα, άλλοι αδιαφόρησαν εντελώς και άλλοι βρήκαν δικαιολογίες για μη βοηθήσουν».
Για εκείνη τη μέρα, σημείωσε: «Είναι γεγονός ότι δεν περιμέναμε τέτοια ανταπόκριση, βλέπαμε μεν ότι ο κόσμος θέλει, αλλά σίγουρα όχι αυτό που έγινε. Είδα κόσμο να δακρύζει μόνο και μόνο που είδε το τρένο να μπαίνει ξανά στο σταθμό της Καλαμάτας και μικρά παιδιά να εντυπωσιάζονται και να θέλουν να επιβιβαστούν για να ζήσουν κάτι που δεν το είχαν ξανακάνει.
Ο κόσμος έδειξε ότι το τρένο το θέλει. Δε θεωρώ ότι θα παίρνει κάθε μέρα το τρένο για βόλτα για να κόβει εισιτήρια, αλλά όλο αυτό έδειξε κάτι σημαντικό.
Θέλω εδώ να ευχαριστήσω εδώ τους εν ενεργεία υπαλλήλους της Hellenic Train, που στο συγκεκριμένο δρομολόγιο ήταν παρόντες και εργάστηκαν για την ομαλή και ασφαλή κυκλοφορία της αμαξοστοιχίας.
Ακόμα, θέλω να ευχαριστήσω το Δήμο Καλαμάτας, αλλά και τους χορηγούς για την αμέριστη βοήθειά τους.
Η επόμενη μέρα
Για εμάς σημασία έχει τι γίνεται από εδώ και πέρα με το τρένο. Για εμάς, όσο μακριά είναι η επαναλειτουργία του προαστιακού, είναι και τόσο κοντά! Κινητήριες μονάδες υπάρχουν, υπάρχει ένα κόσμημα μηχανοστάσιο με όλη του την υποδομή. Αν αυτή τη στιγμή μια εταιρεία εξαγγείλει πρόθεση να τον λειτουργήσει, αυτό μπορεί να γίνει εύκολα. Φυσικά, πρέπει να γίνει με γνώμονα πόσα χρήματα χρειάζονται για να λειτουργήσει ο προαστιακός. Με μια πρόχειρη μελέτη το ποσό αυτό είναι 1,2 εκατ. το χρόνο.
Αν θέλουν, σε αυτό μπορούν να προσφέρουν τόσο ο Δήμος και η Περιφέρεια όσο και η ΣΔΑΜ της Μεγαλόπολης, που ξέρουμε ότι έχει αδιάθετα κεφάλαια.
Η γραμμή είναι σε αρίστη κατάσταση, με το μόνο πρόβλημα να είναι στις διαβάσεις που έχουν καταστραφεί και απαιτούνται 3 με 5 εκατ. ευρώ.
Επίσης, θα μπορούσε και το κράτος να επιχορηγήσει. Όπως δίνει 62 εκατ. στην Hellenic, θα μπορούσε να δώσει άλλα 3 εκατ. για τον προαστιακό. Άλλωστε, είναι άγονη γραμμή και πρέπει να χρηματοδοτηθεί.
Θεωρούμε ότι θα βοηθήσει στην αποκέντρωση, στο πρόβλημα με το πάρκινγκ που αντιμετωπίζει η πόλη, ακόμα και στη στέγαση, αφού τα ενοίκια στην Καλαμάτα είναι σε εξωφρενικά ποσά, ενώ υπάρχουν σπίτια σε χωριά που κάποιος μπορεί να νοικιάσει με πολύ λιγότερα χρήματα».
Δρομολόγια
Όταν ρωτήσαμε τον κ. Αλεξανδρή για τα δρομολόγια, αν υποθέσουμε ότι ξεκινούσε ο προαστιακός, μας απάντησε ότι στη μελέτη που έχουν κάνει «για τη Μεσσήνη είναι 8 και για το Διαβολίτσι 4. Στις διαδρομές αυτές υπάρχουν στάσεις που θα εξυπηρετούσαν αρκετό κόσμο, όπως το Πανεπιστήμιο, το Νοσοκομείο, η Θουρία, ο Άρις, η Βαλύρα, ο Μελιγαλάς και το Διαβολίτσι, ενώ η γραμμή για τη Μεσσήνη, πέραν της πόλης, θα μπορούσε να εξυπηρετεί ακόμα και το αεροδρόμιο».
Εκδρομικά τρένα
Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι παράλληλα θα μπορούσαν να λειτουργήσουν και εκδρομικά τρένα, «όπου θες αρωγούς όλους τους εμπλεκομένους. Θες και τα ταξί, θες και τα ΚΤΕΛ, θες και τα τουριστικά γραφεία, αφού θα μπορούσαν να συνδυαστούν με τα εκδρομικά τρένα».
Για παράδειγμα, μας είπε πως θα μπορούσε ένα λεωφορείο να φέρει μαθητές από την Πύλο, να επιβιβαστούν στο τρένο και από εκεί να φτάσουν μέχρι το Διαβολίτσι. Όπως και σχολεία της Καλαμάτας. Τόνισε δε, ότι «όλοι θα πρέπει να δουν θετικά τον προαστιακό, καθώς όλοι θα κερδίσουν από αυτό».
Οι 100 κλιματικά ουδέτερες πόλεις και το τρένο
Επίσης, ο κ. Αλεξανδρής αναρωτήθηκε αν μια πόλη σαν την Καλαμάτα, που θέλει να λέει ότι ανήκει στις 100 κλιματικά ουδέτερες πόλεις της Ευρώπης, είναι λογικό να μην έχει μέσο σταθερής τροχιάς.
Πολλαπλά οφέλη και σε βάθος χρόνου
Κλείνοντας, ο κ. Γιώργος Κωνσταντόπουλος ανέφερε: «Προσεύχομαι και εύχομαι, μακάρι να πάρει σάρκα και οστά ο προαστιακός, δεν είναι κάτι ακατόρθωτο, θέληση χρειάζεται και οξυδέρκεια σε πράγματα που ανήκουν στην πραγματικότητα και όχι μόνο στη φαντασία.
Είναι σημαντικό ο κόσμος να αγαπήσει το τρένο. Αυτό θέλει δουλειά. Να το αγαπήσει από τα σχολεία. Πρέπει να μπουν τα παιδιά στο τρένο, να πάνε εκδρομή με αυτό. Αντί για μια εκδρομή στην παραλία της Καλαμάτας, να πάνε, ας πούμε, εκδρομή στο Μελιγαλά ή στο Διαβολίτσι».
Από την πλευρά του, ο κ. Γρηγόρης Αλεξανδρής δήλωσε: «Να μείνουμε στο αποτέλεσμα της προσπάθειας της 31ης Δεκεμβρίου και στη συνέχιση. Ναι, ό,τι έγινε είναι πάρα πολύ καλό, τώρα πρέπει να δούμε τι θα γίνει.
Πρέπει όλοι να το πιστέψουμε, τα οφέλη θα είναι πολλαπλά και σε βάθος χρόνου».
Του Παναγιώτη Μπαμπαρούτση
