Τι φοβόμαστε, σε τι ελπίζουμε και τι ευχόμαστε για το 2026…

Τι φοβόμαστε, σε τι ελπίζουμε και τι ευχόμαστε για το 2026…

Γενικευμένος πόλεμος και οικονομικά στο επίκεντρο της ανησυχίας

Η διεθνής αβεβαιότητα και το ενδεχόμενο ενός γενικευμένου πολέμου, οι οικονομικές δυσκολίες, η ακρίβεια, η διαφθορά, αλλά και ο ρόλος της Τεχνητής Νοημοσύνης, είναι βασικά θέματα που προβληματίζουν τον κόσμο (και) στο ξεκίνημα του 2026. Αυτά αποτυπώνονται και στο παρακάτω τοπικό ρεπορτάζ που κάναμε χθες, με τους συνομιλητές μας να κινούνται σε ένα φάσμα συναισθημάτων που ακροβατούν ανάμεσα στην απαισιοδοξία και την αισιοδοξία, άλλοτε διεκδικούν να ακουστεί η φωνή τους, άλλοτε αποφεύγουν θεωρώντας ότι δε θα αλλάξει κάτι, ενώ δε λείπουν και οργισμένες αντιδράσεις…

Παρά την προχωρημένη ηλικία και διάφορα προβλήματα υγείας, η κα Μαρία Πέτρουλα από τη Μεσσήνη ανταποκρίθηκε στα ερωτήματα του ρεπορτάζ, που συμπυκνώθηκαν στο «τι φοβάστε-σε τι ελπίζετε-τι εύχεστε για το 2026», απαντώντας: «Φοβάμαι τα τύμπανα των πολέμων που κρούουν σε πολλές γωνιές του πλανήτη, ελπίζω να κάνω λάθος και εύχομαι κουράγιο και καλούς αγώνες».

Την κα Κατερίνα την… αιφνιδιάσαμε σε κεντρικό δρόμο της πόλης μας και εξέφρασε τις καθημερινές σκέψεις που κάνουμε οι περισσότεροι: «Φοβάμαι την αρρώστια και θέλω να είμαι υγιής. Εύχομαι οικογενειακά να πάνε όλα καλά και να εκπληρωθούν οι επιθυμίες των παιδιών μου. Και υγεία σε όλο τον κόσμο».

Τον κ. Σταύρο τον συναντήσαμε στο κατάστημά του στην Καλαμάτα και μοιράστηκε μαζί μας τις αγωνίες του: «Την ακρίβεια φοβάμαι, που δεν ξέρουμε πού θα πάει. Προσωπικά δεν ελπίζω καθόλου ότι το 2026 θα είναι καλύτερο από το 2025 -μήπως είμαστε και χειρότερα… Ο κόσμος δεν έχει λεφτά και όλοι οι επαγγελματικοί κλάδοι υποφέρουν».

«Για το 2026 φοβάμαι δύο πιθανές εξελίξεις, πρώτον την επιδείνωση της ανεξέλεγκτης ακρίβειας, κυρίως στον τομέα των τροφίμων και της στέγης, και δεύτερον, την πιθανότητα μιας παγκόσμιας σύρραξης. Ελπίζω, λοιπόν, στην τιθάσευση της ανόδου των τιμών του καταναλωτή και στην αποτροπή μιας παγκόσμιας αναταραχής, ενώ εύχομαι οι ηγέτες μας να δείξουν σύνεση και αυτοσυγκράτηση» μας είπε ο κ. Π.Φ. και επειδή προέρχεται από τον εκπαιδευτικό χώρο, πρόσθεσε την προτροπή-ελπίδα: «Θα πρέπει, επιτέλους, οι γονείς και οι διδάσκοντες να γίνουν πραγματικοί αρωγοί οι μεν των δε και να αποβάλλουν κάθε αίσθημα αντιπαλότητας».

Η Μεσσήνια επιχειρηματίας κυρία Π.Σ. παραφράζει το τραγούδι του ’80 που έχει συνδεθεί με τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου (Στίχοι: Ανδρέας Πανταζής-Μουσική: Γιάννης Ζουγανέλης), λέγοντας: «Με τρομάζουν όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα…» και συνέχισε προσθέτοντας τα παρακάτω: «Με τρομάζει όταν οι ισχυροί της γης ελαφρά τη καρδία θέλουν να αυξήσουν τον πλούτο τους εις βάρος των αδυνάτων, μέχρι να τους εξοντώσουν. Με ανησυχεί η υπογεννητικότητα, η καταστροφή του πρωτογενούς τομέα στη χώρα μας, η υποβάθμιση και η ερημοποίηση της υπαίθρου, τα καρτέλ, οι αυξήσεις στην ενέργεια και στα τρόφιμα, η στεγαστική κρίση και το μέλλον των νέων που δε γεννήθηκαν σε “ισχυρά τζάκια”. Με ανησυχεί που το κανονικό κράτος συρρικνώνεται στο βωμό του κέρδους, με ανησυχεί η δημοκρατία που γίνεται ολιγαρχία και μένει μόνο το όνομα κατ’ ευφημισμόν, με ανησυχεί η απονομή της δικαιοσύνης που φαίνεται ότι δεν είναι και τόσο ανεξάρτητη. Με ανησυχεί το μέλλον…».

Ο Γιώργος, διευθυντικό στέλεχος οργανισμού και πατέρας ενός μικρού κοριτσιού, απάντησε: «Φοβάμαι τις αυξήσεις των τιμών, ελπίζω όχι μεγάλη αλλαγή στο εισόδημά μας και εύχομαι υγεία!».

Η κα Κική βιώνει στην καθημερινότητα και στο επάγγελμά της (ένα οπωροπωλείο-παντοπωλείο σε κεντρικό δρόμο της Καλαμάτας) πολλές οικονομικές πιέσεις, ενώ αγανακτεί για όσα συμβαίνουν στο δημόσιο βίο. «Δε φοβάμαι τίποτα, ό,τι είναι να έρθει θα έρθει» μας είπε μέσα στην απόγνωσή της, εκθειάζοντας τις δυναμικές κινητοποιήσεις των Γάλλων αγροτών και πολιτών στη χώρα τους –κάτι που, όπως λέει, στην Ελλάδα δεν έχει κανείς τα κότσια να κάνει. Εξέφρασε το θυμό της για όλο το κοινοβουλευτικό Σώμα και παρότι αναρωτιέται «ποιος θα έρθει μετά;», προσδοκά σε κυβερνητική αλλαγή «για να καθαρίσει» η κατάσταση, με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ να αποτελεί τη… σταγόνα στο ποτήρι που ξεχείλισε: «Είδαμε “Φραπέδες”, χασάπηδες, Φεράρι και Πόρσε, λαχεία που κέρδισαν οι ίδιοι πολλές φορές…», λέει χαρακτηριστικά.

«Παντού θα τα βλέπεις αυτά, όποιος κι αν ανεβεί δεν πρόκειται να αλλάξει κάτι», σχολίασε μια πελάτισσα, ενώ πιο δίπλα απογοητευμένος και ο κ. Κωνσταντίνος πρόσθεσε: «Δεν υπάρχει καμία ελπίδα», κάνοντας λόγο για μια καταστροφική κυβέρνηση, που καταστρέφει την υγεία και την οικονομία.


Γιούλα Σαρδέλη

Η Γιούλα Σαρδέλη, γνωστή δημοσιογράφος της Καλαμάτας, μας ανέφερε: «Φοβάμαι για την επέλαση του Τραμπ σε όλο τον πλανήτη. Φοβάμαι για το περιβάλλον. Εύχομαι να μπορεί η επίσημη Πολιτεία, οι φορείς, αλλά και όλοι εμείς, να μπορούμε να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα όλων των ανθρώπων. Παιδιών, γυναικών, ΑμεΑ, προσφύγων, ανθρώπων που ασθενούν».


Αγγελική Τσάκου

Η Αγγελική Τσάκου, συνταξιούχος και φυσιολάτρισσα, προσθέτει τη δική της οπτική: «Με τρομάζει η τεχνική νοημοσύνη, το γνωστό Al, που είναι ήδη εδώ. Νιώθω σφίξιμο στην ψυχή με τη σκέψη ότι σε ένα δύο χρόνια δε θα μπορούμε να καταλάβουμε ποια είδηση που θα έχει παγκόσμιο σοβαρό αντίτυπο, βίντεο ή φωτογραφία θα είναι αληθινά ή κατασκευασμένα. Ελπίζω ότι κάπου στη Γη, αθόρυβα, υπάρχουν φωτισμένοι Άνθρωποι που δουλεύουν για τη σωτηρία της ανθρωπότητας. Εύχομαι να υπάρχει ενσυναίσθηση στους Ανθρώπους!».

Γιώργος Μαυροειδής

«Υγεία και ειρήνη, αγάπη για τη ζωή, πρόοδο και αξιοκρατία. Η αξιοκρατία -και αμοιβές βάσει αξιοκρατίας- είναι το μόνο χρειάζεται για να οικοδομήσουμε ένα κράτος από την αρχή και μια υγιή κοινωνία. Και αγάπη για τη χώρα μας» τόνισε ο Γιώργος Μαυροειδής, γεωπόνος και πρωτοπόρος αγρότης στη Μεσσήνη.


Βαρβάρα Παπαδέα

Παρά τις δυσκολίες που βιώνει, η Βαρβάρα Παπαδέα επιλέγει να παραμείνει αισιόδοξη, ενώ εκφράζει τις ανησυχίες της που σχετίζονται με το επάγγελμα του αγρότη και τις δυσκολίες που βιώνει. Αναρωτήθηκε πώς είναι δυνατόν να κάνει ηλεκτρονική δήλωση για τα τσουβάλια με τις ελιές από το χωράφι της στην Αλαγονία χωρίς κινητό και ίντερνετ. Επιπλέον, ζητά θέσπιση αναρρωτικής άδειας και σχετικής αποζημίωσης-ενίσχυσης για τους αγρότες, για τους οποίους δεν υπάρχει καμία μέριμνα για διαστήματα που δεν μπορούν να εργαστούν. Αναφέρθηκε ακόμη στις ασφαλιστικές και άλλες εισφορές που καλούνται να πληρώσουν οι αγρότες, αλλά και στην ανάγκη αύξησης στις συντάξεις τους. «Εύχομαι να κοιτάξει η κυβέρνηση, επιτέλους, τους αγρότες» κατέληξε η κα Βαρβάρα.


Νίκος Τασιόπουλος

Ο νεαρός σχεδιαστής ιστοσελίδων Νίκος Τασιόπουλος μας απάντησε τα παρακάτω:

«Φοβάμαι έναν κόσμο που τρέχει πιο γρήγορα από τη συνείδησή του. Όχι την τεχνολογία, αλλά την απουσία αξιών που τη συνοδεύει. Φοβάμαι τη συνήθεια στην ένταση, την κανονικοποίηση της βίας, την απώλεια της ενσυναίσθησης. Να μάθουμε να αντιδρούμε λιγότερο και να νιώθουμε περισσότερο. Εύχομαι το 2026 να μας βρει λίγο πιο ήρεμους και λίγο πιο σοφούς. Να θυμηθούμε ότι η πρόοδος δε μετριέται μόνο σε ταχύτητα και δύναμη, αλλά σε ανθρωπιά. Να υπάρξει περισσότερος διάλογος και λιγότερος φόβος, περισσότερη αλήθεια και λιγότερος θόρυβος.

Εύχομαι υγεία, καθαρό μυαλό και το θάρρος να παραμένω αληθινός, ακόμα κι όταν αυτό κοστίζει. Να δημιουργώ χωρίς να χάνω τον άνθρωπο μέσα μου και να εξελίσσομαι χωρίς να ξεχνώ ποιος είμαι. Αν το 2026 μου αφήσει αυτό, θα είναι μια καλή χρονιά».


Νίκος Αντωνίου

Από το μικρό του καφέ στην οδό Φαρών ο Γιάννης μάς εξέφρασε την ανησυχία του γενικά για το μέλλον, ευχήθηκε υγεία και εξέφρασε την ελπίδα για έναν καλύτερο κόσμο. Ο κ. Νίκος Αντωνίου περιμένοντας να ετοιμαστεί ο καφές του σχολίασε: «Απ’ όσο θυμάμαι την πολιτική, η κατάσταση δεν αλλάζει, αλλά χειροτερεύει και το μέλλον είναι αβέβαιο. Δεν ξέρουμε τι θα ξημερώσει αύριο, μπορεί Γ’ Παγκόσμιος Πόλεμος. Η Πολιτεία είναι ένα μηδέν και ένα χάος επικρατεί αυτή τη στιγμή. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά πράγματα… Εγώ είμαι συνταξιούχος, περνάω όπως περνάω, η γυναίκα μου έχει φύγει από τη ζωή, τα παιδιά μου μεγάλωσαν… Εύχομαι να είμαι καλά εγώ, η οικογένειά μου και όλος ο κόσμος».


Γιώργος Λυμπέρης

Ο φαρμακοποιός Γιώργος Λυμπέρης ανέφερε κι αυτός ως μεγαλύτερο φόβο το ενδεχόμενο ενός τρίτου Παγκόσμιου Πολέμου. Παράλληλα, εξέφρασε την ελπίδα για καλυτέρευση της κατάστασης στα οικονομικά, στο σύστημα υγείας και γενικά στα εσωτερικά θέματα της χώρας μας. Ο ίδιος δηλώνει αισιόδοξος, επισημαίνοντας όμως ότι «υπάρχει πολλή απαισιοδοξία γύρω μας»…


Της Χριστίνας Ελευθεράκη