Εδώ και ένα χρόνο λειτουργεί το Συμβούλιο Νεολαίας του Δήμου Καλαμάτας, με τις δράσεις του, αλλά και τις παρεμβάσεις του να είναι εμφανείς στην πόλη. Σε αυτό συμμετέχουν νέοι από 15 έως 25 ετών, με τις εγγραφές να είναι ανοιχτές και τα μέλη του αυτή τη στιγμή να φτάνουν τα 100.
Είναι γεγονός ότι, όταν κανόνισα το ραντεβού για τη συνέντευξη αυτή, φοβήθηκα ότι θα πάω να συναντήσω παιδιά με ξύλινο λόγο ή παιδιά που θα τα έβλεπαν όλα καλά.
Κατά τη γνώμη μου, το συγκεκριμένο συμβούλιο θα πρέπει να είναι εντελώς ανεξάρτητο από κάθε Δημοτική Αρχή και χρώματα και ως νέοι που είναι να μιλούν για ζητήματα της πόλης και να λένε σε όλους πώς τη θέλουν τώρα, αλλά και πώς την ονειρεύονται, γιατί αυτοί θα ζήσουν και στο μέλλον εδώ.
Επίσης κατά τη γνώμη μου, θα πρέπει το συγκεκριμένο συμβούλιο να έχει τη δυνατότητα να έρχεται σε άμεση επαφή με το δήμαρχο και τους αρμόδιους αντιδημάρχους, αφού μια τέτοια συνεργασία μόνο πολύτιμη μπορεί να αποβεί.
Επιστρέφοντας τώρα στη συνέντευξη, ευτυχώς οι φόβοι μου δεν επιβεβαιώθηκαν, και συνάντησα την Ελευθερία Χάικου, την Αγάπη Ανδρουλιδάκη και τον Γιώργο Κατσμόλ. Γεμάτοι όρεξη και αγάπη για την πόλη και οι τρεις, μου μίλησαν για το πώς λειτουργεί το συμβούλιο, πώς βλέπουν την Καλαμάτα σήμερα και τι θα ήθελαν να αλλάξει.
Ο λόγος σε αυτούς:
-Ποιοι είστε και πώς αποφασίσατε να συμμετάσχετε στο Συμβούλιο Νεολαίας;
Είμαι η Ελευθερία Χάικου, μαθήτρια Β΄ Λυκείου του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας. Γενικά, θεωρώ ότι η Καλαμάτα χρειάζεται μια παρέμβαση από τους νέους. Πάντα δε, είχα πολλές ιδέες, αλλά δεν είχα να τις εκφράσω. Όταν ήρθε το email σχετικά με το συμβούλιο, σκέφτηκα «να η ευκαιρία μου να συμμετάσχω στα κοινά».
Είμαι ο Γιώργος Κατσμόλ και σπουδάζω Νοσηλευτική. Όταν έμαθα για αυτό το συμβούλιο, σκέφτηκα κατευθείαν ότι θέλω να συμμετάσχω, αφού πιστεύω ότι εμείς οι νέοι μπορούμε να δώσουμε ιδέες, ακόμα και αποτελέσματα, ώστε να αναπτυχθεί η Καλαμάτα παραπάνω.
Είμαι η Αγάπη Ανδρουλιδάκη, μαθήτρια του Μουσικού Σχολείου Καλαμάτας στη Β΄ Λυκείου. Μαθαίνοντας για το συμβούλιο, σκέφτηκα ότι θα ήταν μια καλή ευκαιρία να εκφράσω απόψεις και γνώμη πάνω στα κοινά. Μου φάνηκε μια πολύ καλή ευκαιρία να ενισχύσω το καινοτόμο αυτό εγχείρημα της πόλης, αφού θεωρώ ότι κι εμείς οι νέοι έχουμε φωνή και, μάλιστα, πιο ισχυρή σε κάποιους τομείς.
Μπαίνοντας σε αυτό και βλέποντας τη συλλογικότητα και ομαδικότητα που επικρατεί, εκτιμώ ότι θα έχουμε αρκετά αποτελέσματα.
-Πώς λειτουργεί το
Συμβούλιο; Υπάρχει πρόεδρος, αντιπρόεδρος κ.λπ.;
Αγάπη: Όχι, δεν εκλέγεται κανένας. Ο
καθένας κάνει αίτηση εγγραφής και επιλέγει σε ποια ομάδα θέλει να συμμετάσχει. Κάθε
φορά που υπάρχει μια δράση, ένα email φτάνει σε όλα τα μέλη. Από
εκεί και πέρα, έχουμε φτιάξει chat μέσω του οποίου έχουμε
επικοινωνία.
-Πόσο εύκολο είναι να λειτουργήσει αυτό; Δηλαδή, χωρίς κάποιον επικεφαλής;
Ελευθερία: Είναι κάτι πιο ευρύ, πιο ανεξάρτητο, έτσι δίνεται ισάξια σημασία σε όλους. Επικρατεί ισηγορία, ο καθένας θα μιλήσει όσο θέλει και θα πει αυτά που θέλει να πει. Επικρατεί συμμετοχική δημοκρατία.
Θεωρώ ότι είναι καλύτερα που δεν υπάρχουν αυτά τα «αξιώματα», γιατί, ας πούμε, στο σχολείο που υπάρχει το δεκαπενταμελές, επικρατεί η άποψη του προέδρου ή των μεγαλύτερων τάξεων.
Υπάρχουν παιδιά 16 ετών, υπάρχουν 20 ετών, υπάρχουν μέχρι και 23, που είναι και το όριο, και όλοι μιλάμε το ίδιο.
Τώρα όλοι ακουγόμαστε και αυτό είναι πολύ όμορφο. Άλλωστε, όλοι είμαστε στο συμβούλιο για τον ίδιο λόγο, την αλλαγή.
-Μιλήστε μας για τις θεματικές ομάδες και τι στόχο έχουν…
Γιώργος: Πέραν της ομάδας επικοινωνίας, υπάρχει ομάδα για τα αδέσποτα, ομάδα για ΑμεΑ, για το περιβάλλον, για την Ευρωπαϊκή Ένωση, πολιτισμού, κ.λπ.
Η κάθε ομάδα προτείνει και υλοποιεί δράσεις, είτε μόνοι μας είτε σε συνεργασία με άλλες φορείς που κρίνουμε ότι είναι κατάλληλοι για να συνεργαστούμε.
Το τελευταίο επίπεδο είναι οι προτάσεις που γίνονται στο Δημοτικό Συμβούλιο. Ας πούμε, προτείναμε να μπουν σε κάποια δημοτικά κτήρια φωτοβολταϊκά. Δεν είναι κάτι που εμείς μπορούμε να υλοποιήσουμε, αλλά είπαμε την ιδέα.
Όμως, σε άλλες ομάδες παίρνουμε την πρωτοβουλία και έχουμε τη δυνατότητα κάποια πράγματα να τα κάνουμε μόνοι μας.
-Κάποια μέλη σας βρέθηκαν σε Δημοτικό Συμβούλιο και πήραν το λόγο. Πώς σας φάνηκαν οι αντιδράσεις των μελών για τις προτάσεις σας;
Ελευθερία: «Το θέμα είναι το κατά πόσο η νεολαία έχει τη διάθεση να ασχοληθεί με τα κοινά, γιατί, όπως και να το κάνουμε, ζούμε σε μια εποχή που επικρατεί το διαδίκτυο.
Βλέπουν, λοιπόν, την κακή επιρροή, οπότε παρασύρονται αρνητικά και όχι προς το θετικό, προς αυτό που θέλουν να πουν και να κάνουν. Έτσι, παιδιά που υπό άλλες συνθήκες δε θα μπορούσαν, μέσω του συμβουλίου έχουν την ευκαιρία να το κάνουν.
-Ελπίζετε αυτά που λέτε να υλοποιηθούν;
Γιώργος: Ναι, για αυτό και βρέθηκα σε αυτή την πρωτοβουλία. Εμείς προσπαθούμε και να φέρουμε στον ίσιο δρόμο τα νέα παιδιά, ώστε και αυτά να διεκδικήσουν, αλλά και να δείξουμε στους παλιούς, εκείνους που είναι στο Δημοτικό Συμβούλιο δηλαδή, ότι και εμείς έχουμε φωνή και πρέπει να μας ακούσουν. Έτσι θα γίνουμε εμείς καλοί και αυτοί καλύτεροι και, τελικά, η Καλαμάτα θα γίνει ακόμα καλύτερη.
Αγάπη: Οι παλιοί δημοτικοί σύμβουλοι κρατούν τις δικές τους απόψεις, τη δική τους στάση, έτσι όπως την έχουν μάθει, χωρίς να υπολογίζουν τόσο τις ανάγκες της σημερινής κοινωνίας και της σημερινής νεολαίας, ασχέτως αν ακούμε συνεχώς και από αυτούς, ότι είμαστε το μέλλον της πόλης, της κοινωνίας, του πολιτισμού και της πολιτικής. Όμως, δεν κάνουν βήματα που να δείχνουν ότι αυτό που λένε το πιστεύουν.
Ως παράδειγμα, θα ήθελα να αναφέρω τις υποδομές σε σχολεία της πόλης που είναι σε κακή κατάσταση. Εμείς ακούμε ότι όλα θα τα φτιάξουν, αλλά είτε μένουν στα λόγια είτε απλά κάνουν κάποιες βασικές παρεμβάσεις.
Εμείς είμαστε, όμως, εδώ για να συνεχίζουμε να διεκδικούμε.
-Τι σας ενοχλεί στην Καλαμάτα;
Αγάπη: Πολλοί δεν κατανοούν τους ανθρώπους με δυσκολίες, ειδικά στη μετακίνησή τους. Παρκάρουν στις διαβάσεις, στις ράμπες, στις θέσεις για ΑμεΑ, κι αυτό εμένα μου δείχνει ότι δεν υπάρχει ενσυναίσθηση του κόσμου για αυτούς τους ανθρώπους. Είναι άνθρωποι με ανάγκες και δικαιώματα, όπως όλοι μας.
Επίσης, τα σκουπίδια. Ναι μεν η πόλη θεωρείται αρκετά καθαρή, αλλά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι υπάρχουν σημεία που συνδημότες μας πετούν παράνομα, κι αυτό δείχνει μια κακή νοοτροπία που δυστυχώς δεν αλλάζει.
Στην πόλη υπάρχουν πολλά αδέσποτα ζώα. Η Φιλοζωική δίνει τη δική της μάχη, αλλά είναι γεμάτη, έτσι θεωρώ ότι η υπάρχουσα υποδομή, σύμφωνα με τις ανάγκες, δεν επαρκεί.
Γιώργος: Κάθε μέρα βλέπω πράγματα που με ενοχλούν στην πόλη. Κι επειδή είμαι στο χώρο της υγείας, βλέπω και στη δημόσια υγεία μεγάλα προβλήματα, κτηριακά, κενά σε ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Επιστρέφοντας στα της Καλαμάτας τώρα, οι δρόμοι, είτε από φυσικές καταστροφές είτε από δικές μας επιρροές, είναι σε άσχημη κατάσταση.
Ελευθερία: Η προσβασιμότητα στην πόλη, ακόμα και στα σχολεία. Επίσης, η Καλαμάτα θα μπορούσε να έχει περισσότερους χώρους αναψυχής για τους νέους και να γίνει λίγο πιο σύγχρονη σε κάποια θέματα. Πρέπει η πόλη να αναδιαμορφωθεί με έναν τρόπο που θα εξυπηρετεί όλους, όχι μόνο τους νέους.
-Χώροι για τους νέους υπάρχουν;
Ελευθερία: Όχι. Το Πάρκο του ΟΣΕ, ας πούμε, θα μπορούσε να είναι σε καλύτερη κατάσταση, αφού το θεωρώ λίγο εγκαταλελειμμένο. Ειδικά το βράδυ δε νιώθω ασφαλής να το διασχίσω ή ακόμα περισσότερο να καθίσω, οπότε το αποφεύγω, αλλά θα μπορούσε να είναι ένας εκπληκτικός χώρος.
-Με την παραπάνω άποψη συμφώνησαν και οι άλλοι δύο, ενώ, όπως είπαν, δεν είναι μόνο το Πάρκο του ΟΣΕ, αλλά και άλλοι χώροι που λείπουν.
-Η συνέχεια…
Όπως μου εξηγούν όλοι μαζί, έχουν ως στόχο να μεγαλώσει ακόμα περισσότερο το Συμβούλιο Νεολαίας και οι προτάσεις στις οποίες η κάθε ομάδα καταλήγει να γίνονται γνωστές.
Του Παναγιώτη Μπαμπαρούτση
