Στις 2 Φεβρουαρίου κάθε χρόνο η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά μία από τις πιο σημαντικές θρησκευτικές εορτές: την Υπαπαντή του Κυρίου. Η συγκεκριμένη γιορτή είναι ακριβώς σαράντα ημέρες μετά τα Χριστούγεννα, σηματοδοτώντας την ολοκλήρωση του χριστουγεννιάτικου κύκλου. Φέτος η εορτή συμπίπτει με Δευτέρα, φέρνοντας στο προσκήνιο ένα από τα πιο συγκινητικά επεισόδια της χριστιανικής παράδοσης.
Ο όρος «Υπαπαντή» πηγάζει από το αρχαίο ελληνικό ρήμα «υπαντάω», που φέρει τη σημασία της υποδοχής ή της συνάντησης με κάποιον. Η γιορτή αυτή αναφέρεται στην ιστορική στιγμή που η Θεοτόκος Μαρία και ο Ιωσήφ προσέφεραν το θείο βρέφος στον Ναό της Ιερουσαλήμ. Εκεί, ο δίκαιος Συμεών, φωτισμένος από τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, υποδέχθηκε τον μικρό Ιησού στην αγκαλιά του, αναγνωρίζοντας σε αυτόν τον υποσχεμένο Μεσσία.
Μια σπουδαία ημέρα για την πόλη της Καλαμάτας, τους Καλαματιανούς, αλλά και για όλη τη Μεσσηνία.
Την ημέρα αυτή, λοιπόν, όπως κάθε χρόνο έρχονται στην πόλη μας πολλοί άνθρωποι με γραβάτες, οι λεγόμενοι «επίσημοι», για να προσκυνήσουν μαζί μας, καρτερώντας να τους υποδεχτεί στην αγκαλιά του, για δικούς του λόγους ο κάθε ένας, ο δίκαιος Συμεών όπως λέν οι γραφές. Φέτος και συμφώνα με πληροφορίες του «Θ», τα ονόματα που θα βρεθούν στην Καλαμάτα τη Δευτέρα είναι ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος, οι δύο πρώην πρωθυπουργοί, Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς, ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης και ως εκπρόσωπος του προέδρου της ελληνικής κυβέρνησης ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός Επικρατείας, Κωνσταντίνος Χατζηδάκης. Αυτοί θα είναι οι πιο «επίσημοι», όμως θα υπάρχουν και αρκετοί λιγότερο «επίσημοι».
Κάποιοι από τους προαναφερθέντες επισήμους φαντάζομαι ότι θα περιμένουν με λαχτάρα να ακούσουν το «Νυν απολύεις», που είναι χριστιανική προσευχή η οποία καταγράφεται ευκρινώς στο Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον (β΄ 25-35).
Το «Νυν απολύεις», λοιπόν, αποδίδεται στον Συμεών, ο οποίος κατοικούσε στα Ιεροσόλυμα και ήταν άνθρωπος δίκαιος και ενάρετος. Το Άγιο Πνεύμα τού είχε αποκαλύψει ότι, για όλες τις αρετές του, θα πέθαινε μόνο αφότου γεννιόταν ο Σωτήρας. Σαράντα ημέρες μετά τη γέννηση του Ιησού, ο Συμεών έφθασε στο ναό του Σολομώντα, έπειτα από εντολή του Αγίου Πνεύματος και τον κράτησε στην αγκαλιά του. Πλέον μπορούσε να πεθάνει, οπότε αναφώνησε: «Τώρα, Κύριε, μπορείς να με πάρεις ειρηνικά, όπως μου υποσχέθηκες, διότι είδαν τα μάτια μου τον Σωτήρα, που είναι φως για να
φανερωθεί στα έθνη και δόξα του λαού σου».
Δεν έχω κάτι άλλο να πω, αυτό που εύχομαι είναι τα καλύτερα για όλους και να μη χρειαστεί να πεθάνει κάποιος για να βρούμε τον Μεσσία μας, έτσι κι αλλιώς «πεθαίνουμε» εμείς ως λαός κάθε μέρα.
Συμεών δεν υπάρχει πλέον, υπάρχουν όμως πολλοί εκκολαπτόμενοι Μεσσίες που ψάχνουν τον Συμεών τους. Αυτά τα λίγα και θρησκευτικά για σήμερα, καλή Παναγιά να έχουμε!
Μιλάμε πάλι…
Του Κώστα Δεληγιάννη
Φώτο: Αγιογραφία δια χειρός Ρένας Χριστοδούλου
