Κ. Μαργέλης: «Το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα της Ελλάδας είναι τα κόκκινα δάνεια»

Κ. Μαργέλης: «Το μεγαλύτερο κοινωνικό  πρόβλημα της Ελλάδας είναι τα κόκκινα δάνεια»

Με σκληρή γλώσσα και σαφές πολιτικό και κοινωνικό μήνυμα τοποθετήθηκε ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Καλαμάτας, Κώστας Μαργέλης, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, αναδεικνύοντας το ζήτημα των μη εξυπηρετούμενων, γνωστών ως «κόκκινων», δανείων ως «το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάδα».

Όπως τόνισε εξαρχής, στόχος του ήταν να προσεγγίσει το θέμα «σε μίαν άλλη διάσταση, όσο γίνεται πιο εκλαϊκευμένα, ώστε να το αντιληφθούν όλοι οι συμπολίτες μας», υπογραμμίζοντας ότι εδώ και περίπου μία δεκαετία «το κράτος είναι απρόθυμο να στηρίξει τα δίκαια αιτήματα τουλάχιστον 1.000.000 πολιτών, οι οποίοι έχουν εμπλακεί σε μία αντιδικία με τις τράπεζες και τα funds».

Κοινωνική τραγωδία
Ο πρόεδρος του ΔΣΚ έκανε λόγο για κοινωνική τραγωδία, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Το θέμα αυτό είναι το μεγαλύτερο κοινωνικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η Ελλάδα και αποτελεί ταυτόχρονα μία τραγωδία για τους συμπολίτες μας». Σύμφωνα με τον ίδιο, η πραγματική αιτία του προβλήματος δεν είναι η ισχύς των funds, αλλά η στάση της Πολιτείας: «Δεν είναι μεγάλη η δύναμη των funds, μεγάλη είναι η αδιαφορία του κράτους».

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στον τρόπο με τον οποίο, στο πλαίσιο της μνημονιακής νομοθεσίας, οι τράπεζες μετέφεραν τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια σε εταιρείες ειδικού σκοπού. Όπως ανέφερε: «Ένα δάνειο ονομαστικής αξίας 100.000 ευρώ πήγε στο fund και το fund το έδωσε στο διαχειριστή αντί 5.000 ή 10.000 ευρώ». Παρά ταύτα, όπως κατήγγειλε, «αυτός που απέκτησε την απαίτηση από το δάνειο […] έχει το δικαίωμα να ζητήσει ολόκληρο το δάνειο από τον οφειλέτη, δηλαδή 100.000 ευρώ».

Η αποτίμησή του ήταν κατηγορηματική: «Μεγαλύτερη αδικία από αυτή δε νομίζω ότι υπάρχει στον κόσμο», ενώ έκανε λόγο για «θηριώδη αισχροκέρδεια της τάξεως του 95%». Παράλληλα, επισήμανε ότι οι οφειλέτες δεν έχουν καν το δικαίωμα να γνωρίζουν σε ποιο ποσό μεταβιβάστηκε το δάνειό τους, καθώς, όπως είπε, «τα δικαστήρια λειτουργούν έτσι δεσμευμένα από το νομοθετικό καθεστώς και τις αποφάσεις της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου».

Η μεγαλύτερη αδικία
Σε ένα από τα πιο ουσιαστικά σημεία της παρέμβασής του, σημείωσε: «Πιστεύω ότι τα δικαστήρια απονέμουν δικαιοσύνη, αλλά η απονομή της δικαιοσύνης είναι κάτι που υπερβαίνει την εφαρμογή των νόμων. Δεν υπάρχει νόμος που θα πει στο δικαστή τι είναι δίκαιο και τι είναι άδικο».

Ο κ. Μαργέλης κάλεσε την Πολιτεία να αναλάβει νομοθετική πρωτοβουλία, τονίζοντας ότι «πρέπει να σταματήσει να κλείνει τα μάτια στην αισχροκέρδεια των funds», την ώρα που, όπως είπε, «700.000 ακίνητα που είναι συνδεδεμένα με τα “κόκκινα” δάνεια βγαίνουν στον πλειστηριασμό».

Ιδιαίτερη μνεία έκανε και στους εγγυητές, τους οποίους χαρακτήρισε «ως δέκτες της μεγαλύτερης αδικίας», επισημαίνοντας: «Δε νοείται να υπάρχει ευθύνη εγγυητή, όταν έχει αποσβεστεί η οφειλή του πρωτοφειλέτη. Αυτό είναι παραλογισμός».


«ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΟΙ ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ ΠΡΩΤΗΣ ΚΑΤΟΙΚΙΑΣ»

Καταχρηστικές πρακτικές των servicers στο στόχαστρο του Δικηγορικού Συλλόγου Καλαμάτας
Σοβαρές αιχμές για τη λειτουργία των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων και τις επιπτώσεις τους στους δανειολήπτες άφησε ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Καλαμάτας, Κώστας Μαργέλης, κατά τη διάρκεια της χθεσινής συνέντευξης Τύπου με αντικείμενο τις «καταχρηστικές συμπεριφορές και πρακτικές των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων».

Στο επίκεντρο βρέθηκαν το ιδιωτικό χρέος και η αδυναμία ουσιαστικής προστασίας των οικονομικά ασθενέστερων πολιτών.

Όπως υπογράμμισε, «το ιδιωτικό χρέος των πολιτών προς το Δημόσιο, τις τράπεζες και τους χρηματοπιστωτικούς φορείς παραμένει σε δυσθεώρητα ύψη, παρά τις όποιες προσπάθειες περιορισμού του», χαρακτηρίζοντάς το «μείζον κοινωνικό πρόβλημα, που πλήττει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας και ιδίως τους οικονομικά αδύναμους συμπολίτες μας». Στο ίδιο πλαίσιο, επισήμανε ότι «οι πλειστηριασμοί ακινήτων, που αφορούν πλέον και σε πρώτες κατοικίες, αποτελούν καθημερινότητα».

Εξωδικαστικός μηχανισμός
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στη συρρίκνωση της δικαστικής προστασίας και στη δυσλειτουργία του εξωδικαστικού μηχανισμού. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά, «η δυνατότητα ουσιαστικής δικαστικής προστασίας έχει αποφλοιωθεί», ενώ ο εξωδικαστικός μηχανισμός, «χωρίς την πρόβλεψη υποχρεωτικής συμμετοχής των πιστωτών (πλην της περίπτωσης των ευάλωτων οφειλετών) καθίσταται “κενό γράμμα”».

Σύμφωνα με τον πρόεδρο του Δικηγορικού Συλλόγου, οι πιστωτές «είτε δε μετέχουν είτε προτείνουν ρυθμίσεις μη ρεαλιστικές για τους δανειολήπτες, που οδηγούν σε σύντομο χρόνο σε αδυναμία εξυπηρέτησης και απώλειά τους».

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, όπως επισήμανε, παρατηρείται «έξαρση καταχρηστικών και μη νόμιμων συμπεριφορών των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων (servicers) εις βάρος των δανειοληπτών». Ανάμεσα στις πρακτικές που καταγγέλθηκαν περιλαμβάνονται «η διενέργεια πράξεων εκτέλεσης κατά οφειλετών που έχουν υπαχθεί στις διατάξεις του ν. 3896/2010, σε ρυθμισμένα ή ακόμη κι εξοφλημένα δάνεια», αλλά και «η διαρκής τηλεφωνική όχληση οφειλετών – σε βαθμό εκφοβισμού – ακόμη και αυτών που έχουν ενταχθεί σε δικαστική ρύθμιση».

Προστασία πολιτών
Ο κ. Μαργέλης έκανε λόγο και για σοβαρά προβλήματα στην τήρηση των ρυθμίσεων, σημειώνοντας «τη συνεχή μεταβολή των λογαριασμών εξυπηρέτησης των δικαστικών ρυθμίσεων των οφειλετών χωρίς προηγούμενη ειδοποίηση», με αποτέλεσμα οι οφειλέτες «να μη γνωρίζουν πού θα καταβάλλουν τις δόσεις της ρύθμισης». Παράλληλα, κατήγγειλε «την καθυστερημένη απάντηση σε αιτήματα των οφειλετών και των δικηγόρων τους για χορήγηση σχετικών εγγράφων», την ώρα που οι εταιρείες «επισπεύδουν μέτρα αναγκαστικής εκτέλεσης εις βάρος τους».

Ιδιαίτερη μνεία έγινε και στην αποστολή εξωδίκων έκπτωσης «σε οφειλέτες που ήδη τηρούν τη ρύθμιση του ν. 3869/2010», καθώς και «στην απαίτηση καταβολής υπέρογκων ποσών ως προκαταβολή» προκειμένου να ανασταλούν κατασχέσεις, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη «οι πραγματικές δυνατότητες αποπληρωμής των οφειλετών» ή έκτακτες περιστάσεις, όπως προβλήματα υγείας.

Κλείνοντας, ο πρόεδρος του ΔΣΚ ήταν κατηγορηματικός: «Τέτοιες συμπεριφορές που διαταράσσουν την κοινωνική συνοχή δεν μπορούν να γίνονται αποδεκτές σε μία ευνομούμενη Πολιτεία», ζητώντας ουσιαστικό έλεγχο και θεσμικές παρεμβάσεις για την προστασία των πολιτών.

Β.Β.