Παρακολουθώντας τις τελευταίες μέρες αποσπάσματα από τις μαγνητοφωνημένες συνομιλίες διαφόρων σχετικά με το σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, κράτησα μια λέξη που μου έκανε εντύπωση: «χεράτα».
Ταυτόχρονα, δεν ξέρω γιατί, μου ήρθε στο μυαλό το ερώτημα του Κωνσταντίνου Καραμανλή (του μεγάλου), που είχε κάποτε αναρωτηθεί: ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο;
Ένα ερώτημα στο οποίο απάντησε έπειτα από αρκετό καιρό στη Βουλή μας ο Κυριάκος Μητσοτάκης: «Η απάντηση έχει δοθεί. Τον κυβερνά ο κυρίαρχος λαός δια των εκλεγμένων, και όχι τα φουσκωμένα πορτοφόλια…». Αυτό είπε τότε.
Ένιωσα μιαν ανατριχίλα, ένα ρίγος, μιαν ευθύνη. Φουσκωμένο πορτοφόλι δεν έχω, «κυρίαρχος λαός» είμαι, άρα κυβερνώ
Ακούω χρόνια τώρα σε πολλές τοποθετήσεις των πολιτικών μας, και όχι μόνο, τη λέξη κυρίαρχος όταν αναφέρονται στον λαό. Σαν λαός που είμαι κι εγώ, όπως κι εσείς, προβληματίστηκα. Αναρωτήθηκα σε τι πράγμα είμαι κυρίαρχος. Με τη γραμματική και τις έννοιες των λέξεων δεν τα πήγαινα ποτέ καλά, και για να είμαι σωστός, έψαξα και βρήκα την έννοια της συγκεκριμένης λέξης, που ακούγεται με κρότο κάθε φορά που αναφέρεται.
Κυρίαρχος, λοιπόν, είναι αυτός που έχει την κυριαρχία, που κυριαρχεί, που έχει την εξουσία, αποφασίζει και ορίζει, ελέγχει καταστάσεις, είναι ο κύριος, ο αφέντης, ο ρυθμιστής, ο ανεξάρτητος.
Αυτή την έννοια έχει η λέξη κυρίαρχος με βάση τα γραμμένα των μεγάλων της γραμματικής μας. Κοιτώντας, όμως, την καθημερινότητά μου κι αφού, όπως λένε, είμαι κυρίαρχος λαός, έχω την εξουσία, αποφασίζω, ελέγχω, είμαι ο κύριος, ο αφέντης, ο ρυθμιστής, ο ανεξάρτητος, αναρωτιέμαι: Γιατί δεν μπορώ να ζήσω με αξιοπρέπεια;
Γιατί κάθε τέλος του μήνα ό,τι παίρνω το δίνω; Γιατί κάθε φορά που μπαίνω στο σούπερ μάρκετ, βγαίνω ξεβράκωτος;
Γιατί τριακόσια τρανά μυαλά που επέλεξα να με βοηθήσουν να ζήσω, δε με αφήνουν να ζήσω;
Γιατί αυτοί που με έγλειφαν μια φορά κάθε τέσσερα χρόνια, τέσσερα χρόνια με φτύνουν;
Γιατί με έβαλαν σε μια φυλακή που δεσμοφύλακας του εαυτού μου είμαι εγώ;
Με αυτά, κι άλλα πολλά, διαπιστώνει κάποιος ότι αμφισβητούν την κυριαρχία του «κυρίαρχου λαού», που τους δίνει την κυριαρχία.
Η ολοκλήρωση της διαπίστωσης αυτής τεκμηριώνεται αν παρακολουθήσει κανείς τις συζητήσεις που γίνονται για το καλό μας και την «κυριαρχία» μας ως λαός, στο ναό της δημοκρατίας, που λέμε και Βουλή, ειδικά τις τελευταίες ημέρες. Δείτε, κι αν νιώσετε «κυρίαρχοι» ως λαός, τότε λέω να ξεκινήσω τα χάπια, γιατί μάλλον ζω αλλού.
Α, να σας θυμίσω ξανά ότι κυρίαρχος είναι αυτός που έχει την κυριαρχία, που κυριαρχεί, που έχει την εξουσία, αποφασίζει και ορίζει, ελέγχει καταστάσεις, είναι ο αφέντης, ο ρυθμιστής, ο ανεξάρτητος, ο κύριος του εαυτού του.
Αυτά τα λίγα για σήμερα, χεράτα ή ποδαράτα, απολαύστε το Μεγαλοβδόμαδο, στο τέλος πάντα έρχεται η Ανάσταση.
Μιλάμε πάλι…
Του Κώστα Δεληγιάννη
