Αυτές τις ημέρες έκανα τον δάσκαλο (!), το τι τράβηξα μονάχα εγώ το ξέρω και μαζί με μένα κι όσοι άλλοι μπαμπάδες, θείοι, αδελφοί κ.τ.λ. βρέθηκαν στην ανάγκη να κάνουν θέλοντας και μη τον δάσκαλο. Κι αυτό είναι που με παρηγορεί κάπως, ότι δηλαδή κι άλλοι τράβηξαν τον διάβολό τους. Γιατί όπως ξέρετε, όταν σε δέρνουν μαζί με άλλους, σου φαίνονται λιγώτερες κείνες που τρως, σου φαίνεται σαν να τις μοιράζεσαι…
Όσοι αυτές τις ημέρες με ιώβειον υπομονήν προσπάθησαν με κάθε τρόπο να μάθουν σε κάποιον πιτσιρίκο, σε κάποια πιτσιρίκα, πράγματα που το μικρό τους μυαλουδάκι δεν είχε τη δύναμη να καταλάβη, αυτοί μονάχα με νοιώθουν, αυτοί μονάχα θα με δικαιώσουν.
Ξέρετε τι θα πη να σπάζης το κεφάλι σου για να θυμηθής πώς εξηγείται κείνο το έρημο το «γαρ», το «τοίνυν», το «σπασάμενοι» και να μην έχης και «Ρώσση». Και σαν να μη φθάνουν τα νεύρα σου, έχεις και τις ειρωνείες των μικρώνν που σε κάθε σου άγνοια βρίσκουν την ευκαιρία να σου πουν «άντε, καϋμένε θείε, βλέπεις και συ δεν το ξέρεις».
Ξέρεις τι θα πη να τους λες ότι ο αδάμας είναι… άνθραξ και αυτά να σκάνε στο γέλοιο, γιατί ξέρουνε, λέει, ότι ο άνθραξ, οι άνθρακες, τα κάρβουνα, είναι μαύρα…
Συ δε, εν τω μεταξύ, τα έχεις βάλει με όλους τους διαβόλους εξαιρουμένου του υπογράφοντος, που σου φέρανε την τύχη να κάνης τον δάσκαλο… και φθάνεις αισίως στα μαθηματικά.
Από εδώ αρχίζει ο θρήνος.
Είναι ανάγκη να δώσης στα παιδιά να καταλάβουν τι είναι το… «Κόσκινον του Ερατοσθένους».
Έλα, Παναγία μου… για κόσκινα είμαστε…
Οι πιτσιρίκοι εν τω μεταξύ έχουν πάρει χαμπάρι ότι έχεις μεσάνυχτα και η σκέψις ησυχάζει και σε κοσκινίζουν αποδείχνωντάς σου ότι δεν έχεις στο επάνω πάτωμα τίποτε για… κοσκίνισμα και τους φαίνεται παράξενο πώς ο βαθενούστατος μπαμπάς, ο θείος, δεν ξαίρει το… κόσκινο του Ερατοσθένους.
Αμ’ πώς να το καταλάβουμε εμείς, λέει ένας από τους γαβριάδες.
Και εδώ που τα λέμε δεν έχουν και πολύ άδικο ή μάλλον έχουν αρκετό δίκηο.
Ας μην ξεχνάμε ότι εμείς που σήμερα παριστάνουμε τον έξυπνο δείχνοντας ότι μερικά πράγματα της αριθμητικής είναι αστεία, σε χρονιές περασμένες ήμαστε στα μαθηματικά… κουμπούρες.
Και έφθασε η σειρά της Γεωγραφίας, εδώ θα γίνη πραγματικός θρήνος.
Αι ερωτήσεις των μικρών πίπτουν βροχηδόν.
-Πόσες επαρχίες έχει, θείε, ο Νομός Μεσσηνίας;
-Ο έχων σχηματίσει την εντύπωσιν του πολυξερούμενου παιδιού θείος κομπιάζει, κάνει πως μετράει ψιθυρίζοντας, επαρχία Καλαμών, επαρχία Μεσσήνης… και στοπ ξανά μανά Καλαμών και Μεσσήνης, ώσπου τα κάνει μούσκεμα.
-Ποία είναι η πρωτεύουσα του Νομού Κοζάνης, θείε;
-Η Κοζάνη απαντά σοβαρός – σοβαρός ο θείος προσπαθών να πάρη την ρεβάνς.
-Ποία είναι η πρωτεύουσα του Νομού Καβάλας, θείε;
-Η Καβάλα τρέχει να απαντήση ο… μορφωμένος γεωγραφικώς θείος.
-Ποία είναι η πρωτεύουσα του Νομού… Πέλλης θείε;
Ο θείος ο μορφωμένος, ο παραμορφωμένος θείος, που είχε κάνει τον μικρό να τον θαυμάζη μέχρι προ ολίγου για τις απέραντες γεωγραφικές του γνώσεις και δεν είναι λίγο να ξέρη ότι πρωτεύουσα του Νομού Κοζάνης είναι η Κοζάνη και η πρωτεύουσα του Νομού Καβάλας είναι η Καβάλα, εφαρμόζει το «και κείνος δεν απήντησε» του Τυμφρηστού.
Τώρα πολλοί από σας που δεν έτυχε να υποστείτε την δοκιμασία αυτή, διαβάζοντας αυτά ασφαλώς θα γελάτε.
Όμως, θα πρέπει να έχεις κάποια πιτσιρίκα ή πιτσιρίκο και τότε θα τα λέγαμε.
Πάντως, σας θυμίζουμε εμείς οι… παθοί την ελληνικήν παροιμίαν που λέει:
«Καθένας έξω από τον χορό πολλά τραγούδια ξέρει».
ΜΕΦΙΣΤΟ
Φώτο ίντερνετ
