Δύο ειδήσεις που αφορούσαν στην πόλη μας εμφανίστηκαν σχεδόν ταυτόχρονα πριν από λίγο καιρό, συνδυαζόμενες αφάνταστα όμορφα στο μυαλό μου με ερέθισμα την ανάσυρση εικόνων από ένα ταξίδι μου στη Δανία.
Βρέθηκα, λοιπόν, στην Κοπεγχάγη, απ’ όπου κάναμε μια εκδρομή 42 λεπτών με το τρένο στο Humleback, 35 χλμ. βόρεια της δανέζικης πρωτεύουσας.
Εκεί, βαδίζοντας με τα πόδια 10 λεπτά, φθάσαμε στο Louisiana Museum of Modern Art. Ένας μοναδικός συνδυασμός μοντέρνας τέχνης και φύσης, διαθέτοντας ένα εντυπωσιακό πάρκο γλυπτών με θέα τη θάλασσα, ένα μικρό στεγασμένο μουσείο, ένα μικρό γουστόζικο μαγαζί με διάφορα δανέζικα προϊόντα, και καφέ.
Τεράστιος ο αριθμός των επισκεπτών, όχι μόνο τουρίστες, αλλά και Δανοί.
Αυτές οι εικόνες, λοιπόν, ζωντάνεψαν όταν διάβασα ότι ο Δήμος Καλαμάτας σκέπτεται την ανάπλαση της παραποτάμιας περιοχής του Νέδοντα, από το σημείο που βρίσκεται το Ανοιχτό Θέατρο και βόρεια.
Ύστερα από μικρό χρονικό διάστημα, πληροφορήθηκα επίσης πως ο γλύπτης Χρήστος Ρηγανάς, φεύγοντας από αυτή τη ζωή, άφησε τα έργα του στον Δήμο Καλαμάτας.
Έκρηξη στο μυαλό μου!
Είναι γεγονός πως κουράστηκα να ακούω περί αναπλάσεων με επίκεντρο τους κυβόλιθους, τα παγκάκια και τα δεντράκια.
Όταν μας δίνεται η δυνατότητα, δε θα πρέπει να εντάσσουμε την τέχνη στην καθημερινότητά μας;
Έτσι, προάγεται η Παιδεία…
Έτσι, η Καλαμάτα προάγει τον Πολιτισμό…
Έτσι, η πόλη μας μπορεί να κάνει τη διαφορά!
Κατέγραψα απλώς μια δική μου ιδέα, βάσει των δικών μου εμπειριών…
Σίγουρα μπορεί να υπάρχουν και καλύτερες.
Όμως, θα πρέπει να ξεφύγουμε από τα στανταράκια…
Αυτή, άλλωστε, είναι η διαφορά μεταξύ οράματος και επανάληψης…
Άντα Αποστολάκη
Υ.Γ. Οι φωτό από το Louisiana Museum of Modern Art.
