Πράσινη Καλαμάτα στα λόγια, στάσιμη στην πράξη: Η κατάρρευση του δικτύου ποδηλατοδρόμων

Η Καλαμάτα προβάλλεται συχνά ως μια πρωτοπόρος “πράσινη” πόλη που εντάσσεται σε ευρωπαϊκά προγράμματα βιώσιμης κινητικότητας. Ωστόσο, η καθημερινή πραγματικότητα για όσους προσπαθούν να χρησιμοποιήσουν το ποδήλατο ως βασικό μέσο μετακίνησης αποδεικνύει ότι ο τίτλος αυτός παραμένει, δυστυχώς, μόνο στα χαρτιά.

Τα τελευταία χρόνια δεν έχει υπάρξει καμία ουσιαστική επέκταση, αλλά ούτε καν η στοιχειώδης συντήρηση του υφιστάμενου δικτύου. Η έλλειψη επαρκών μέτρων προστασίας και η αδιαφορία για τη βελτίωση των υποδομών λειτουργούν αποτρεπτικά για τους πολίτες, αντί να τους προσελκύουν σε έναν πιο φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο ζωής.

Τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι ποδηλάτες είναι συγκεκριμένα:

–Ασαφείς διασταυρώσεις: Στα σημεία όπου ο ποδηλατόδρομος τέμνεται με το υπόλοιπο οδικό δίκτυο, η ορατότητα είναι περιορισμένη και η διαγράμμιση ανύπαρκτη, εκθέτοντας τους χρήστες σε αδικαιολόγητους κινδύνους.

–Κακοτεχνίες και υψομετρικές διαφορές: Η απουσία ομαλής μετάβασης στα σημεία συνάντησης του ποδηλατόδρομου με το οδόστρωμα ή τα πεζοδρόμια προκαλεί συνεχείς κραδασμούς και δυσκολεύει τη μετακίνηση.

–Έλλειψη σήμανσης για πεζούς και ποδηλάτες: Δεν υπάρχει πρόβλεψη για τη συνέχεια των διαβάσεων πεζών πάνω στο δίκτυο του ποδηλατόδρομου, δημιουργώντας σύγχυση μεταξύ των χρηστών.

–Εξαφάνιση υποδομών σε κεντρικά σημεία: Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η Πλατεία Όθωνος, όπου η ειδική σήμανση που υποδείκνυε τη διέλευση του ποδηλατόδρομου έχει σχεδόν εξαφανιστεί, καθιστώντας τη διέλευση ασαφή.

–Εγκατάλειψη των σταθμών κοινόχρηστων ποδηλάτων: Οι σταθμοί που τοποθετήθηκαν από τον Δήμο παραμένουν σήμερα σε κατάσταση πλήρους απαξίωσης. Παρά τη μεγάλη επικοινωνιακή καμπάνια, τις φωτογραφίες και τις “βόλτες” της Δημοτικής Αρχής κατά την έναρξη του έργου, η παντελής έλλειψη συνέχειας αποδεικνύει ότι η πρωτοβουλία εξυπηρέτησε μόνο τις εντυπώσεις.

–Απουσία υποδομών στάθμευσης και επικράτηση “αναρχίας”: Την ώρα που προβάλλονται ως πρότυπα οι οργανωμένες ευρωπαϊκές υποδομές -όπως οι σύγχρονοι υπόγειοι σταθμοί στάθμευσης ποδηλάτων- στην Καλαμάτα η κατάσταση είναι αποκαρδιωτική. Πέραν ορισμένων παλαιών, απλών θέσεων, οι πολίτες αναγκάζονται να δένουν τα ποδήλατά τους ανεξέλεγκτα σε δέντρα, στύλους και αστικό εξοπλισμό πάνω σε πλατείες, φανερώνοντας τη γυμνή πραγματικότητα πίσω από τις διακηρύξεις.

Στελέχη του Δήμου Καλαμάτας συχνά επικαλούνται τα ευρωπαϊκά πρότυπα και την ανάγκη υιοθέτησης της ποδηλατικής κουλτούρας. Είναι όμως εύλογο το ερώτημα: Ποιες συγκεκριμένες προτάσεις έχουν καταθέσει και εφαρμόσει για την αναβάθμιση του δικτύου; Πώς αναμένεται να πειστούν οι δημότες να εμπιστευτούν το ποδήλατο, όταν οι ίδιοι οι υπεύθυνοι δε χρησιμοποιούν το μέσο για τις μετακινήσεις τους στην πόλη, ώστε να αντιληφθούν τα προβλήματα από πρώτο χέρι;

Αν θέλουμε η Καλαμάτα να αποκαλείται πραγματικά “πράσινη πόλη”, η βιώσιμη κινητικότητα δεν μπορεί να εξαντλείται σε επικοινωνιακά δελτία Τύπου. Απαιτείται άμεση παρέμβαση των αρμοδίων για τη διόρθωση των προβληματικών σημείων, την αποκατάσταση της σήμανσης, τη συντήρηση των υποδομών, τη δημιουργία ασφαλών θέσεων στάθμευσης και τη λειτουργία των κοινόχρηστων σταθμών. Η ασφάλεια των πολιτών και η πράσινη μετάβαση της πόλης απαιτούν πράξεις και όχι λόγια.

Του Διονύση Αγάλου 
Συμβούλου Δημοτικής Κοινότητας Καλαμάτας