Γιώργος Φρατζεσκάκης: Επιλέγω έργα που μου αρέσουν και μέχρι τώρα το κοινό ανταποκρίνεται πολύ καλά

«Ο Τέλειος Φόνος» – Διπλή θεατρική παράσταση το Σάββατο 24/10 στην Καλαμάτα

Πολλά μυστηριώδη και συγκλονιστικά πράγματα αναμένεται να συμβούν το προσεχές Σάββατο στο αμφιθέατρο του Εργατικού Κέντρου Καλαμάτας, δύο φορές μάλιστα… Η σκηνή του «Θ. Αγγελόπουλος» πρόκειται να… βαφτεί με αίμα και να μετατραπεί στο πεδίο δράσης και ανατροπών ενός περίπλοκου αστυνομικού θρίλερ, «με λεπτή ψυχολογική ένταση, όπου τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται»… Όλα αυτά μέσα από την παράσταση «Ο Τέλειος Φόνος» που θα παρουσιάσει στις 24 Οκτωβρίου το θέατρο Ελιάρτ σε σκηνοθεσία Γιώργου Φρατζεσκάκη, με πρωταγωνιστή τον Θάνο Καληώρα, σε διπλή παράσταση στις 6.15 το απόγευμα και στις 9.00 το βράδυ. Το κοινό της Καλαμάτας θα έχει την ευκαιρία να μπει στο ατμοσφαιρικό σύμπαν του διακεκριμένου Βρετανού θεατρικού συγγραφέα και σεναριογράφου ιστοριών με εγκλήματα, Φρέντερικ Νοτ, και να ζήσει από κοντά το έργο «Dial M for Murder» που χάρισε ο Χίτσκοκ το 1953 στους σινεφίλ, εν προκειμένω μέσα από την πολύ επιτυχημένη θεατρική εκδοχή που παίζεται τα δύο τελευταία χρόνια στην Αθήνα και σε πολλές πόλεις της Ελλάδας, με τη σφραγίδα εγγύησης του Ελιάρτ και του σκηνοθέτη Γιώργου Φρατζεσκάκη, ο οποίος έκανε και τη διασκευή.

Εν όψει της διπλής παράστασης του Σαββάτου στην πόλη μας ο γνωστός Έλληνας ηθοποιός και σκηνοθέτης μίλησε στο «Θ», μέσα από την παρακάτω συνέντευξη, για την επικείμενη επίσκεψη στην Καλαμάτα, την οποία χαρακτηρίζει «αγαπημένη πόλη», καθώς είναι αρκετές φορές που έχει έρθει («Αθώος ή Ένοχος», «Επιστροφή στο φόνο», «Τα 39 σκαλοπάτια» κ.α.) με θετική αλληλεπίδραση κάθε φορά ,«το κοινό αγκαλιάζει τις παραστάσεις μας, μας τιμά που έρχεται κι εμείς κάθε φορά προσπαθούμε για το καλύτερο, δηλαδή να φέρουμε μια παράσταση που να κρατήσει τον θεατή και να φύγει ευχαριστημένος», όπως λέει στο ξεκίνημα ο ίδιος.

-Φαίνεται ότι στο Eliart αγαπάτε τα αστυνομικά έργα… Αρέσουν πολύ και σε σάς και στο κοινό;

Στο θέατρο Eliart το ρεπερτόριό μας χαρακτηρίζεται, ως επί το πλείστον -χωρίς να αποκλείονται άλλου είδους έργα- ως η αστυνομική σκηνή της Αθήνας, οπότε οι παραστάσεις μας κινούνται γύρω από το αστυνομικό και έχει δημιουργηθεί ένα κοινό που μας ακολουθεί πάνω σε αυτό.

Εγώ δεν κάνω τίποτα που να μη μου αρέσει, αν δε μου άρεσε δε θα μπορούσα να το ανεβάσω ή να το σκηνοθετήσω. Με τίποτα, δε με αφορά. Πράγματα που δε μου αρέσουν δε με ενδιαφέρουν, όσο κερδοφόρα κι αν είναι, και το λέω γενικώς όχι μόνο στο θέατρο. Είναι άποψη ζωής σε όλη αυτή την πορεία. Βεβαίως, με ενδιαφέρει το οικονομικό αντίκρισμα γιατί πρέπει να κάνω μια δουλειά, θέλω να αμείβομαι και να ζω από αυτή, αλλά δεν είναι μόνο ο στόχος ο οικονομικός. Επιλέγω έργαπου πιστεύω ότι μου αρέσουν και μέχρι τώρα το κοινό ανταποκρίνεται πολύ καλά.

-Ο τέλειος φόνος είναι μια παράσταση για τους φίλους των αστυνομικών ιστοριών και των εγκλημάτων;

Σαφώς υπάρχουν οι ένθερμοι θεατές που προτιμούν ένα συγκεκριμένο είδος θεάτρου, όπως το αστυνομικό. Εμείς στο Eliart αυτό το χτίσαμε με τα αστυνομικά έργα και τις παραστάσεις που έχουν ενδιαφέρον αστυνομικό και το κοινό μας ακολουθεί. Αυτό, όμως, δε θα πει ότι σε έναν που προτιμά άλλα είδη δε θα αρέσει η παράσταση. «Ο τέλειος φόνος» είναι για όλους. Η εξαιρετική πλοκή και το αμείωτο ενδιαφέρον, το σασπένς, κρατούν το κοινό και ο θεατής μαζεύει τα στοιχεία και έχει μια αγωνία για το τι θα γίνει παρακάτω…

-Φοβάστε τη σύγκριση με την κινηματογραφική ταινία του Χίτσκοκ;

Δε φοβάμαι τη σύγκριση με την ταινία. Ο θεατής καταλαβαίνει ότι αυτά που γίνονται στον κινηματογράφο δεν μπορούν να γίνουν εύκολα στο θέατρο. Η εικόνα μπορεί μέσα σε ένα λεπτό να σου μεταφέρει διάφορα άλλα πράγματα, αλλά είναι και απόμακρη επίσης. Το θέατρο είναι πιο ζωντανό, είναι σαν να συμβαίνει μπροστά σου, είναι άλλη η επαφή με το κοινό. Στο θέατρο βλέπεις τον ηθοποιό και την ιστορία να εξελίσσεται ζωντανά μπροστά σου. Είναι δύο διαφορετικές τέχνες, πολύ κοντά η μία στην άλλη, αλλά διαφορετικές. Γι’ αυτό και δε νομίζω ότι μπαίνει θέμα σύγκρισης, όχι μόνο για τη δική μας παράσταση, αλλά γενικώς όταν μεταφέρεται κάτι στο θέατρο ή στον κινηματογράφο. Υπάρχει, άλλωστε, και το αντίθετο, παραστάσεις που ήταν πάρα πολύ καλές και όταν μεταφέρθηκαν στον κινηματογράφο, δεν είχαν την ίδια ανταπόκριση, γιατί χάθηκε ή κερδήθηκε κάτι άλλο.

-Οι δυσκολίες που αντιμετωπίσατε στην προσαρμογή του σεναρίου ποιες ήταν;

Το να μπορέσεις να διασκευάσεις και να προσαρμόσεις ένα έργο που είναι για κινηματογράφο. Βεβαίως, το έργο εκτυλίσσεται σε ένα σπίτι, αλλά τα εξωτερικά πλάνα και αυτά που γίνονται έπρεπε κανονικά να ειπωθούν από τους ηθοποιούς για να πάει το έργο παρακάτω. Αυτό ήταν μια δυσκολία που, πιστεύω, ξεπεράσαμε, δεν το καταλαβαίνει ο θεατής και κανείς δε μας έχει πει κάτι, γιατί τον τραβάει αμέσως η υπόθεση και η δράση που γίνεται.

-Έχετε μια μεγάλη διαδρομή στον χώρο του θεάτρου, της τηλεόρασης και του κινηματογράφου, πόσο “πλήρης” αισθάνεστε;

Πολύ πλήρης. Έχω κάνει, θεωρώ, πράγματα τα οποία ήθελα, σκηνοθέτησα έργα που ήθελα, βεβαίως δεν προλαβαίνω να σκηνοθετήσω και τόσα άλλα που θα ήθελα, αλλά ναι είμαι πλήρης, γιατί έκανα πάνω απ’ όλα αυτό που μου άρεσε. Έχω κάνει λίγες υποχωρήσεις, που δεν ήταν υποχωρήσεις, αλλά ήταν μέσα στο πνεύμα της δουλειάς μας και της διαδικασίας που γίνεται για μια πορεία που έχει ένας καλλιτέχνης στον χώρο μας και σε καμία περίπτωση δε μετάνιωσα, γιατί κάθε δουλειά μού έδινε κάτι. Έχω συνεργαστεί με πολύ ωραίους ανθρώπους, έχω εξαιρετικές συνεργασίες, έχω κάνει πολλούς φίλους μέσα στο θέατρο, αγαπάω τους ηθοποιούς, με αγαπούν πολύ κι αυτοί, τι άλλο να θέλω;

-Ο ρόλος του θεάτρου στη δύσκολη εποχή μας;

Είναι καθοριστικός ο ρόλος του θεάτρου. Το παρήγορο είναι πως, παρότι τα οικονομικά στενεύουν πάρα πολύ, υπάρχει ένα μεγάλο κοινό που ακολουθεί το θέατρο. Υπάρχει, όμως, ένα θεατρικό κοινό και πολλοί νέοι, πραγματικά πολλοί νέοι, που πηγαίνουν τακτικά στο θέατρο και αυτό είναι παρήγορο.

-Η επιλογή του Θάνου Καληώρα στο έργο πώς έγινε;

Αυτός ο ρόλος είναι σαν να γράφτηκε για τον Θάνο Καληώρα. Δεν ξέρω αν θα μπορούσαμε να κάνουμε την παράσταση χωρίς τη σύμφωνη γνώμη του. Όταν του πρότεινα να παίξει τον ρόλο αυτό, είχα την αγωνία αν θα δεχθεί, γιατί είναι ένας καταπληκτικός ηθοποιός, με πάρα πολλά χρόνια πείρας, και αν δεν το έκανε, μετά θα δυσκολευόμουν πολύ να βρω άλλον κατάλληλο. Ευτυχώς η απάντηση ήταν θετική και έτσι μας δίνει έναν ακόμη ρόλο στην καριέρα του που κάνει μια πολύ ωραία ερμηνεία.

Έχουμε εξαιρετική χημεία όλη η ομάδα, και το πιστεύω κι εγώ πολύ το πόσο σημαντικό είναι να “κολλήσεις” με τους συνεργάτες σου, καθώς δε μιλάμε για μια δουλειά που την κάνεις και φεύγεις. Είμαστε και ένας θίασος με πολλά χρόνια στη δουλειά και στο θέατρο και κάνουμε πολύ ωραία παρέα -δε γνωριζόμασταν όλοι πολύ καλά από πριν βέβαια, αλλά “δέσαμε” αμέσως και περνάμε πάρα πολύ καλά. Και δεν το λέω σαν ένα κλισέ “περνάμε πάρα πολύ καλά”. Όταν δει ο θεατής παραστάσεις που οι ηθοποιοί δεν περνάνε καλά στα καμαρίνια, θα καταλάβει τη διαφορά…

–Και ένα κάλεσμα προς τον κόσμο της Καλαμάτας…

Το κοινό της Καλαμάτας για ακόμη μια φορά θα απολαύσει ένα αστυνομικό έργο που είναι διαχρονικό και κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή. Είναι βέβαιο ότι θα το ευχαριστηθεί!

Συντελεστές παράστασης

«Ο Τέλειος Φόνος» του Frederick Knott 

Απόδοση – Σκηνοθεσία: Γιώργος Φρατζεσκάκης, Σκηνικό – Κοστούμια: Σάββας Πασχαλίδης, Φωτισμοί: Θανάσης Ρουμελιώτης, Μουσική επιμέλεια: Joniman, Βοηθός σκηνοθέτη: Καίτη Αυγουστάκη, Φωτογραφίες: Γιώργος Κρίκος, Επικοινωνία: Μαρίκα Αρβανιτοπούλου | ArtEnsemble, Artwork: Μαρίνα Λυσιμάχου, Παραγωγή: ELIART | Γιάννης Ρουμελιώτης.

Παίζουν: Θάνος Καληώρας, Αλεξάνδρα Ούστα, Γιώργος Φρατζεσκάκης, Χρήστος Μάντακας, Παναγιώτης Κατσίκης

Πληροφορίες παραστάσεων

Εργατικό Κέντρο Καλαμάτας, Σάββατο 24 Οκτωβρίου 2026, 18.15 & 21.00

Διάρκεια: 90 λεπτά

Προπώληση: Βιβλιοπωλείο Όλα χαρτί (μόνο μετρητά) &  more.com

Εισιτήρια: 21 ευρώ (γενική είσοδος), 18 ευρώ (φοιτητές, άνεργοι, ΑμεΑ, πολύτεκνοι, άνω των 65)

Της Χριστίνας Ελευθεράκη