Ήταν γνωστό εδώ και καιρό ότι μέρος των πολιτών της Καλαμάτας αντιδρούσε με την απόφαση της Δημοτικής Αρχής να φράξει με κάγκελα το Πάρκο του ΟΣΕ, προκειμένου, κατά το σκεπτικό της, να προσφέρει μεγαλύτερη ασφάλεια στους χρήστες αλλά και στους πολίτες, μια και εκεί συναθροίζονταν, σύμφωνα με την απόφαση, κακοποιά στοιχεία που προκαλούσαν βλάβες και προχωρούσαν σε μια σειρά από έκνομες ενέργειες.
Στην προχθεσινή συνεδρίαση το θέμα ήρθε και πάλι προς συζήτηση, για να λάβει κάποια παράταση η ήδη ειλημμένη απόφαση της Δημοτικής Αρχής.
Στη διαδικασία συμμετείχαν και δεκάδες δημότες της πόλης, που διαμαρτυρήθηκαν έντονα για την απόφαση της Δημοτικής Αρχής. Δυστυχώς, όμως, κατά την πάγια τακτική της πλειοψηφίας σε θέματα που… καίνε, ακολουθήθηκε η… παράταση.
Οι κάτοικοι που πήγαν στο Δημοτικό Συμβούλιο από τις οκτώ το βράδυ, προκειμένου να εκφράσουν την άποψή τους, αλλά και να παρουσιάσουν σχετικές αποφάσεις συλλογικών φορέων, όπως του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικών Παιδικών Σταθμών, πήραν το λόγο έπειτα από αρκετές ώρες!
Πριν προχωρήσουμε στο ρεπορτάζ, να ξεκαθαρίσουμε κάποια πράγματα. Η Δημοτική Αρχή, από την αρχή, σχεδόν, της θητείας της προσπάθησε να παρέμβει στο Πάρκο επί τα βελτίω. Έστω και χωρίς ένα συνολικό σχέδιο.
Από εκεί και πέρα, έπεσε μπροστά στο φαινόμενο που μας διακρίνει -όχι φυσικά όλους μας- ότι κάθε τι δημόσιο πρέπει να καταστρέφεται. Έτσι κάηκαν βαγόνια με ιστορική σημασία, καταστράφηκε ο φωτισμός, η λίμνη συχνά- πυκνά γέμιζε με κάθε είδους σκουπίδι.
Το ερώτημα, φυσικά, που τίθεται είναι αν με τα κάγκελα και με την παραχώρηση χώρου στο Σύλλογο Εφέδρων Αξιωματικών θα βελτιωθεί η κατάσταση. Αν μετατρέψουμε, δηλαδή, την Καλαμάτα σε πόλη- φρούριο, θα εξαλείψουμε την όποια παρανομία, μικρή ή μεγάλη;
Την απάντηση δίνουν οι επιστήμονες – εγκληματολόγοι, κοινωνιολόγοι, καθηγητές της Νομικής. Σε κανένα εγχειρίδιο δεν υποστηρίζεται ότι η απάντηση στην παρανομία είναι η αστυνόμευση ή μια πόλη “καγκελόφραχτη”. Άλλα είναι τα μέτρα που προτείνουν. Όπως, για παράδειγμα, άπλετος φωτισμός του χώρου, συνεργασία της Δημοτικής Αρχής με φορείς πολιτών για τη συντήρηση και καλύτερη φύλαξή του. Η Δημοτική Αρχή προτίμησε, αντί να “θεραπεύσει” το… χέρι που πονάει, να στείλει τον ασθενή στον άλλον κόσμο.
Τι έγινε προχθές
Ύστερα από χρονοτριβές και αντιπαραθέσεις ξεκίνησε η συζήτηση του θέματος για το Πάρκο χωρίς να κάνουν ερωτήσεις οι παρατάξεις και οι δημοτικοί σύμβουλοι.
Τόσο οι παρατάξεις της αντιπολίτευσης (μείζων μειοψηφία-Μανώλης Μάκαρης, Λαϊκή Συσπείρωση-Δημήτρης Οικονομάκος, Αλλαγή-Θόδωρος Μπρεδήμας, Ανεξάρτητη Συμμαχία Πολιτών-Μιχάλης Αντωνόπουλος) όσο και οι ανεξάρτητοι δημοτικοί σύμβουλοι (Παναγιώτης Αλούπης και Χάρης Βγενής) τόνισαν ότι είναι λανθασμένη απόφαση η περίφραξη του Πάρκου με κάγκελα και ακόμη περισσότερο το κλείδωμά του τα βράδια.
Ο Μανώλης Μάκαρης τόνισε, μάλιστα, ότι υπάρχει χαρτί από την Πυροσβεστική Υπηρεσία ότι το Πάρκο δεν πρέπει να κλειδώνει, διότι πρόκειται για χώρο καταφυγής έπειτα από σεισμό. Επίσης, ανέφερε ότι το ίδιο του είπαν και από τον Οργανισμό Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας με τον οποίο μίλησε.
Οι Μανώλης Μάκαρης, Δημήτρης Οικονομάκος και Μιχάλης Αντωνόπουλος υπογράμμισαν ότι η Δημοτική Αρχή έχει αφήσει το Πάρκο σε κάκιστη κατάσταση, ενώ ο Δημήτρης Οικονομάκος επανέφερε το αίτημα για ανάκληση της απόφασης παραχώρησης του ορόφου του Σιδηροδρομικού Σταθμού Παραλίας στο Σύνδεσμο Εφέδρων Αξιωματικών Μεσσηνίας, ώστε ο χώρος αυτός να παραχωρηθεί σε κάποιο σύλλογο που δραστηριοποιείται είτε στον αθλητισμό, είτε στον πολιτισμό, είτε σε κοινωνικά θέματα.
Από την πλευρά των πολιτών, η εκπρόσωπος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας, Χριστίνα Λαδά, ανέγνωσε στο Δημοτικό Συμβούλιο ψήφισμά του, στο οποίο υπογραμμίζεται η έντονη αντίθεση με την παραχώρηση αίθουσας στο Σύνδεσμο Εφέδρων Αξιωματικών Μεσσηνίας μέσα στο Πάρκο, διότι οι σκοποί του δε συνάδουν με τα ιδανικά της ισότητας και της δημοκρατίας. Υπογραμμίζεται, επίσης, ότι το φράξιμο του Πάρκου δημιουργεί στους δημότες το αίσθημα του αποκλεισμού τους από αυτό.
Η εκπρόσωπος του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων των Δημοτικών Παιδικών Σταθμών Καλαμάτας, Ελένη Λούρα, επίσης παρουσίασε απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, σύμφωνα με την οποία, αφενός, η παραχώρηση της αίθουσας στο Σύνδεσμο Εφέδρων Αξιωματικών και, αφετέρου, η περίφραξη με κάγκελα δημιουργούν ένα κλίμα φόβου στα παιδιά και τους γονείς τους.
Τόνισε ότι ο Σύλλογος αναμένει από το Δήμο οραματικές ιδέες για το πώς θα γίνει το Πάρκο ανοιχτό, ζωντανό, όμορφο, ώστε να συμβάλει και ο ίδιος για να πραγματοποιηθούν.
Ανέγνωσε, μάλιστα, το ακόλουθο απόσπασμα από την ομόφωνη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου: “Τα παιδιά μας θα μεγαλώσουν σε έναν κόσμο που ο φόβος θα παραμονεύει. Ας μην αφήσουμε να τον γνωρίσουν από τόσο μικρά. Ας τα αφήσουμε να χαρούν ελεύθερα, χωρίς σκιές το δικό τους ανοιχτό, ειρηνικό πάρκο”.
Η πλειοψηφία, όμως, δε θέλησε ούτε μια στιγμή να αναρωτηθεί αν έχουν δίκιο όλοι αυτοί που αντιδρούν και να δει το θέμα από την αρχή…
Του Αντώνη Πετρόγιαννη
