Συνεχίζεται σήμερα Τετάρτη το 5ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Πελοποννήσου με τις εξής ταινίες:
-“So help me god” των Yves Hinant, Jean Libon (Βέλγιο)
Παρουσία σκηνοθέτη προβάλλεται στις 6.00 το απόγευμα το ντοκιμαντέρ “So Help me God” των Yves Hinant και Jean Libon. Η ταινία, που προβάλλεται σε πρώτη πανελλήνια προβολή, έλαβε ειδική μνεία στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του San Sebastiαn, το 2017.
Σε αυτό το αμεταμέλητο και πολιτικά μη ορθό πορτρέτο, μια ξεχωριστή και εκκεντρική Βελγίδα δικαστής παίρνει τους θεατές πίσω από τη σκηνή, σε πραγματικές αστυνομικές έρευνες. Αυτό το πιο παράξενο και από το παράξενο ντοκιμαντέρ προκαλεί μία τρελή και καθηλωτική εμπειρία.
-«New life in frame» του Pinar Senel (Τουρκία)
Παρουσία του Τούρκου σκηνοθέτη, Pinar Senel, προβάλλεται στις 20.00, σε πρώτη πανελλήνια προβολή, η ταινία του, «New life in frame».
Το ντοκιμαντέρ αφηγείται την ιστορία ενός νεαρού ζευγαριού παραγωγών ντοκιμαντέρ που ζουν και εργάζονται στην Καμπούλ, όταν αναγκάζονται να γίνουν πρόσφυγες στην Τουρκία, εξαιτίας απειλών που δέχονται από μία ακραία θρησκευτική ομάδα.
Έχοντας ως μοναδικό πολύτιμο αγαθό την κάμερά τους, στο νέο τους τόπο ξεκινούν να κινηματογραφούν γάμους, ως το πλησιέστερο στο επάγγελμά τους αντικείμενο εργασίας…
-Lunαdigas των Nicoletta Nesler, Marilisa Piga (Ιταλία)
Όλο και περισσότερες γυναίκες στην Ιταλία επιλέγουν να μην έχουν παιδιά. Το “Lunadigas” εξερευνά τον κόσμο τους. Το ντοκιμαντέρ προβάλλεται στις 21.30, παρουσία της μίας εκ των δύο δημιουργών της, της Marilisa Piga, σε πρώτη πανελλήνια προβολή.
Η λέξη “lunadigas” προέρχεται από τη διάλεκτο της Σαρδηνίας και χρησιμοποιείται από τους βοσκούς για να προσδιορίσει τα πρόβατα που δεν αναπαράγονται. Οι σεναριογράφοι και σκηνοθέτιδες, Nicoletta Nesler και Marilisa Piga, επέλεξαν τη συγκεκριμένη λέξη για τις γυναίκες που δεν έχουν παιδιά, ως τίτλο της ταινίας τους, μιας και η ιταλική γλώσσα δεν έχει μια λέξη που να τις χαρακτηρίζει. Συγκεκριμένα, όλες οι λέξεις έχουν αρνήσεις («χωρίς παιδιά», «όχι μητέρες»).
Η ταινία έχει τιμηθεί με το βραβείο καλύτερου ντοκιμαντέρ στο Chouftouhonna Festival International d’ art Feministe της Τυνησίας, το 2017.
