Γιώργος Νταβουτιάν: Ένας 20χρονος που με το ΒΜΧ του μας κόβει την ανάσα


Όταν ένα άθλημα του δρόμου… γίνεται Ολυμπιακό

Οι περισσότεροι έχουμε δει στους δρόμους νέους με ποδήλατα να κάνουν διάφορα κόλπα, κλείνοντας πολλές φορές τα μάτια, διότι φοβόμαστε για την κατάληξη του αναβάτη.
Αυτοί, λοιπόν, οι νέοι, είτε σε ειδικές πίστες είτε στο δρόμο, επιδίδονται σε κόλπα που σίγουρα δεν είναι απλά. Το συγκεκριμένο άθλημα, που αποκαλείται, όπως μάθαμε από τον Γιώργο Νταβουτιάν, Freestyle BMX, πλέον θα είναι ένα από αυτά των Ολυμπιακών Αγώνων.
Εμείς εντοπίσαμε τον 20χρονο Γιώργο στο instagram, με τα βίντεο και τις φωτογραφίες που έχει εκεί να είναι εντυπωσιακά και ταυτόχρονα (κάποια από αυτά) τρομακτικά.
Μιλήσαμε μαζί του για αυτό το «παρεξηγημένο» άθλημα που κάποιοι θεωρούν ότι κάνουν οι «αλήτες», ενώ αναφέρθηκε στο επίπεδο υποδομών της πόλης και στους στόχους του. Γενικότερα, μας παρουσίασε το Freestyle BMX:

-Πείτε μας για το άθλημα που κάνετε.
Το άθλημά μου είναι το Freestyle BMX. Είναι ένα extreme sport, όπου οι αναβάτες κάνουν εντυπωσιακά και επικίνδυνα κόλπα σε εμπόδια. Πλέον, το ΒΜΧ έχει αναγνωριστεί ως Ολυμπιακό Άθλημα και θα είναι στους Ολυμπιακούς Αγώνες το 2020.
Παρ’ όλα αυτά είναι παρεξηγημένο, κυρίως στην Ελλάδα, διότι κανείς δεν το αναγνωρίζει.

-Είπατε παρεξηγημένο άθλημα… Ποιος είναι αυτός που κερδίζει και τι ανταγωνισμός υπάρχει για τους Ολυμπιακούς Αγώνες;
Κερδίζει αυτός που θα μαζέψει τους περισσότερους πόντους, ανάλογα με τη δυσκολία των κόλπων, τη χρήση του πάρκου, τη δημιουργικότητα… Γενικά υπάρχουν πολλοί παράγοντες μέχρι ο αναβάτης να βρεθεί στην πρώτη θέση.
Ο ανταγωνισμός είναι αρκετά μεγάλος, ειδικά σε χώρες όπως Αμερική, Αυστραλία και Αγγλία.

-Βλέποντας βίντεο από εσάς, μας φάνηκε λίγο επικίνδυνο. Σας φοβίζει αυτό;
Εξαρτάται από το τι θα κάνω και πόσες φορές το έχω κάνει. Όλα τα κόλπα στην αρχή είναι τρομακτικά! Μόλις εξοικειωθεί κάποιος με τη συγκεκριμένη κίνηση, ο φόβος μειώνεται ή φεύγει τελείως.
Ένα διαφορετικό μέρος πάντα κάνει όμως ένα κόλπο να φαίνεται εύκολο ή τρομακτικό και δύσκολο, όπως ένα άλμα με μεγαλύτερη απόσταση και περισσότερη ταχύτητα!

-Πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με αυτό;
Ασχολούμαι με το ποδήλατο από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Κόλλησα το “μικρόβιο” από τον πατέρα μου. Ήταν από τους καλύτερους σε downhill, mountain, κούρσα και προπονητής ποδηλασίας. Εγώ διάλεξα, όμως, το BMX γιατί είμαι πιο ελεύθερος. Δεν υπάρχουν κανόνες, αυτοσχεδιάζω και δουλεύω με το σώμα μου!

-Πόσο δύσκολο είναι;
Όλα τα αθλήματα έχουν τις δυσκολίες τους, έτσι και αυτό είναι αρκετά δύσκολο και θέλει αρκετή υπομονή, αγάπη και επιμονή. Όσο ανεβαίνει το επίπεδο του αναβάτη, αυτομάτως επέρχονται πιο πολλές δυσκολίες.
Είναι ένα άθλημα με αρκετούς τραυματισμούς, κάτι που κανείς δεν μπορεί να αποφύγει, παρά μόνο να αποδεχτεί εφόσον το αγαπάει.

-Ο σοβαρότερος τραυματισμός σας μέχρι σήμερα;
Ο πιο σοβαρός είναι στον καρπό (κάταγμα σκαφοειδούς), που είναι ένα από τα συνηθισμένα “δυνατά” χτυπήματα.

-Μπορεί ο καθένας να το κάνει;
Αυτό που αγαπώ στο ΒΜΧ είναι ότι δεν έχει όρια και κριτήρια. Μπορεί να κάνει οποιοσδήποτε, ανεξαρτήτως φύλου, ηλικίας, ύψους και βάρους. Άρα, ναι, μπορεί ο καθένας να το κάνει.

-Στην Καλαμάτα πόσοι ασχολούνται με αυτό;
Τον τελευταίο χρόνο έχουν αρχίσει αρκετά παιδιά να ασχολούνται με το bmx, και αγόρια και κορίτσια.
Ο αριθμός όσων ασχολούνται με το bmx πλέον στην Καλαμάτα έχει ξεπεράσει το 30 και όσο πάει, αυξάνονται.

-Υπάρχουν υποδομές για προπόνηση στην πόλη μας;
Υπάρχει ένας μικρός χώρος (skatepark) στο Δημοτικό Στάδιο Καλαμάτας, ο οποίος με τόσα παιδιά που ασχολούνται πλέον με bmx, scooter και skateboard δεν επαρκεί. Οι υποδομές του είναι αρκετά επικίνδυνες, ενώ οι ράμπες γλιστρούν, γεγονός το οποίο κάνει την προπόνηση δύσκολη και μη αποδοτική.
Δυστυχώς, όλες οι προσπάθειές μας να επικοινωνήσουμε με το δήμαρχο, λέγοντάς του τους κινδύνους του πάρκου, έπεσαν στο κενό.
Χρησιμοποιήσαμε, λοιπόν, ένα κενό κομμάτι και φτιάξαμε μια δική μας κατασκευή, η οποία είναι καλύτερη και πιο ασφαλής από οποιαδήποτε άλλη του χώρου, στην οποία έχουμε ακόμα και στρώματα για μεγαλύτερη ασφάλεια κατά την προσγείωση.
Επίσης, χάρις στη βοήθεια του πατέρα μου, φτιάξαμε μια μικρή ράμπα μέσα στο ποδηλατάδικό μας, όπου όλα τα παιδιά μπορούν να έρχονται και να προπονούνται, έχοντας πάντα προστατευτικά. Είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για να μάθει κάποιος πιο εύκολα και, επίσης, να προπονηθεί κατά τις βροχερές μέρες, εφόσον η πίστα βρίσκεται σε κλειστό χώρο.

-Γενικότερα στην Ελλάδα σε τι επίπεδο βρισκόμαστε;
Στην Ελλάδα το επίπεδο είναι χαμηλό, αλλά αναπτυσσόμενο. Ελπίζουμε στο μέλλον να αποκτήσουμε κατάλληλες υποδομές για να ανέβει αρκετά το επίπεδο, όπως και να αναγνωριστεί αυτό το άθλημα.

-Κάτι ακραίο που έχετε κάνει;
Το πιο ακραίο που έχω κάνει είναι διπλή τούμπα με μισή στροφή (double flair). Το προσπάθησα σε ένα από τα μεγαλύτερα πάρκα στην Ευρώπη (Adrenaline Alley), στην Αγγλία. Το δοκίμασα στο σκάμμα με σφουγγάρια και έχω σκοπό να το πετύχω σύντομα.

-Κάτι που θα θέλατε να κάνετε;
Θα ήθελα να φτιάξω ένα μεγάλο και σωστό πάρκο στην πόλη μου, όπου θα μπορούν όλοι να κάνουν με ασφάλεια, όπως και να έρχονται αθλητές από άλλες πόλεις και χώρες για να προπονηθούν και να μείνουν στην Καλαμάτα.

-Ποδήλατο στην Καλαμάτα…
Η Καλαμάτα θεωρείται η πόλη του ποδηλάτου. Οι άνθρωποι μπορούν να χρησιμοποιήσουν το ποδήλατο για να μετακινηθούν σε όλη την πόλη χωρίς δυσκολίες.
Είναι πολύ ευχάριστο να βλέπω τον κόσμο να χρησιμοποιεί περισσότερο το ποδήλατό του σε σχέση με το αυτοκίνητο.

-Να υποθέσουμε πως στην πόλη κινείστε με ποδήλατο;
Φυσικά! Είναι πιο εύκολο να πηγαίνω στους προορισμούς μου με αυτό, ενώ δε μολύνει το περιβάλλον.

-Η γνώμη σας για τους ποδηλατοδρόμους που υπάρχουν;
Πιστεύω πως οι ποδηλατόδρομοι είναι αρκετά καλοί πλέον και ευχάριστοι. Αν μπορούσα να ζητήσω κάποιες αλλαγές, θα ήταν να γίνει μεγαλύτερος, προκειμένου να περνάει κι από άλλα σημεία της πόλης. Το μόνο αρνητικό είναι με τους πεζούς, οι οποίοι περπατούν πάνω στον ποδηλατόδρομο, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται διαφωνίες.

-Συχνά βλέπουμε ή μας λένε για εντάσεις μεταξύ ποδηλατών και οδηγών…
Δυστυχώς, αυτό γίνεται παντού. Δε θα διακρίνω τους ποδηλάτες από τους οδηγούς, διότι και οι ποδηλάτες είναι απρόσεκτοι και αφελείς.
Όσο αφορά στο BMX, όμως, στην Ελλάδα και ειδικά στην Καλαμάτα δεν είναι αναγνωρισμένο, με αποτέλεσμα να πιστεύουν ότι είμαστε «αλήτες», κι αυτό που κάνουμε είναι λάθος, προσπαθώντας να μας διώξουν.

-Γιατί νομίζετε πως συμβαίνει αυτό; Σας φώναξαν ποτέ να φύγετε από τη γειτονιά τους ενώ επιχειρούσατε κάτι;
Κυρίως ο κόσμος φοβάται με αυτά που κάνουμε και αντιδρούν αρνητικά. Επίσης, λόγω του ότι δεν έχουμε καλές υποδομές, αναγκαζόμαστε να βγαίνουμε έξω, σε ορισμένα μέρη της πόλης. Όμως, μας διώχνουν, γιατί “καταστρέφουμε” το μέρος και μας λένε να πάμε να “παίξουμε” αλλού.
Η Καλαμάτα είναι σαν μια πίστα με εμπόδια. Όπου και να πας, υπάρχει κάτι ωραίο για να χρησιμοποιήσεις με το ποδήλατό σου.

-Τα σχέδιά σας;
Προετοιμάζομαι για τους διεθνείς αγώνες FISE WORLD SERIES, όπως και άλλους διεθνείς αγώνες. Κάνω τουλάχιστον τέσσερις ώρες την ημέρα προπόνηση, όπως και ταξιδεύω στο εξωτερικό για πιο εξειδικευμένη προπόνηση. Στόχος μου είναι να προκριθώ στους Ολυμπιακούς.
Επίσης, θέλω να ενθαρρύνω τη νέα γενιά να ασχοληθεί με αυτό το άθλημα και να το αγαπήσει.

Του Παναγιώτη Μπαμπαρούτση