Κυριαρχικές παραχωρήσεις με το τουρκικό πιστόλι στον κρόταφο

Κύρα Αδάμ: Η ευρωπαϊκή διπλωματία δικολάβου σε βάρος της Ελλάδας

Η κυβέρνηση Κ. Μητσοτάκη, από τις 15 Ιουλίου, εξακολουθεί να διεξάγει μυστικές συνομιλίες με την Άγκυρα και έχει αποδεχθεί διμερή πολιτικό διάλογο εφ’ όλης της ύλης, υπό τη μόνιμη απειλή του Τ. Ερντογάν για «κόλαση στο Αιγαίο» αν η Αθήνα υπαναχωρήσει από την ατζέντα των διαπραγματεύσεων που έχει θέσει η Άγκυρα στο τραπέζι. Οι διμερείς αυτές συνομιλίες εφ’ όλης της ύλης θα πρέπει να έχουν τερματιστεί σε σύντομο χρονικό διάστημα (π.χ. τέλος του χρόνου).

Σε διαφορετική περίπτωση οι δύο χώρες θα δεσμευθούν από τώρα να προσφύγουν με συνυποσχετικό για όλα τα θέματα στο Δ.Δ. Χάγης.

Επιπροσθέτως, ο Τ. Ερντογάν συνοδεύει αυτό το τελεσίγραφό του προς την Αθήνα με τον όρο ότι δεν πρόκειται να αποδεχθεί καμιά «υπαναχώρηση», αφερεγγυότητα ή ασυνέπεια» από την πλευρά της Ελλάδας, διαφορετικά δε θα διστάσει την ένοπλη σύγκρουση για την υπεράσπιση των τουρκικών συμφερόντων. Την απαράδεκτη αυτή προϋπόθεση – που ισοδυναμεί με μόνιμο πιστόλι στον κρόταφο της Αθήνας- ο κ. Ερντογάν έχει κοινοποιήσει και στην Α. Μέρκελ και κυρίως στις καθημερινές σχεδόν συνομιλίες τους στον πρόεδρο Τραμπ, χωρίς ουδεμία απολύτως αντίδραση από την πλευρά των δύο συνομιλητών του.

Η ελληνική κυβέρνηση δεν έχει απορρίψει τις γκανστερικού τύπου προτάσεις Ερντογάν, τουναντίον με όλους τους δυνατούς τρόπους κι δηλώσεις επιβεβαιώνει ότι επιθυμεί την αποκατάσταση του διμερούς διαλόγου με σκοπό την κατάληξη των διαπραγματεύσεων εφ’ όλης της ύλης σύμφωνα με την τουρκική ατζέντα. Ο μοναδικός όρος που προβάλλει η Αθήνα για να ικανοποιήσει τις τουρκικές απαιτήσεις είναι να μην πλεύσει το Όρους Ρέις μέσα στην ελληνική ΑΟΖ στην περιοχή της ΝΑVΤΕΧ. Ή, αν το πλοίο προχωρήσει σε σεισμικές έρευνες, αυτές να γίνουν μέσα σε «μικρή περιοχή» της ελληνικής ΑΟΖ και όχι στο σύνολό της, έτσι όπως περιλαμβάνουν οι συντεταγμένες της τουρκικής ΝΑVΤΕΧ (92% ελληνική υφαλοκρηπίδα).

Είναι απολύτως σαφές πλέον ότι ο απώτερος στόχος της Τουρκίας δεν είναι να απλώς να πραγματοποιήσει- τώρα- τις σεισμικές έρευνες στην ελληνική ΑΟΖ, αλλά να κατοχυρώσει – από τώρα- και με όλα τα δυνατά νομικά και διπλωματικά μέσα που διαθέτει τη δήθεν τουρκική ΑΟΖ στην περιοχή του συμπλέγματος του Καστελορίζου, στέλνοντας την ελληνική ΑΟΖ και τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα στα τάρταρα.

Η Τουρκία, βάζοντας «υποθήκη» την ΝΑVΤΕΧ για σεισμικές έρευνες, διακηρύσσει διεθνώς με όλους τους τόνους και τρόπους ότι δε θα επιτρέψει καμιά «παρενόχληση» από την Ελλάδα στην περιοχή της δήθεν τουρκικής ΑΟΖ, την οποία θα υπερασπιστεί με στρατιωτικά μέσα, απελευθερώνοντας για το λόγο αυτό σε ανώτατο επίπεδο τους κανόνες εμπλοκής και στα τρία όπλα των τουρκικών ΕΔ.

Με άλλα λόγια, διαφαίνεται μια άτυπη, προς στιγμήν, συμφωνία Αθήνας – Άγκυρας για την προσωρινή αποκλιμάκωση της έντασης. Τα στοιχεία αυτής της αποκλιμάκωσης δείχνουν ότι η Άγκυρα δε θα πραγματοποιήσει τώρα τις σεισμικές έρευνές της μέσα στο σύνολο της ελληνικής ΑΟΖ. Και η Αθήνα από την πλευρά της δε θα υψώσει τους τόνους στον τουρκικό ισχυρισμό ότι η περιοχή του Καστελόριζου ανήκει στη δήθεν τουρκική ΑΟΖ.

Με το διεθνές διπλωματικό τηλεφωνικό γαϊτανάκι σε πλήρη εξέλιξη για να μην αποπλεύσει το Όρους Ρέις, η Αθήνα προχώρησε σε δύο πολύ βασικές κινήσεις υποχώρησης προς τέρψη της Άγκυρας και σε βάρος ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων:

-Δεν κατήγγειλε στο Συμβούλιο Ασφαλείας (δηλαδή δεν έστειλε στον εισαγγελέα) την Τουρκία ως όφειλε να πράξει για να προασπίσει τα κυριαρχικά δικαιώματά της στην περιοχή και απλώς «ενημέρωσε» το γ. γραμματέα, για τις τουρκικές κινήσεις. Εκ των πραγμάτων, η Άγκυρα θεωρεί ότι αποκτά-με βάση την ατολμία και αδυναμία της Αθήνας -το νομικό πλεονέκτημα να ισχυρίζεται ότι η Τουρκία από το 2012 έχει κατοχυρώσει στον ΟΗΕ, με συντεταγμένες, τις διεκδικήσεις της (Claims) για την τουρκική υφαλοκρηπίδα του Καστελόριζου αλλά και ολόκληρου του Αιγαίου, χωρίς ΠΟΤΕ να υπάρξει επίσημη καταγγελία σε βάρος της από την Ελλάδα. Επομένως, το μείζον πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί δεν είναι η τουρκική ΝΑVΤΕΧ, αλλά το γεγονός ότι η Τουρκία αποκτά το νομικό πλεονέκτημα για κατοχύρωση της τουρκικής ΑΟΖ, συμπεριλαμβανομένης και της τουρκο/λιβυκής ΑΟΖ, ενώ η Ελλάδα δεν έχει ΠΟΤΕ στείλει στον ΟΗΕ τις συντεταγμένες της ελληνικής ΑΟΖ.

-Η Αθήνα δεν αντέδρασε καθόλου όταν η Άγκυρα απέρριψε το σχετικό ελληνικό διάβημα για τη ΝΑVΤΕΧ της μέσα στην ελληνική ΑΟΖ και επέμεινε ότι η περιοχή της ΝΑVΤΕΧ ανήκει αποκλειστικώς στην τουρκική υφαλοκρηπίδα, την οποία θα υπερασπιστεί αν κάποιος την «παρενοχλήσει» στις σεισμικές έρευνες.

Επιπροσθέτως, τα ελληνικά πλοία περιμένουν γύρω και έξω από την περιοχή της δήθεν τουρκικής ΑΟΖ, διότι οποιαδήποτε ελληνική κίνηση εισόδου σε περιοχή της ελληνικής ΑΟΖ (που ορίζεται ως δήθεν τουρκική μέσω της NAVTEX), κατά τη διάρκεια τουρκικών ερευνών, θα ισοδυναμεί με έναρξη θερμού επεισοδίου, σύμφωνα με τις δηλώσεις το Ερντογάν.

Με αυτά «δωράκια» της προς την Άγκυρα, η ελληνική κυβέρνηση δείχνει να ψάχνει την οδό της «συμφιλίωσης» με τον Ερντογάν, υπό την προϋπόθεση ότι δε θα αποπλεύσει το Όρους Ρέις για την περιοχή των ερευνών, την οποία η Αθήνα δεν έχει κατοχυρώσει με συντεταγμένες ως ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Είναι απολύτως χαρακτηριστική η βεβαιότητα του αντιναυάρχου ε.α. Αλ. Διακόπουλου, συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας του Κ. Μητσοτάκη, ότι τα πράγματα βαίνουν σε αποκλιμάκωση, καθόσον υπάρχουν ανοιχτοί «δίαυλοι επικοινωνίας κοντά στο στενό περιβάλλον των Μητσοτάκη- Ερντογάν», δηλαδή μεταξύ των δύο διπλωματικών συμβούλων Ελ. Σουρανή και Ι. Καλίν, χαρακτηρίζοντας μάλιστα «σωτήρια» την αρχική μυστική συνάντηση Σουρανή – Καλίν στις 15 Ιουλίου στο Βερολίνο.

Ο κ. Διακόπουλος επιβεβαίωσε εμμέσως ότι οι συνεχιζόμενες συνομιλίες Σουρανή- Καλίν αφορούν «στο πλαίσιο συζήτησης για τις Θαλάσσιες Ζώνες» των δύο χωρών (σ.σ. δηλαδή πολιτική διαπραγμάτευση εφ’ όλης της ύλης και για όλα τα θέματα ), οι οποίες κατά την ελληνική πλευρά θα πρέπει να διεξαχθούν στο πλαίσιο των Διερευνητικών Συνομιλιών Ελλάδας -Τουρκίας.

Υπενθυμίζεται ότι επί σειρά δεκαετιών και με συμφωνία των δύο πλευρών, στις Διερευνητικές Επαφές συζητούνται όλα ανεξαιρέτως τα θέματα, αφού η κάθε πλευρά έχει δικαίωμα να θέσει στο τραπέζι όποιο θέμα θέλει και γι’ αυτό Τουρκία τα έχει θέσει όλα (σ.σ. εναέριος χώρος, χωρικά ύδατα σχέδια πτήσης περιοχή FIR, περιοχή ευθύνης SAR, υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ Διεθνείς Συνθήκες καθεστώς κυριαρχίας νήσων κ.ά.).

Τώρα, όμως, ο Ερντογάν υπό τη μόνιμη απειλή των όπλων απαιτεί την άμεση κατάληξη των διμερών συνομιλιών εφ’ όλης της ύλης και με βάση τη δική του ατζέντα θεμάτων, το ταχύτερο δυνατόν.

Της Κύρας Αδάμ