Μια παρέμβαση με αφορμή τη 18η Νοεμβρίου, που έχει θεσμοποιηθεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης ως Ευρωπαϊκή Ημέρα για την Προστασία των Παιδιών από τη Γενετήσια Εκμετάλλευση και Κακοποίηση, στο πλαίσιο της ενημερωτικής εκστρατείας «1 στα 5», λόγω του ότι ένα στα πέντε παιδιά στην Ευρώπη πέφτει θύμα σεξουαλικής βίας και σεξουαλικής κακοποίησης. Ταυτόχρονα, αποτελεί την Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη και τη Θεραπεία της Παιδικής Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης, της Κακοποίησης και της Βίας.
Η ενθύμηση αυτών των τόσο ατιμωτικών και παράδοξων τρόπων συμπεριφοράς απέναντι στα παιδιά έρχεται να μας υπενθυμίσει πόσο διαστρεβλωμένη και αμαυρωτική είναι η κοινωνία μας σήμερα, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε διεθνές επίπεδο, που κακοποιεί ηθικά, πνευματικά, ακόμη και σεξουαλικά, τα παιδιά, τα οποία εγκαταλείπονται, θίγονται ή ακόμη και βιάζονται τόσο βάναυσα και ανίερα όσο και ατιμωτικά, λόγω ασέβειας, παράνοιας, εκμεταλλευόμενοι τη μοναδική ποιότητα της φύσης των παιδιών ως αθώα όντα.
Τα παιδιά εκλαμβάνονται λόγω της παιδικής τους αθωότητας ως ένα αδύναμο και μη κραταιό μάγμα με ενέχεια φόβου, εγκατάλειψης και χωρίς πλέγμα προστασίας από κακουχίες και τιμωρητικές ή άγριες διαθέσεις προς αυτά, κυρίως από το άμεσο οικογενειακό και κοινωνικό περιβάλλον και όχι από τρίτους, γεγονός που μεγιστοποιεί το δράμα του βιώματος αυτού και δημιουργεί μια νέα συνθήκη επικαρπίας και εμπόλεμης θέσης και συμπεριφοράς.
Όσον αφορά στο νομοθετικό πλαίσιο της Ε.Ε., η σεξουαλική εκμετάλλευση παιδιών, η διακίνηση παιδικού πορνογραφικού υλικού, αποτελούν σημαντική παραβίαση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και ελευθεριών και ειδικότερα των δικαιωμάτων του παιδιού, όπως προβλέπεται στη σύμβαση από το 1989 από τα Ηνωμένα Έθνη, που αφορά στη φροντίδα και την προστασία των παιδιών, γεγονός απαραίτητο για την επίλυση των ζητημάτων αυτών, όπως προβλέπει και ενισχύει προς την κατεύθυνση αυτή και ο Χάρτης των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε
Ταυτόχρονα, το νομοθετικό πλαίσιο στην Ελλάδα, για την αντιμετώπιση της ενδοοικογενειακής βίας, έχει να κάνει με την αντιμετώπιση της εκφοράς και της αναδιαμόρφωσης ενός κράτους δικαίου με σαφή πρόβλεψη για την καίρια και άξια λόγου και γίγνεσθαι προστασία των παιδιών, καθώς και το αναγκαίο τιμωρητικό πλαίσιο το οποίο αρμόζει στους παραβιάζοντες το εν λόγω νομοθετικό πλαίσιο.
Σίγουρα έχουν γίνει πολλά, ωστόσο, χρειάζεται αυστηρότερη νομοθεσία, απαραίτητες εκστρατείες για την ευαισθητοποίηση των ατόμων με τέτοια βιώματα και συμπεριφορές, αλλά και γενικότερα των πολιτών, προκειμένου να εξαλείψουν κάθε σημάδι βίαιης ή ατιμωτικής συμπεριφοράς, καθώς και στήριξη των θυμάτων.
Της Λαμπρινής Πανούση,
Ιστορικού, προέδρου «Αγρωγής»
