Οι εικόνες της χρονιάς μέσα από τον φωτογραφικό φακό των Γιατρών Χωρίς Σύνορα

Οι εικόνες της χρονιάς μέσα από τον φωτογραφικό φακό των Γιατρών Χωρίς Σύνορα

Αποχαιρετώντας το 2025, ο φωτογραφικός φακός των Γιατρών Χωρίς Σύνορα καταγράφει ιστορίες γεμάτες προκλήσεις, ανθεκτικότητα και ελπίδα από τη χρονιά που πέρασε. Και φέτος, οι ομάδες τους βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή, ανταποκρινόμενες σε μερικές από τις πιο επείγουσες ανθρωπιστικές κρίσεις στον κόσμο.

Η τραγωδία στη Γάζα, ο πόλεμος στην Ουκρανία, η κλιμακούμενη βία στο Σουδάν, καθώς και άλλες λιγότερο ορατές κρίσεις, όπως στο Κονγκό και την Αϊτή, σημάδεψαν τη φετινή χρονιά. Εκατομμύρια άνθρωποι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τα σπίτια τους, την ώρα που τα εμπόδια για τους μετακινούμενους πληθυσμούς αυξάνονται και η ανθρωπιστική βοήθεια συρρικνώνεται.

Αυτές οι αλληλοεπικαλυπτόμενες κρίσεις άφησαν αμέτρητες κοινότητες χωρίς πρόσβαση στην απαραίτητη ιατρική φροντίδα, με τεράστιες και πιεστικές ανθρωπιστικές ανάγκες.

Παρά τις δυσκολίες, οι ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα παρέμειναν σταθερά προσηλωμένες στην αποστολή τους: την παροχή σωτήριας ιατρικής περίθαλψης σε ζώνες συγκρούσεων, κατά μήκος μεταναστευτικών διαδρομών και σε περιοχές που πλήττονται από επιδημίες.

Μέσα από τις εικόνες τους, αποτυπώνουν όχι μόνο τις μεγάλες κρίσεις στις οποίες ανταποκρίθηκαν και φέτος, αλλά και τις στιγμές δύναμης και ανθεκτικότητας των ανθρώπων που στέκονται όρθιοι. Με την ευχή το 2026 να φέρει περισσότερη ελπίδα, περισσότερα χαμόγελα και λιγότερο πόνο.

Τρεις ημέρες μετά την έναρξη της εκεχειρίας στη Γάζα, άνδρες καθαρίζουν τα ερείπια μέσα σε νοσοκομείο στην πόλη της Ράφα. Μετά από 15 μήνες γενοκτονίας στη Γάζα, οι εκτοπισμένοι Παλαιστίνιοι προσπαθούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους και να ξαναχτίσουν τη Ράφα, η οποία έχει μετατραπεί σε συντρίμμια. ©MSF
Η 19χρονη Rehab Musa επισκέπτεται για δεύτερη φορά το κέντρο υγείας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στον καταυλισμό Kalma του Σουδάν. «Γεννήθηκα σε αυτό τον καταυλισμό και τώρα είμαι μητέρα ενός αγοριού 9 μηνών. Εξακολουθούμε να ζούμε εκτοπισμένοι. Γέννησα σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες και εκείνες οι μέρες ήταν από τις πιο δύσκολες της ζωής μου. Ευχαριστώ τον Θεό που ο Ayman είναι τώρα υγιής, χάρη στη φροντίδα που λάβαμε εδώ. Το μόνο που θέλω είναι ο γιος μου να μεγαλώσει σε ένα ασφαλές περιβάλλον, με καλή υγεία και ένα καλύτερο μέλλον. Παρά τα δεινά που υπομένουμε εδώ, κρατάω την ελπίδα ότι αυτός ο πόλεμος θα τελειώσει κάποια μέρα και θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε στα σπίτια μας και στις ζωές μας». © Abdoalsalam Abdallah
Η Aisha Ibrahim συνοδεύει τη μητέρα της στην κινητή κλινική που λειτουργούν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα για εκτοπισμένους από το Σουδάν στην Atam, στην επαρχία Renk του Νοτίου Σουδάν. Χιλιάδες άνθρωποι έφτασαν εκεί, προσπαθώντας να ξεφύγουν από τις άγριες συγκρούσεις που σημειώνονται στο Σουδάν. © Paula Casado Aguirregabiria/MSF
Ο Δρ Samar Ismaiel παρουσιάζει τα προσθετικά μέλη που χρησιμοποιούνται για την αποκατάσταση ασθενών στην Κλινική Επανορθωτικής Χειρουργικής που λειτουργούν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στο Αμμάν της Ιορδανίας. Εκεί νοσηλεύονται σήμερα αρκετοί ασθενείς από τη Γάζα, κυρίως παιδιά με τους φροντιστές τους, που μεταφέρθηκαν με σοβαρά προβλήματα υγείας και χρειάζονται άμεση ιατρική περίθαλψη. © Chrysoula Patsou/MSF
Ένα αυτοκίνητο των Γιατρών Χωρίς Σύνορα ανεβαίνει έναν στενό, ελικοειδή χωματόδρομο στα κεντρικά υψίπεδα της επαρχίας Bamyan, κατευθυνόμενο σε κέντρο υγείας που υποστηρίζεται από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα στην περιοχή Shibar του Αφγανιστάν. © Logan Turner/MSF
«Είμαι περήφανη για την προσπάθεια που κάνω. Για την δουλειά, για το σπίτι, για το παιδί που πάει στο σχολείο, που μαθαίνω ελληνικά. Μου αρέσει που προσπαθώ. Δεν μου αρέσει να μένω σπίτι και να μην κάνω τίποτα, απλά να κάθομαι. Στο Αφγανιστάν πάντα δούλευα, έφτιαχνα χαλιά. Τώρα δουλεύω σε ένα εστιατόριο. Μετά τη δουλειά πάω στο νηπιαγωγείο να πάρω τον Ηλία, τον γιό μου, ασχολούμαι με το σπίτι και μετά πάω στα μαθήματα ελληνικών». Η Fatimah είναι από την Καμπούλ του Αφγανιστάν και έφτασε στην Ελλάδα πριν από πέντε χρόνια μετά από ένα δύσκολο και επικίνδυνο ταξίδι. Φτάνοντας στις ακτές της Λέσβου χωρίς υπάρχοντα, χωρίς τηλέφωνο και χωρίς καμία εγγύηση, έκανε τα πρώτα της βήματα σε μια νέα ζωή ζητώντας από έναν άγνωστο να καλέσει τον σύζυγό της. Η συγκινητική επανένωσή τους λίγες μέρες αργότερα σηματοδότησε την αρχή της πορείας της προς την ανοικοδόμηση της ζωής της. © Dimitris Tosidis
O 60χρονος Ershadullah μπροστά από ένα σημείο παροχής νερού των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στον προσφυγικό καταυλισμό των Ροχίνγκια, Kutupalong. Ο Ershadullah ζει εκεί από το 2017, όταν ξέφυγε από την εθνοτική βία της Μιανμάρ. ©Ante Bussmann/MSF
Τα αδέλφια Ayman και Amani, που εκτοπίστηκαν από τον καταυλισμό Zamzam στο Νταρφούρ του Σουδάν, παίζουν στο πρόχειρο καταφύγιό τους κάτω από ένα δέντρο στον καταυλισμό διέλευσης Tine στο Τσαντ. © Julie David de Lossy/MSF
Ένα μέλος της ομάδας προαγωγής υγείας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα κρατά στην αγκαλιά της τη Zara, ένα μικρό κορίτσι που λαμβάνει ιατρική φροντίδα στο κέντρο υγείας Al-Mahdi στην πόλη Sadr του Ιράκ. Η ομάδα προαγωγής υγείας των Γιατρών Χωρίς Σύνορα εργάζεται για την ευαισθητοποίηση και την παροχή διαγνωστικών εξετάσεων για τη φυματίωση στις οικογένειες της κοινότητας. © Deniz Fahmi/MSF
Η Hortense (αριστερά) δίνει το νεογέννητο μωρό της στη Melanie (δεξιά), η οποία είναι 6 μηνών έγκυος, ενώ περιμένουν στο κέντρο υγείας Klouékanmè. Η Hortense γέννησε την κόρη της τρεις ημέρες νωρίτερα, ενώ ήταν μόνη στο σπίτι της στο Μπενίν της Δυτικής Αφρικής. © Adrienne Surprenant/MYOP

Tags:ΓΙΑΤΡΟΙ ΧΩΡΙΣ ΣΥΝΟΡΑ