Πρόσφατα παρουσιάσαμε τη νεαρή Γερμανίδα Miriam Braeuer που ζει μόνιμα πλέον στην περιοχή μας αφήνοντας την πατρίδα της.
Μια ακόμα τέτοια περίπτωση είναι o Palko Gregor l’Ami ή, απλά, Γρηγόρης για τους Έλληνες, που άφησε τη χώρα του και ζει επίσης μόνιμα εδώ. Γεννημένος και μεγαλωμένος στην Ολλανδία, βρέθηκε στην Ελλάδα μέσω προγράμματος ανταλλαγής φοιτητών, γνώρισε τη χώρα μας… και τον κέρδισε.
Η μεγάλη του αγάπη είναι τα κρουστά. Μάλιστα, στην Ολλανδία συμμετείχε σε μπάντες και έπαιρνε μέρος σε μεγάλες συναυλίες, ενώ όταν βρίσκει κάποια μπάντα που του ταιριάζει, συμμετέχει κι εδώ, οπότε εύκολα κάποιος τον έχει ακούσει.
Βρίσκεται στην πόλη μας από το 2022, ενώ εδώ και καιρό εργάζεται στην κουζίνα του «Αφράλατου».
Τον συναντήσαμε, λοιπόν, εκεί και μας μίλησε για το ξεχωριστό αυτό ταξίδι ζωής του. Ο λόγος σε αυτόν:
-Αρχικά πώς γνωρίσατε την Ελλάδα;
Όταν ήμουν 25 χρόνων και ενώ σπούδαζα Κοινωνική Εργασία, βρέθηκα στην Πάτρα για έξι μήνες στο πλαίσιο ανταλλαγής φοιτητών. Στη συνέχεια επέστρεψα στην Ολλανδία, τελείωσα τη σχολή μου και σκέφτηκα ότι αργότερα θα ήθελα να ζήσω στην Ελλάδα. Ερχόμουν, μάλιστα, κάθε χρόνο.
Οι Έλληνες διαφέρουν από τους Ολλανδούς, αφού είναι ένας λαός που, νομίζω, του αρέσει να ζει πιο χαλαρά. Οι Ολλανδοί δουλεύουν, δουλεύουν και τίποτε άλλο. Δε χαλαρώνουν.
-Και στην Καλαμάτα πώς βρεθήκατε;
Ήρθα εδώ τον Σεπτέμβριο του 2022. Όλα έγιναν τυχαία, αφού είχα έρθει στην Αθήνα το 2018 και γνώρισα τη γυναίκα μου που έμενε στην Αθήνα, αλλά κατάγεται από την Καλαμάτα. Επέστρεψα στην Ολλανδία, πούλησα το σπίτι μου εκεί και αποφασίσαμε να βρούμε σπίτι στην Ελλάδα, και σίγουρα όχι στην Αθήνα.
Κάποια στιγμή ήρθαμε στην Καλαμάτα για να δούμε τη μητέρα της και είπαμε ότι θέλουμε να μείνουμε μόνιμα εδώ, κάτι που κάναμε το 2023, οπότε βρήκαμε σπίτι στη Μικρή Μαντίνεια.
-Τι είναι αυτό που σας άρεσε στην Ελλάδα και ειδικότερα μετά στην Καλαμάτα;
Μένω δίπλα στη θάλασσα. Οι Ολλανδοί είναι κάτι που δεν μπορούν να αντιληφθούν, θάλασσα και βουνό. Εκεί δεν τα έχουμε αυτά, ενώ το να μένεις δίπλα στη θάλασσα είναι πραγματικά ένα όνειρο.
-Ασχοληθήκατε καθόλου με αυτό που σπουδάσατε;
Όχι, δεν ήταν αυτό που μου άρεσε. Ξεκίνησα να δουλεύω σε κουζίνες και παράλληλα εργαζόμουν ως μουσικός. Είμαι στο «Αφράλατο» εδώ και τρία χρόνια, μου αρέσει πολύ εδώ, γιατί έχουμε ωραίο κλίμα ως ομάδα. Και όπως φαίνεται, το «Αφράλατο» αρέσει, αφού έχουμε ξεχωριστά πιάτα.
-Είστε και μουσικός. Μιλήστε μας για αυτό το κομμάτι…
Ναι, παίζω κρουστά από 15 χρόνων. Μάλιστα, όταν ζούσα στην Ολλανδία, έπαιζα και σε μπάντες. Είχαμε δώσει συναυλίες εκεί, στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στη Βουλγαρία, γενικά δίναμε συναυλίες παντού.
Έπαιζα σε διάφορα γκρουπ, αφού τα κρούστα ταιριάζουν σε πολλά είδη μουσικής, όπως φλαμένκο, ποπ-φανκ, λάτιν, σάλσα.
-Έχετε συνεργασίες και στην Ελλάδα ή ειδικότερα στην Καλαμάτα;
Ο χρόνος που έμεινα στην Αθήνα ήταν λίγος, αλλά εδώ έχω κάποιες συνεργασίες με τοπικά σχήματα, όπως με τους Blues Escape και τους Cover Bus. Γενικά, τα κρουστά μού αρέσουν και θα ήθελα να συνεργαστώ και με άλλα σχήματα.
Του Παναγιώτη Μπαμπαρούτση
