Πραγματικά δε γνωρίζουμε πόσες φορές έχουμε γράψει για την περίφημη ανάπλαση της οδού Ψαρών, αφού πέρασε από 40 κύματα μέχρι να φτάσει στη σημερινή εικόνα.
Βέβαια, αν κάποιος τη διασχίσει σήμερα, μόνο μερικούς μήνες από τότε που δόθηκε στην κυκλοφορία, μόνο ως έργο που έγινε πρόσφατα δε θα το εκλάβει και δε νομίζουμε ότι στον Δήμο Καλαμάτας είναι τόσο περήφανοι για τη συγκεκριμένη ανάπλαση, εκτός αν τοποθετηθεί ό,τι λείπει, δηλαδή, τουλάχιστον, οδοδείκτες και καλαθάκια για τα απορρίμματα, για να αναφωνήσουμε όλοι μαζί ένα μεγάλο «ουάου».
Να αναφέρουμε, μάλιστα, ότι τα παγκάκια μπήκαν πριν από μερικές μέρες.
Μέχρι, λοιπόν, να πούμε το «ουάου», έχουμε να σημειώσουμε ότι οι διαβάσεις (όπου αντί να τοποθετηθούν λευκοί κυβόλιθοι αποφάσισαν να τις περάσουν με λευκό χρώμα) έχουν αρχίσει να ξεθωριάζουν.
Τα δε χορτάρια στην πλευρά της Αριστομένους και ειδικά μπροστά στο Διοικητήριο ξεπερνούν το ένα μέτρο, ενώ δεν είναι καλύτερη εικόνα και σε άλλα παρτέρια, όπου τοποθετήθηκαν δέντρα.
Επίσης, καπάκι της ΔΕΥΑΚ έχει σπάσει, με κάποιον να έχει τοποθετήσει ένα ξύλο στο σημείο.
Όσο για τα αυτοκίνητα πάνω στα πεζοδρόμια και τις κλειστές διαβάσεις, αυτό είναι καθημερινό φαινόμενο.
Βέβαια, για αυτό δε φταίει το έργο, αλλά η αναισθησία κάποιων.
Κλείνοντας… να αναφέρουμε ότι το ζήτημα δεν είναι να ολοκληρώνουμε (;) μία ανάπλαση, αλλά να μπορούμε και να τη συντηρούμε.
Άραγε, πόσο δύσκολο ήταν να κοπούν, έστω, τα χορτάρια ή να αλλαχθεί το καπάκι ή να μπουν, επιτέλους, οι οδοδείκτες ή ο φωτισμός να λειτουργήσει άμεσα;
Δυστυχώς, η πραγματικότητα δείχνει ότι είναι πολύ δύσκολο.
Του Παναγιώτη Μπαμπαρούτση
