Δημήτρης Φαββατάς: Πεζοδρόμια για τους πεζούς και όχι ιδιωτικές ράμπες σε βάρος του δημόσιου χώρου

Ένα σοβαρό ζήτημα που ανέδειξα στο τελευταίο Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας αφορά στον τρόπο με τον οποίο διαμορφώνονται τα πεζοδρόμια και οι προσβάσεις προς ιδιωτικούς χώρους στάθμευσης, ιδιαίτερα στις νέες κατασκευές και στην παραλιακή ζώνη.

Το τελευταίο χρονικό διάστημα παρατηρούμε σε αρκετά σημεία πεζοδρόμια να παραμένουν ανοιχτά σε πολύ μεγάλο τμήμα της πρόσοψης, προκειμένου να εξυπηρετούνται είσοδοι και έξοδοι οχημάτων προς ιδιωτικούς χώρους στάθμευσης.

Η νομοθεσία, όμως, θέτει συγκεκριμένους περιορισμούς στις σχετικές διαμορφώσεις.

Ο Νέος Οικοδομικός Κανονισμός προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι συγκεκριμένες κατασκευές, όπως κεκλιμένα επίπεδα και ράμπες, στους ακάλυπτους χώρους μπορούν να έχουν συνολικό μήκος έως το ήμισυ της αντίστοιχης όψης.

Παράλληλα, η νομοθεσία για την προσβασιμότητα είναι σαφής ως προς την ανάγκη να εξασφαλίζεται συνεχής, ασφαλής και ανεμπόδιστη κίνηση των πεζών, με ελεύθερη ζώνη όδευσης και μέγιστη εγκάρσια κλίση 2% για την απορροή των ομβρίων. Για τις ράμπες κίνησης πεζών προβλέπεται κατά κανόνα κλίση έως 5%, με ειδική δυνατότητα έως 8% όταν τεχνικά δεν είναι εφικτή η επίτευξη του 5%.

Επομένως, όταν σε ένα πεζοδρόμιο κατασκευάζονται πολύ έντονες κλίσεις για την είσοδο αυτοκινήτων, οι οποίες σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν ακόμη και το 30% ή 40%, δημιουργείται εύλογο ζήτημα που πρέπει να ελεγχθεί από τις αρμόδιες υπηρεσίες: τηρούνται οι προβλεπόμενες προδιαγραφές; εξασφαλίζεται η ασφαλής και ανεμπόδιστη διέλευση των πεζών; και ποια είναι η νόμιμη βάση για τη συγκεκριμένη διαμόρφωση;

Το πρόβλημα γίνεται ακόμη μεγαλύτερο όταν μια τέτοια διαμόρφωση καταλαμβάνει ουσιαστικά ολόκληρη την πρόσοψη ενός ακινήτου.

Σε αυτή την περίπτωση δεν έχουμε μόνο ένα ζήτημα προσβασιμότητας.

Έχουμε και ένα ζήτημα διαχείρισης του δημόσιου χώρου και των θέσεων στάθμευσης.

Όταν το πεζοδρόμιο είναι ανοιχτό σχεδόν σε όλο το μήκος του οικοπέδου για την εξυπηρέτηση οχημάτων, δημιουργείται στην πράξη μια κατάσταση όπου ο πολίτης δεν μπορεί να σταθμεύσει στο οδόστρωμα μπροστά από το ακίνητο, ενώ ο δημόσιος χώρος του πεζοδρομίου έχει διαμορφωθεί κατά τρόπο που εξυπηρετεί κυρίως την πρόσβαση σε ιδιωτικό χώρο στάθμευσης.

Ιδιαίτερα στην παραλιακή περιοχή της Καλαμάτας, όπου το πρόβλημα είναι έντονο και υπάρχουν πολλές περιπτώσεις εκτεταμένων ανοιγμάτων και μεγάλων κλίσεων, το ζήτημα πρέπει να αντιμετωπιστεί συνολικά.

Δεν μπορεί μια ιδιωτική ανάγκη στάθμευσης, η οποία σε αρκετές περιπτώσεις μπορεί να αφορά χρήση λίγες ημέρες τον μήνα ή ακόμη και λίγες φορές τον χρόνο, να οδηγεί σε μόνιμη δέσμευση και υποβάθμιση δημόσιου χώρου.

Ζητώ από τη Δημοτική Αρχή:

Να ελεγχθούν όλες οι νέες και υφιστάμενες διαμορφώσεις πεζοδρομίων που εξυπηρετούν εισόδους και εξόδους οχημάτων.

Να ελεγχθεί αν τα ανοίγματα και οι κατασκευές τηρούν τις προβλεπόμενες πολεοδομικές και τεχνικές διατάξεις.

Να ελεγχθούν οι κλίσεις των ραμπών και η επίδρασή τους στην ασφαλή και ανεμπόδιστη κίνηση των πεζών.

Να διασφαλιστεί σε κάθε περίπτωση η απαιτούμενη ελεύθερη ζώνη διέλευσης πεζών.

Να εξεταστεί η επίπτωση των συγκεκριμένων διαμορφώσεων στις διαθέσιμες θέσεις στάθμευσης του οδοστρώματος.

Να υπάρξει ενιαίος και αυστηρός έλεγχος για όλους, χωρίς εξαιρέσεις και χωρίς διαφορετικά μέτρα και σταθμά.

Όπου διαπιστώνονται παραβάσεις, να εφαρμοστεί η προβλεπόμενη νομοθεσία και να ζητηθεί η αποκατάσταση του δημόσιου χώρου.

Ο δημόσιος χώρος ανήκει σε όλους.

Τα πεζοδρόμια πρέπει πρωτίστως να εξασφαλίζουν την ασφαλή μετακίνηση των πεζών και των ατόμων με αναπηρία και όχι να μετατρέπονται, μέσω εκτεταμένων ραμπών και ανοιγμάτων, σε προέκταση ιδιωτικών χώρων στάθμευσης.

Η Δημοτική Αρχή οφείλει να ελέγχει, να εφαρμόζει τη νομοθεσία και να προστατεύει το δημόσιο συμφέρον.

Δεν μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα απέναντι σε μια κατάσταση που επηρεάζει καθημερινά τόσο τους πεζούς όσο και τη στάθμευση στην πόλη.

Δημήτρης Γ. Φαββατάς

Δημοτικός σύμβουλος Καλαμάτας, μέλος ΠΕΔ Πελοποννήσου