Λιμάνι Καλαμάτας: Δεν τα χωράει όλα!

Η υπόθεση του κρουαζιερόπλοιου απαιτεί απαντήσεις και σαφείς προτεραιότητες

Αξιότιμες κυρίες και κύριοι,

στην ανοικτή επιστολή μου της 19ης Οκτωβρίου 2026 είχα θέσει ένα θεμελιώδες ερώτημα: χωρούν όλες οι σχεδιαζόμενες δραστηριότητες στον περιορισμένο χώρο του λιμένα εθνικής σημασίας Καλαμάτας;

Ένας λιμένας εθνικής σημασίας χρειάζεται τεκμηριωμένες αναπτυξιακές προτεραιότητες, υποδομές και κανόνες. Η παράθεση χρήσεων σε ένα Master Plan δεν εγγυάται τη λειτουργική συνύπαρξή τους.

Η υπόθεση της απόρριψης του αιτήματος προσέγγισης του “Astoria Grande” για τις 28 Οκτωβρίου αναδεικνύει ακριβώς αυτό το πρόβλημα. Σύμφωνα με όσα δημοσιοποιήθηκαν, η κατάλληλη θέση πρόσδεσης ήταν κατειλημμένη από μεγάλο γιοτ, του οποίου η αδυναμία μετακίνησης αποδόθηκε σε εργασίες τακτικής συντήρησης.

Τα ερωτήματα του κοινοτικού συμβούλου Καλαμάτας Διονύση Αγάλου απαιτούν έγγραφες απαντήσεις («Θάρρος», σελ. 2, 27 Οκτωβρίου 2026). Η απόδοση ευθυνών προϋποθέτει στοιχεία. Αλλά και μια απόφαση με οικονομικές και αναπτυξιακές συνέπειες χρειάζεται ουσιαστικότερη αιτιολόγηση από το ότι «τα γιοτ κάνουν συντήρηση».

Ποιος αποφάσισε και με ποια τεκμηρίωση;

Πρέπει να δημοσιοποιηθούν:

1. Το αίτημα προσέγγισης, η ημερομηνία υποβολής του και η έγγραφη απάντηση

2. Η πράξη απόρριψης, το αρμόδιο όργανο και η αιτιολογία της

3. Τα έγγραφα των εργασιών συντήρησης και η τεχνική τεκμηρίωση της αδυναμίας ασφαλούς μετακίνησης

4. Η θέση της Λιμενικής Αρχής και οι εναλλακτικές λύσεις που εξετάστηκαν

5. Οι κανόνες κατανομής των θέσεων και αντιμετώπισης ανταγωνιστικών αιτημάτων.

Η ασφάλεια είναι αδιαπραγμάτευτη. Χρειάζεται, συνεπώς, να αποδειχθεί αν η απόρριψη ήταν αναπόφευκτη ή αν υπήρχε δυνατότητα εξυπηρέτησης που δεν αξιοποιήθηκε.

Η ζημιά ξεπερνά την προκυμαία

Η κρουαζιέρα μπορεί να δημιουργήσει εισόδημα για ξεναγούς, τουριστικά γραφεία, μεταφορείς, ταξί, καταστήματα, εστίαση και προμηθευτές. Οι εκδρομές διαχέουν τα οφέλη στην Αρχαία Μεσσήνη, στην Πύλο και στην ευρύτερη περιοχή.

Το ύψος της συγκεκριμένης απώλειας χρειάζεται αποτίμηση με πραγματικά στοιχεία. Το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο οφείλει να μεριμνά για την καταγραφή των οικονομικών επιπτώσεων των επιλογών του.

Σοβαρότερος, ενδεχομένως, είναι ο κίνδυνος απώλειας εμπιστοσύνης των εταιρειών κρουαζιέρας και των τουριστικών οργανισμών. Η αβεβαιότητα εξυπηρέτησης μπορεί να στρέψει τον μελλοντικό προγραμματισμό τους σε άλλους προορισμούς.

Οι μεγάλες θαλαμηγοί, επίσης, μπορούν να προσφέρουν έσοδα και απασχόληση. Απαιτείται, όμως, σύγκριση του οφέλους με το κόστος των δραστηριοτήτων που αποκλείονται – πόσα εισπράττει το Ταμείο, πόσο εισόδημα παραμένει τοπικά, πόσο διαρκεί η δέσμευση των θέσεων; Το δημόσιο όφελος πρέπει να αποδεικνύεται.

Η εκκωφαντική σιωπή των φορέων

Στον βαθμό που εξακολουθεί να απουσιάζει δημόσια τοποθέτηση των εργατικών και επαγγελματικών οργανώσεων της Καλαμάτας και της επιμελητηριακής κοινότητας της Μεσσηνίας, η σιωπή τους προκαλεί σοβαρά ερωτήματα.

Όταν διακυβεύονται εισοδήματα, απασχόληση και η αξιοπιστία του προορισμού, οι φορείς εκπροσώπησης οφείλουν να παρεμβαίνουν. Χωρίς να προδικάζουν ευθύνες, μπορούν και πρέπει να ζητούν έγγραφα, απαντήσεις και σαφείς προτεραιότητες.

Η θεσμική εκπροσώπηση κρίνεται όταν διακυβεύεται το συλλογικό συμφέρον. Η σιωπή χρειάζεται και αυτή εξηγήσεις.

Το λιμάνι δεν τα χωράει όλα

Όταν μια κατηγορία σκαφών εμποδίζει την εξυπηρέτηση άλλης, η σύγκρουση χρήσεων αποτελεί καθημερινή πραγματικότητα.

Εμπόριο, κρουαζιέρα, θαλαμηγοί, αλιεία, ναυταθλητισμός, υδατοδρόμιο, αναψυχή και εστίαση διεκδικούν περιορισμένο χώρο. Με ποια μελέτη χωρητικότητας εξασφαλίζεται η συνύπαρξή τους; Ποιες χρήσεις προηγούνται και υπό ποιες προϋποθέσεις;

Χρειάζεται άμεσα σχέδιο λειτουργίας με δημοσιοποιημένους κανόνες και συγκεκριμένες ευθύνες. Παράλληλα, πρέπει να προστατευθούν οι εμπορικές υποδομές, οι χώροι φορτοεκφόρτωσης, οι προσβάσεις και η δυνατότητα μελλοντικής σύνδεσης με τον σιδηρόδρομο. Να εξεταστεί επίσης η προοπτική θαλάσσιας διασύνδεσης Πάτρα–Καλαμάτα–Κύθηρα–Αντικύθηρα–Κρήτη.

Οι σημερινές χωροθετήσεις δεν πρέπει να ακυρώνουν αυριανές δυνατότητες.

Εθνική σημασία σημαίνει ευρύτερη ευθύνη

Το μέλλον του λιμένα αφορά στη Μεσσηνία και την πελοποννησιακή ενδοχώρα. Απαιτεί συντονισμό με τα αρμόδια υπουργεία, τον ΕΟΤ, τις περιφερειακές Aρχές και τους παραγωγικούς φορείς.

Είναι καιρός να συζητηθεί σε ευρύτερο πελοποννησιακό επίπεδο, με συμμετοχή των δημοτικών συμβουλίων, της επιχειρηματικής κοινότητας και των αρμόδιων κρατικών φορέων.

Μέχρι να ολοκληρωθούν οι μελέτες, το λιμάνι θα αργοπεθαίνει;

Το λιμάνι δεν μπορεί να περιμένει την ολοκλήρωση όλων των μελετών για να λειτουργήσει καλύτερα. Χρειάζεται διοίκηση που ενεργεί σήμερα και λογοδοτεί για τα αποτελέσματα.

Το «Ήταν στραβό το κλήμα, το ’φαγε κι ο γάιδαρος» αποδίδει την αγανάκτηση. Οφείλουμε, όμως, να απαιτήσουμε απαντήσεις, διαφάνεια και διορθωτικές αποφάσεις.

Το λιμάνι δεν τα χωράει όλα. Χρειάζεται να αποφασίσουμε, με ευθύνη και σχέδιο, ποιες ανάγκες υπηρετεί και πώς διασφαλίζει το μεγαλύτερο εθνικό όφελος.

-Προς το Δημοτικό Συμβούλιο Καλαμάτας και τη διοίκηση του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου Καλαμάτας, με κοινοποίηση σε: υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, υπουργείο Τουρισμού, ΕΟΤ, Περιφέρεια Πελοποννήσου, Κεντρικό Λιμεναρχείο Καλαμάτας, Τελωνείο Καλαμάτας, Επιμελητήριο Μεσσηνίας, ΟΕΒΕΣ Μεσσηνίας, Εργατικό Κέντρο Καλαμάτας, Σωματείο Λιμενεργατών Καλαμάτας και ΣΕΜ.

Του Γιώργου Καραμπάτου
Πρώην προέδρου Επιμελητηρίου Μεσσηνίας