Περισσότερους από 19.000 συμπολίτες εξυπηρέτησε το 2025 η Διεύθυνση Πρόνοιας του Δήμου Καλαμάτας, αριθμός που από μόνος του αποτυπώνει το εύρος αλλά και τη βαρύτητα της κοινωνικής πολιτικής που ασκείται σε τοπικό επίπεδο. Πίσω από τα στατιστικά μεγέθη, ωστόσο, κρύβεται μια πραγματικότητα σύνθετη: αυξημένες κοινωνικές ανάγκες, σταθερή πίεση στις δημοτικές δομές και ένα κράτος πρόνοιας που, σε μεγάλο βαθμό, καλείται να συμπληρωθεί από την Αυτοδιοίκηση.
Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Σαράντος Μαρινάκης δείχνουν μια Διεύθυνση Πρόνοιας σε διαρκή λειτουργία.
Περίπου 50.000 μερίδες φαγητού διανεμήθηκαν μέσω του Δημοτικού Συσσιτίου, 170 οικογένειες –425 άτομα– υποστηρίζονται τακτικά από το Δημοτικό Παντοπωλείο, 1.100 συμπολίτες ωφελήθηκαν από το Δημοτικό Φαρμακείο και εκατοντάδες ακόμη αξιοποίησαν το Δημοτικό Ιατρείο. Πρόκειται για παρεμβάσεις που καλύπτουν βασικές ανάγκες επιβίωσης και λειτουργούν ως δίχτυ ασφαλείας για ανθρώπους που βρίσκονται στο όριο της κοινωνικής και οικονομικής αντοχής.
Ταυτόχρονα, η συνέχιση και η εύρυθμη λειτουργία δομών όπως τα ΛΕΦΑΠ (Λέσχες φιλίας αλληλεγγύης και πολιτισμού), το «Βοήθεια στο Σπίτι», τα Κέντρα Κοινότητας, το Κέντρο Συμβουλευτικής Γυναικών, το παράρτημα Ρομά και η παιδική κατασκήνωση στον Ταΰγετο, επιβεβαιώνουν ότι η κοινωνική πολιτική του Δήμου δεν περιορίζεται σε αποσπασματικά μέτρα, αλλά συγκροτεί ένα πολυεπίπεδο πλέγμα στήριξης. Ιδιαίτερη σημασία έχει και η λειτουργία του ΚΔΑΠμΕΑ, που εξυπηρετεί 50 ωφελούμενους, καλύπτοντας ένα κρίσιμο κενό για άτομα με αναπηρία και τις οικογένειές τους.
Η προσθήκη του Κέντρου Ημερήσιας Φροντίδας Ηλικιωμένων (ΚΗΦΗ) Καλαμάτας αποτελεί, αναμφίβολα, μία από τις πιο ουσιαστικές εξελίξεις της χρονιάς. Σε μια κοινωνία που γερνά και σε οικογένειες που συχνά αδυνατούν να στηρίξουν μόνες τους ηλικιωμένα μέλη με κινητικά ή νοητικά προβλήματα, η λειτουργία του ΚΗΦΗ έρχεται να καλύψει ένα πραγματικό κοινωνικό κενό.
Παρότι η δομή έχει δυναμικότητα 50 ατόμων και προς το παρόν εξυπηρετεί 20, η ζήτηση αναμένεται να αυξηθεί, θέτοντας ήδη το ερώτημα της επαρκούς στελέχωσης και της μακροπρόθεσμης χρηματοδότησης.
Κι εδώ ακριβώς εντοπίζεται ο σχολιασμός που συνοδεύει τον απολογισμό: οι αριθμοί καταδεικνύουν επιτυχία, αλλά ταυτόχρονα αποκαλύπτουν και το μέγεθος της κοινωνικής ανάγκης. Όταν πάνω από 19.000 πολίτες χρειάζονται κάποιας μορφής προνοιακή στήριξη σε έναν μεσαίου μεγέθους Δήμο, το ζήτημα παύει να είναι μόνο διαχειριστικό και γίνεται βαθιά πολιτικό.
Η δημόσια αναγνώριση του έργου των εργαζομένων από τον αρμόδιο αντιδήμαρχο είναι εύλογη και αναγκαία. Ωστόσο, το στοίχημα για το επόμενο διάστημα δεν είναι απλώς η διατήρηση των δομών, αλλά η ουσιαστική ενίσχυσή τους, τόσο σε ανθρώπινο δυναμικό όσο και σε πόρους. Γιατί η κοινωνική πολιτική δε μετριέται μόνο με απολογισμούς στο τέλος της χρονιάς, αλλά με το κατά πόσο μπορεί να προλάβει τη φτώχεια, την απομόνωση και τον κοινωνικό αποκλεισμό πριν γίνουν μόνιμη κατάσταση.
Α.Π.
