Στο πλαίσιο μιας όμορφης εκδήλωσης, με αρκετές στιγμές συγκινησιακής φόρτισης, παρουσιάστηκε το βράδυ στο Πνευματικό Κέντρο Καλαμάτας το βιβλίο «Αλγεσίδωρος Έρως» του Μεσσήνιου γιατρού και ομότιμου καθηγητή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, Παναγιώτη Βλαχογιαννόπουλου.
Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν πολυάριθμοι συγγενείς, παλιοί και νέοι φίλοι του διακεκριμένου και πολυτάλαντου συμπατριώτη μας. Οι ομιλητές μίλησαν με θερμά λόγια για τον συγγραφέα και προσπάθησαν να φωτίσουν τις διάφορες πλευρές της προσωπικότητάς του, ως γιατρού-επιστήμονα και καθηγητή, του ζωγράφου, του λογοτέχνη, του αγωνιστή ενεργού πολίτη…
Ο γνωστός δικηγόρος και συντονιστής της εκδήλωσης, Αντώνης Κατσάς, ο οποίος λόγω στενής συγγενικής σχέσης διατηρεί σχέση ζωής με τον συγγραφέα, χαρακτήρισε τον «ανιψιό» του ως τον πλέον ιδιοφυή άνθρωπο που γνωρίζει, με εντυπωσιακή ευρυμάθεια. Συμπύκνωσε στο τρίπτυχο εντιμότητα-ντομπροσύνη-ανθρωπιά τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας του Παναγιώτη Βλαχογιαννόπουλου ως πατρική κληρονομιά, ενώ αναφέρθηκε σε κοινά βιώματα και περιστατικά της παιδικής και νεανικής τους ζωής.
Ο Κώστας Ρήγας, επίκουρος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, είναι από τους ανθρώπους που άγγιξε ιδιαίτερα το βιβλίο «Αλγεσίδωρος Έρως», και ήρθε από μακριά για να πάρει μια θέση στο πάνελ. Είναι ρακοσυλλέκτης που ανασύρει από τη χωματερή της Ιστορίας με τρυφερότητα και σεβασμό πολύτιμα κειμήλια-αξίες διαχρονικές που απαξιώθηκαν, ανέφερε στο ξεκίνημα της ομιλίας του για τον συγγραφέα Παναγιώτη Βλαχογιαννόπουλο και το περιεχόμενο του βιβλίου. Διάβασε επιλεγμένα αποσπάσματα, εξηγώντας ότι μεταφέρουν με απλό τρόπο διδάγματα ζωής, ενώ ευχήθηκε ο αγαπητός του συνάδελφος να συνεχίσει με άπλα καρδιάς και ανήσυχο νου να προσφέρει στο συνάνθρωπο και την κοινωνία.
Το «Θ» είχε φιλοξενήσει με χαρά στο παρελθόν δείγματα του λογοτεχνικού και συγγραφικού έργου του Παναγιώτη Βλαχογιαννόπουλου, αλλά και συνεντεύξεις και δηλώσεις που είχαν το κύρος και την διαύγεια της επιστημονικής του οντότητας, με τη δημοσιογράφο Χριστίνα Ελευθεράκη, που συμπλήρωσε το τραπέζι των ομιλητών, να υπενθυμίζει, μεταξύ άλλων, το φωτεινό ρόλο του συμπατριώτη μας γιατρού κατά τη δύσκολη περίοδο της πανδημίας.
Κλείνοντας τον κύκλο των βασικών ομιλιών ο κ. Βλαχογιαννόπουλος μετέφερε ότι το βιβλίο του περιέχει ποιήματα και πεζά κείμενα που έγραψε τα τελευταία 60 χρόνια, μαζί με μια σειρά ζωγραφικά του έργα. «Αντικείμενα των ποιημάτων και πεζών κειμένων είναι ο έρωτας, ο θάνατος, η αναζήτηση συλλογικότητας μέσα στις κοινωνίες και η περιπέτεια της ελληνικής φυλής που πραγματικά με συναρπάζει» ανέφερε μεταξύ άλλων και «υποσχέθηκε» να ολοκληρώσει την «Ελληνική Ραψωδία».
Η βιβλιοπαρουσίαση έγινε κάτω από τα σκηνικά του έργου που ανεβάζει αυτό τον καιρό η Θεατρική Διαδρομή, «Αρτούρο Ούι» του Μπρεχτ (οι επόμενες προγραμματισμένες παραστάσεις είναι απόψε στις 9.00 και το Σαββατοκύριακο στις 8.00 μ.μ. στο Πνευματικό Κέντρο), με τον Παναγιώτη Βλαχογιαννόπουλο να αναφέρεται στη διαχρονικότητά του και την «πάλη» των κοινωνικών κανόνων και αξιών απέναντι στον κυνισμό που διακρίνει και την εποχή μας.
Κατά την έναρξη της εκδήλωσης ακούστηκε το ποίημα «Στιγμές», μελοποιημένο με τη βοήθεια της Τεχνητής Νοημοσύνης από τον παιδικό φίλο και συμμαθητή του κ. Βλαχογιαννόπουλου, Γιάννη Πλατάρο. Η ηθοποιός-σκηνοθέτις Όλγα Αλεξανδροπούλου, η πρόεδρος της Θεατρικής Διαδρομής Μαρία Τούμπουρου και τα μέλη της θεατρικής ομάδας Ματίνα Νιάρχου, Ελένη Αναγνωστοπούλου και Ηλιάνα Βασιλοπούλου απήγγειλαν εμβόλιμα ποιήματα και αποσπάσματα από το βιβλίο.
Ο κόσμος αγκάλιασε το «Αλγεσίδωρος Έρως», με τον συγγραφέα… να μην προλαβαίνει να γράφει αφιερώσεις και να δέχεται εκδηλώσεις αγάπης.
Τέλος, φίλοι του κ. Βλαχογιαννόπουλου από το κοινό πρόσθεσαν πινελιές του βίου και της προσωπικότητας του άλλοτε αριστούχου πρωτοπόρου μαθητή του Γυμνασίου Μεσσήνης, όπως τις εκθέσεις του που διαβάζονταν σε όλη την τάξη και αποστέλλονταν από το υπουργείο Παιδείας να διαβαστούν ως υπόδειγμα σε άλλα σχολεία, εκτός βέβαια από την έκθεση για την αποταμίευση που πρόβαλε αιρετικές ιδέες… «Σε έχασε η Φιλοσοφία, αλλά σε κέρδισε η Ιατρική» είχε πει μια από τις καθηγήτριές του στο σχολείο, όταν ο νεαρός Παναγιώτης είχε αποφασίσει ποιο δρόμο θα ακολουθούσε τελικά στη ζωή, με τον ίδιο πάντως να εκμυστηρεύεται, με τη γνωστή αυθεντικότητα που τον διακρίνει, ότι ο δρόμος της καρδιάς του ήταν η ζωγραφική…
Χ.Ε.
