Σήμερα θα έπρεπε να είναι η πιο συγκινητική και υπερήφανη ημέρα για τους εργαζομένους της Καλαμάτας.
Αυτή τη μέρα το 1934 στρατός και αστυνομία δολοφόνησαν απεργούς λιμενεργάτες και μυλεργάτες.
Συγκλονιστικό γεγονός, αλλά σε μεγάλο βαθμό αγνοείται.
Είναι και γεγονός εντυπωσιακά επίκαιρο.
Τότε οι απεργοί ζητούσαν διασφάλιση του μισθού και των δικαιωμάτων τους μπροστά στο σιλό που είχε μπει στους μύλους και ερχόταν να ανατρέψει τις κατακτήσεις τους.
Σήμερα, αντί για το σιλό, έρχεται να αντικαταστήσει τη δουλειά των εργαζομένων η τεχνητή νοημοσύνη, «αναίμακτα» αυτή τη φορά, απ’ ό,τι φαίνεται, αν και οι θυσίες δεν πάνε ποτέ χαμένες.
Αφήνουν τον σπόρο τους, που ενίοτε βλασταίνει…
Στ.Μ.
