Μαθήματα χαρακτικής, δημιουργικής γραφής, ζωγραφικής και άλλα
Όλοι θυμόμαστε το Καλλιτεχνικό Στέκι Καλαμάτας που ξεκίνησε δειλά δειλά σε έναν μικρό χώρο στο Ιστορικό Κέντρο. Ο κόσμος το αγκάλιασε, το πρόγραμμα μαθημάτων διευρύνθηκε και έτσι οι ανάγκες του μεγάλωσαν.
Για τον λόγο αυτό μεταφέρθηκε στην οδό Αριστοδήμου 10 στην πλατεία Μαυρομιχάλη, ενώ παράρτημά του άνοιξε και στην οδό Ψαρών 104, απέναντι από το Πάρκο του ΟΣΕ.

Βρεθήκαμε στον νέο χώρο του πολιτιστικού συλλόγου, όπου μιλήσαμε με κάποιους από τους διδάσκοντες, οι οποίοι είναι γεμάτοι όρεξη να μεταφέρουν τις γνώσεις τους στον κόσμο της Καλαμάτας.
Εκεί μας υποδέχθηκαν ο Παναγιώτης Πριστούρης που κάνει μαθήματα χαρακτικής, η Μαρία Ρουκοσούγεβα- Ζωγοπούλου που κάνει αγιογραφία, ζωγραφική και ντεκουπάζ και η Δήμητρα Πολυχρόνη, η οποία διδάσκει εικαστικά σε παιδιά. Επίσης, λειτουργούν τμήματα δημιουργικής γραφής και μουσικής.
-Πείτε μου για εσάς και πώς βρεθήκατε στο Καλλιτεχνικό Στέκι…
Παναγιώτης Πριστούρης: Εγώ είμαι καθηγητής Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και διδάσκω καλλιτεχνικά, ενώ σχετικά πρόσφατα ήρθα στην Καλαμάτα. Κατάγομαι από τη Μεσσήνη, αλλά ως εκπαιδευτικός γύρισα πάρα πολλά μέρη. Με το που ήρθα στην Καλαμάτα, συνάντησα τη Δήμητρα, η οποία μου ανέφερε για το Καλλιτεχνικό Στέκι που αναζητούσε νέο χώρο. Εγώ κάποια στιγμή ήθελα να ανοίξω ένα εργαστήριο χαρακτικής, οπότε ενώ αναζητούσα σπίτι, τελικά άνοιξα εργαστήριο και όχι σπίτι.
Μαρία Ρουκοσούγεβα- Ζωγοπούλου: Κατάγομαι από την Ουκρανία και είμαι στην Ελλάδα 30 χρόνια. Έχω τελειώσει γραμμικό σχέδιο, ενώ έκανα διάφορες δουλειές, ώσπου με πήραν στο ΚΕΚ Καλαμάτας, όπου έκανα ζωγραφική και ντεκουπάζ.
Στο Καλλιτεχνικό Στέκι είμαι νέα κι εγώ, καθώς έκανα μαθήματα στο ΚΕΚ για 10 χρόνια.
Δήμητρα Πολυχρόνη: Εγώ είμαι από τον Καναδά. Έχω τελειώσει την Καλών Τεχνών εκεί και στην Ελλάδα βρίσκομαι από το 2013. Ξεκίνησα στο Καλλιτεχνικό Στέκι ως μαθήτρια κεραμικής, ενώ πριν από 3 χρόνια ξεκίνησα ως δασκάλα ζωγραφικής σε τμήματα παιδιών. Το κύριο επάγγελμά μου, βέβαια, είναι γραφίστρια.
-Πώς και το Καλλιτεχνικό Στέκι επεκτάθηκε εδώ;
Δήμητρα Πολυχρόνη: Το συγκεκριμένο χώρο τον είχαμε δει πριν από λίγα χρόνια. Τότε δεν ήταν έτοιμος. Όταν ετοιμάστηκε, μας ενημέρωσαν. Στον υπάρχοντα χώρο υπάρχει το καμίνι της κεραμικής, που είναι δύσκολο να μεταφερθεί, αλλά και πάλι θέλαμε νέο χώρο. Τότε ξεκίνησα να ψάχνω άτομα για να διδάξουν εδώ. Βρήκα τη Μαρία που ήξερα από το ΚΕΚ, στη συνέχεια γνώρισα και τον Παναγιώτη, κι έτσι γίναμε μια πολύ ωραία ομάδα. Έχουμε ανοίξει εδώ και δύο μήνες, ενώ τον επόμενο μήνα υπολογίζουμε να κάνουμε τα εγκαίνια. Τα δε μαθήματα έχουν αρχίσει από 1η Οκτώβρη.

-Τι μαθήματα γίνονται στον νέο σας χώρο;
Παναγιώτης Πριστούρης: Εδώ γίνονται μαθήματα αγιογραφίας, ζωγραφικής ενηλίκων, ντεκουπάζ, χαρακτικής και εικαστικών για παιδιά, δημιουργικής γραφής και μουσικής. Όλα αυτά προστέθηκαν τώρα στο Καλλιτεχνικό Στέκι Καλαμάτας.

-Σε τι κόσμο απευθύνεται ο συγκεκριμένος χώρος;
Δήμητρα Πολυχρόνη: Εγώ που κάνω εικαστικά σε παιδιά, ξεκινούν από 4 ετών μέχρι 12- 13. Όλα τα υπόλοιπα μαθήματα απευθύνονται σε ενήλικες.
Πέραν των σταθερών μαθημάτων, θα κάνουμε και διάφορες εκδηλώσεις- μαθήματα. Για παράδειγμα, τον Δεκέμβρη θα έρθει μια κυρία από την Αθήνα που θα κάνει ένα διήμερο εργαστήριο αμπαζούρ. Ο Παναγιώτης κάνει, εκτός από τα μαθήματα, και θεματικά εργαστήρια, εγώ θα κάνω κάποιες βραδιές ζωγραφικής και η Μαρία κάποια θεματικά εργαστήρια. Γενικότερα θα γίνονται πολλά, εκτός από τα βασικά μαθήματα που έχει το εβδομαδιαίο πρόγραμμα.
Βέβαια, εδώ δεν κάνουμε μόνο μαθήματα τέχνης, αλλά ουσιαστικά δημιουργούμε μια μικρή κοινότητα, καθώς οι άνθρωποι γνωρίζονται με άτομα που δεν ήξεραν.

-Ας υποθέσουμε ότι είμαι εντελώς άσχετος από όλα αυτά, αλλά θέλω να μάθω, πώς γίνεται;
Μαρία Ρουκοσούγεβα- Ζωγοπούλου: Θα ξεκινήσεις από το μηδέν. Είναι όλα τεχνικές και εμείς είμαστε εδώ για να υποδεχθούμε τον καθέναν, ασχέτως αν δεν ξέρει καθόλου το αντικείμενο. Το ζήτημα είναι απλά να έχει θέληση και όρεξη να μάθει.
Με το ντεκουπάζ μπορείς να κάνεις πολλά πράγματα. Υπάρχουν πολλές τεχνικές, ακόμα και να δώσεις μιαν άλλη όψη σε έπιπλα.
Βέβαια, υπάρχει και η ζωγραφική και η αγιογραφία που διδάσκω, με την αγιογραφία μάλιστα να προσελκύει τους περισσότερους.
Παναγιώτης Πριστούρης: Για τη χαρακτική έχει προγραμματιστεί για το πρώτο έτος ένας κύκλος μαθημάτων. Ξεκινάμε από την κλασσική χαρακτική σε ξύλο, δηλαδή ξυλογραφία, γίνεται η χάραξη, ο σχεδιασμός και ακολουθεί το μελάνωμα και η εκτύπωση. Έτσι εδώ υπάρχουν πρέσα και άλλα ειδικά υλικά.
Λειτουργούν δύο τμήματα που είναι αρχαρίων, αφού για πρώτη φορά διδάσκεται. Έτσι στο μέλλον θα υπάρξει και τμήμα προχωρημένων, αλλά και για αρχάριους.
Το συγκεκριμένο τμήμα είναι για ενήλικες, αλλά μπορούν και οι έφηβοι να απασχοληθούν. Μάλιστα, στο σχολείο που είμαι προσπαθώ να εμφυσήσω τη χαρακτική και στους μαθητές μου. Είναι ένα κομμάτι που θέλω να μοιραστώ, γιατί αν βρίσκουμε κάτι στο οποίο είμαστε καλοί, μπορεί να αποτελέσει ένα καταφύγιο για εμάς. Να αποτελέσει ένα καταφύγιο μοναχικότητας.
Η χαρακτική από τη φύση της είναι μοναχική διαδικασία, αφού πρόκειται για μια λίγο πιο εσωτερική τέχνη, αλλά για μένα η μεγαλύτερη χαρά είναι όταν αυτό το μοιράζομαι. Θέλω να διαδοθεί η χαρακτική, ενώ σε όποιο μέρος και να δούλεψα, δημιουργούσα πολιτιστικούς κόμβους.
Μένω πέντε τετράγωνα δίπλα από το Μουσείο Χαρακτικής στη Μεσσήνη και έχω στείλει email. Δε γίνεται να υπάρχει ένα μουσείο που να καταρρέει, δε γίνεται εδώ να υπάρχει μια Πινακοθήκη και να μη βγάζει μια πρόσκληση για τα χαρακτικά έργα.
Δήμητρα Πολυχρόνη: Εγώ έχω τρία διαφορετικά ηλικιακά γκρουπ. Ανάλογα, λοιπόν, με την ηλικία, έχω ως στόχο τα παιδιά να περνούν ωραία. Δε γίνεται να έχουν μόνο θεωρία, αλλά μέσω παιχνιδιού πολλές φορές προσπαθώ να τους περάσω και τα στοιχεία της τέχνης, το πώς φτιάχνουμε χρώματα, να χτίσουμε ένα λεξιλόγιο ώστε να εκφράζουν τι έχουν φτιάξει.
Ας πούμε στο τελευταίο μάθημα κάναμε σχήματα, ενώ είχαν προηγηθεί τα στοιχεία της τέχνης.
Έτσι μετά τη θεωρία τούς δείχνω πώς μπορούν αυτά που τους είπα να τα αποτυπώσουν στο χαρτί.
-Είστε σε ένα σημείο – πέρασμα. Έχουν μπει περαστικοί να ρωτήσουν τι κάνετε εδώ;
Ναι, ειδικά τον πρώτο καιρό που ξεκινήσαμε, έμπαινε κόσμος και ρωτούσε τι κάνουμε εδώ, με την απάντηση να είναι απλά: «είναι ένας πολιτιστικός χώρος που γίνονται μαθήματα».

-Κάτι τελευταίο από εσάς;
Με τόση οθόνη, είτε κινητού είτε υπολογιστή, βλέπουμε ότι ο κόσμος θέλει να χρησιμοποιήσει τα χέρια του, να δημιουργήσει και να ξεφύγει, να μιλήσει με άλλον κόσμο. Εδώ δημιουργείται μια μικρή κοινότητα και εμείς, ως εκπαιδευτές, διαμορφώνουμε κάποιες σταθερές.
Πλέον επιστρέφουν οι φωτογραφικές μηχανές με φιλμ, η χαρακτική και η ζωγραφική, έτσι πιστεύουμε ότι αυτό ήταν που κέρδισε και κερδίζει τον κόσμο και ψάχνεται, με αρκετούς να έρχονται στο Καλλιτεχνικό Στέκι Καλαμάτας.
Τα δικά μας σχέδια είναι να συνεχίσουμε να κάνουμε ωραία πράγματα εδώ, να προσπαθήσουμε να μεγαλώνουμε ως σύλλογος, ενώ να τονίσουμε ότι είμαστε ανοιχτοί και σε άλλους δασκάλους που θέλουν να έρθουν να κάνουν μαθήματα.
Του Παναγιώτη Μπαμπαρούτση
Info: facebook Καλλιτεχνικό Στέκι
Instagram: kallitexniko.steki



























