Δε (θα) απαιτούνται… συμπράξεις και «σύμφωνα συμβίωσης» για τη διοίκηση των ΟΤΑ σύμφωνα με διάταξη που θα περιλαμβάνεται στο πολυνομοσχέδιο, στο οποίο, μεταξύ άλλων, θα ρυθμίζονται ζητήματα σχετικά με την κυβερνησιμότητα των ΟΤΑ, καθώς δίδεται, πλέον, πλειοψηφία σε δήμαρχο και περιφερειάρχη στην Οικονομική Επιτροπή, την Επιτροπή Ποιότητας Ζωής και στις διοικήσεις των Νομικών Προσώπων των ΟΤΑ.
Στο πολυνομοσχέδιο θα υπάρχει και διάταξη που θα ενθαρρύνει συμπράξεις παρατάξεων με την παράταξη δημάρχου ή περιφερειάρχη, ώστε οι… πρόθυμοι να μπορούν να διορίζονται σε έμμισθα αξιώματα στη διοίκηση, όπως αντιδήμαρχοι, αντιπεριφερειάρχες και πρόεδροι νομικών προσώπων. Τόσο η Οικονομική Επιτροπή και η Επιτροπή Ποιότητας Ζωής όσο και τα Νομικά Πρόσωπα σε Δήμους και Περιφέρειες θα διοικούνται με σύνθεση μελών που θα αποτελείται κατά τα 3/5 από την παράταξη του δημάρχου ή περιφερειάρχη (ή συμπράξεων υποχρεωτικά με την παράταξη του δημάρχου ή του περιφερειάρχη αντίστοιχα) και κατά 2/5 από την αντιπολίτευση. Αυτό «λύνει τα χέρια» δημάρχων και περιφερειαρχών που δεν εξελέγησαν την α’ Κυριακή και, πλέον, δε θα έχουν ανάγκη παρατάξεις της μειοψηφίας για να διοικήσουν, εξαναγκαζόμενοι σε συμβιβασμούς και εκχώρηση πολιτικών θέσεων διοίκησης σε άλλες παρατάξεις, που εν πολλοίς θα συνιστούσαν και «ομηρία» τους σε δεσμά και ιδιοτελείς βουλές άλλων παρατάξεων και προσώπων.
«Είτε από την α’ Κυριακή, οπότε εξελέγησαν δήμαρχοι ή περιφερειάρχες, είτε από τη β’ Κυριακή, εξελέγησαν αυτοί που ψήφισε ο κόσμος – με τα δικά του κριτήρια – για να διοικήσουν τους ΟΤΑ. Δεν ψήφισε για να τους διοικήσουν οι άλλοι επικεφαλής συνδυασμών με τους συνδυασμούς τους. Ο κόσμος ψήφισε τους συγκεκριμένους που εξελέγησαν. Και δεν ψήφισε τους συγκεκριμένους για να τους συνδιοικήσουν με κάποιους άλλους. Και ποιοι, άραγε, να είναι αυτοί οι άλλοι από τους υπόλοιπους συνδυασμούς; Η διοίκηση, λοιπόν, κατά την ταπεινή μου γνώμη, πρέπει να ασκηθεί από τον επικεφαλής του συνδυασμού που εξελέγη δήμαρχος ή περιφερειάρχης με τα μέλη του συνδυασμού του. Αυτούς ψήφισε ο κόσμος να τον διοικήσουν. Δεν ψήφισε τους άλλους. Δεν ψήφισε για συνδιοίκηση. Και αυτούς, βεβαίως, θα κρίνει κατά τη διάρκεια της θητείας τους και στο τέλος της, στις εκλογές», έγραψα σε άρθρο μου στο «Θ» που δημοσιεύθηκε την Κυριακή 16 Ιουνίου, τονίζοντας παράλληλα: «Ακόμα, πάντως, δεν έχουμε δει τίποτα! Και ντάλα καλοκαίρι, μάλλον όσοι και όσες βιάζονται να φορέσουν κοστούμια και ταγεράκια αξιωματούχων στις νέες διοικήσεις ή συνδιοικήσεις, “παίζει” να “καούν” στο λιοπύρι. Τον Αύγουστο, που ’ναι και παχιές οι μύγες, βλέπουμε… Με διοικήσεις μειοψηφίας και συνδιοικήσεις οικονομικών συναλλαγών, σίγουρα δεν μπορούν να πάνε μπροστά οι ΟΤΑ. Γι’ αυτό η νέα κυβέρνηση, μετά τις εκλογές της 7ης Ιουλίου, οφείλει με νομοθετικές παρεμβάσεις να διορθώσει και αποκαταστήσει ζητήματα διοίκησης και κυβερνησιμότητας των ΟΤΑ, για να μη χαθεί στα αλισβερίσια μια ολόκληρη τετραετία (σ.σ. που είναι και με συν 4 μήνες θητείας)».
Η διάταξη για την κυβερνησιμότητα των ΟΤΑ που θα περιλαμβάνεται στο πολυνομοσχέδιο λύνει το σχετικό ζήτημα που είχε ανακύψει και μαζί «λύνει τα χέρια» δημάρχων και περιφερειαρχών που δεν εξωθούνται σε αναγκαστικές συμπράξεις και αναγκαστικά σύμφωνα συμβίωσης. Εκτός, βέβαια, κι αν υπάρχουν δήμαρχοι και περιφερειάρχες που εκτιμούν, κρίνουν και πιστεύουν ότι μέλη των παρατάξεών τους είναι ανίκανα και ακατάλληλα για τη διοίκηση, οπότε θα κάνουν την ανάγκη φιλοτιμία, συμπράττοντας και συμβιώνοντας με άλλες παρατάξεις γιατί, προφανώς, θα εκτιμούν, κρίνουν και πιστεύουν ότι τα μέλη εκείνων των – άλλων – παρατάξεων είναι ικανά και κατάλληλα για τη διοίκηση (σ.σ. συνδιοίκηση) και όχι οι εκλεγέντες στις δικές τους παρατάξεις!
Του Ηλία Γιαννόπουλου
