Φόλες στη Ράχη που είχαν αποτέλεσμα τον θάνατο 13 αδέσποτων και εξολόθρευση νεαρών κουταβιών στην Ασπροπουλιά. Και στους Χράνους και στα Αμπελόφυτα Πύλου… Η μια «σφαλιάρα» κατάμουτρα στην τοπική μας κοινωνία η μετά την άλλη…
Και σε συνέχεια όσων έχουν προηγηθεί κατά καιρούς στο παρελθόν και πιο πρόσφατα στην περιοχή της Δυτικής Παραλίας, καθώς και άλλα εξωφρενικά περιστατικά με σαφές το στίγμα της εκδίκησης προς τους ιδιοκτήτες των ζώων (αυτά είναι όμως μια λίγο διαφορετική ιστορία που θα έχει συνέπειες).
Τι στην ευχή συμβαίνει στην περιοχή μας; Βαλθήκαμε να αποδείξουμε ότι είμαστε τόπος δολοφόνων;
Προφανώς αυτή η στάση δεν αντιπροσωπεύει όλους μας, ελπίζω ούτε καν την πλειοψηφία, όμως κάτι πρέπει να κάνουμε όσοι νοιαζόμαστε κι όσοι δεν θέλουμε τέτοιες ταμπέλες και τέτοια θλιβερά συμβάντα στην πόλη και τον νομό μας.
Δεν μπορεί κανείς να μην έχει δει τίποτα πουθενά. Αν δεν μπορούμε να κάνουμε και πολλά πράγματα για να αλλάξουμε το μυαλό και την ψυχή αυτών των ανισόρροπων που σκορπούν αδιακρίτως τον πόνο, το θάνατο και την οδύνη, μπορούμε να αλλάξουμε το καθεστώς της ατιμωρησίας τους. Κι αυτό προϋποθέτει το σπάσιμο της σιωπής και την κοινωνική συμμετοχή. Το οφείλουμε σε αυτές τις αδικοχαμένες ψυχές, οφείλουμε να προστατεύσουμε τους αδύναμους που δεν έχουν δική τους φωνή και κυρίως οφείλουμε να κρατήσουμε ψηλά τον πολιτισμό μας και την έννοια που δίνουμε στην ανθρωπότητα.
Χ.Ε.
