Χρόνια τώρα ακούμε το ίδιο παραμύθι: οι μικρομεσαίοι είναι η ραχοκοκαλιά της οικονομίας. Λόγια εύκολα, λόγια για μικρόφωνα και κάμερες. Η πραγματικότητα, όμως, στην αγορά είναι σκληρή και αμείλικτη. Η ραχοκοκαλιά αυτή δε λυγίζει, απλώς έχει σπάσει. Και μαζί της κινδυνεύει να καταρρεύσει ολόκληρη η κοινωνική και παραγωγική βάση της χώρας.
Η εικόνα είναι παντού ίδια, σε πόλεις και χωριά, σε όλη την Ελλάδα. Κλειστά μαγαζιά, σβηστές βιτρίνες, άνθρωποι εγκλωβισμένοι σε επιχειρήσεις που δεν μπορούν ούτε να συνεχίσουν ούτε να κλείσουν. Χρωστούν στην εφορία, στον ΕΦΚΑ, στο ρεύμα. Ζουν και δουλεύουν με μια μόνιμη θηλιά στο λαιμό, χωρίς διέξοδο, χωρίς εναλλακτική.
Αυτό δεν είναι ανάπτυξη. Είναι παράταση αγωνίας.
Ο ανταγωνισμός έχει πάψει να είναι δίκαιος. Οι μεγάλοι έχουν πρόσβαση σε χρηματοδοτήσεις, κρατική στήριξη και τραπεζικά εργαλεία. Ο μικρομεσαίος αντιμετωπίζεται ως ο εύκολος στόχος, για φόρους, πρόστιμα, ελέγχους, συνεχείς αλλαγές κανόνων. Παίζουμε σε ένα παιχνίδι με δύο μέτρα και δύο σταθμά. Και ο διαιτητής, βλέπε κράτος, δεν είναι ουδέτερος.
Η καθημερινότητα στην αγορά έχει γίνει ασφυκτική. Το ρεύμα και τα καύσιμα καταπίνουν τα έσοδα, τα ενοίκια ανεβαίνουν, η γραφειοκρατία πολλαπλασιάζεται. Την ίδια στιγμή, ο καταναλωτής μπαίνει στο μαγαζί, κοιτάζει, θέλει να αγοράσει, αλλά δεν μπορεί. Δεν έχει χρήματα. Κι εμείς μένουμε να κοιτάμε τα άδεια ταμεία, προσπαθώντας να κρατήσουμε όρθιο κάτι που τρίζει από παντού.
Όταν κλείνει μια μικρομεσαία επιχείρηση, δεν κλείνει απλώς ένα ΑΦΜ. Σβήνει μια οικογένεια. Σβήνει ο κόπος μιας ζωής. Σβήνουν θέσεις εργασίας ανθρώπων που δεν είναι προσωπικό, αλλά δικοί μας άνθρωποι. Και το πιο τραγικό; οι νέοι φεύγουν. Παίρνουν τις βαλίτσες τους και εγκαταλείπουν τον τόπο τους, γιατί εδώ δε βλέπουν μέλλον.
Δε ζητάμε προνόμια. Δε ζητάμε ελεημοσύνη.
Ζητάμε:
–Σταθερούς κανόνες, όχι αλλαγές κάθε μήνα
–Ρεύμα σε τιμές που να μπορούμε να πληρώσουμε
–Δίκαιη πρόσβαση στη χρηματοδότηση, όχι μόνο για τους λίγους
–Ένα κράτος σύμμαχο και όχι τιμωρό του έντιμου επαγγελματία.
Αν καταρρεύσουν οι μικρομεσαίοι, δε θα μείνει τίποτα όρθιο στην περιφέρεια. Η αγορά δε ζητάει χάρη. Ζητάει δικαιοσύνη. Για να μπορέσει να σταθεί στα πόδια της.
Για τις οικογένειές μας.
Για τον τόπο μας.
Για το μέλλον της Ελλάδας μας.
Του Σωτηρίου Μάλαμα
Ελεύθερου επαγγελματία, ανθρώπου της Αγοράς
