Το ρουσφέτι στην ελληνική κοινωνία (από την τουρκική γλώσσα rusvet «δωροδοκία) αναφέρεται στην πρακτική της (συχνά αναξιοκρατικής) εύνοιας κάποιων ατόμων εις βάρος άλλων, ενίοτε με σκοπό την εξαγορά υπηρεσιών. Για παράδειγμα, η «πώληση» ψήφων σε πολιτικούς που αποσκοπούν να κατέβουν σε εκλογές με σκοπό την πρόσληψη στο Δημόσιο (γνωστή και ως «κομματική πρόσληψη») ή η μετάθεση σε ευνοϊκότερη θέση κατά τη στρατιωτική θητεία. Φυσικά, οι έννοιες «πωλητής» και «πελάτης» στην προκειμένη έννοια μπορούν να παρθούν αντίστροφα, π.χ. η πώληση θέσεων με σκοπό την αγορά ψήφων• η έννοια «ανταλλαγή» ίσως να είναι κοντινότερη στην έννοια.
Έχοντας στο μυαλό μου όλα αυτά και με αφορμή τις δηλώσεις αυτού του παιδιού με το στρουμπουλό βλέμμα και το περίεργο πεταχτό περπάτημα, που τυγχάνει να είναι πρωθυπουργός μας αυτή τη δύσκολη περίοδο, έρχομαι να σας ενημερώσω ότι αυτό το παλικάρι, επιτέλους, βρήκε τη λύση.
Διαβάστε πιο κάτω και θα με καταλάβετε.
Η είδηση: Την πρόταση για ασυμβίβαστο της ιδιότητας του υπουργού με εκείνη του βουλευτή, καθώς και το ενδεχόμενο μείωσης του αριθμού των βουλευτών, έθεσαν στο δημόσιο διάλογο ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Παύλος Μαρινάκης, με τις αλλαγές να τοποθετούνται χρονικά μετά τις εκλογές του 2027 και να συνδέονται με την ανάγκη συνταγματικής αναθεώρησης.
Στην πράξη, η πρόταση προβλέπει ότι ένας εκλεγμένος βουλευτής που αναλαμβάνει θέση στο υπουργικό συμβούλιο θα παραιτείται προσωρινά από τη βουλευτική του ιδιότητα και θα αντικαθίσταται από τον πρώτο επιλαχόντα της εκλογικής του περιφέρειας.
Το συμπέρασμα: Δηλαδή κι άλλα πολιτικά γραφεία στις γειτονιές από τη μια κι από την άλλη η διαπίστωση ότι αν είσαι βουλευτής, κάνεις ρουσφέτια, ενώ αν γίνεις υπουργός είσαι «Παναγία».
Το πάει και παρακάτω, όμως (για να είναι δίκαιος), και λέει, σε περίπτωση που αποχωρήσει από την κυβέρνηση, θα επιστρέφει αυτοδικαίως στη Βουλή, με τον επιλαχόντα να παραιτείται αντίστοιχα. Η ρύθμιση αυτή, όπως αναφέρεται, στοχεύει στο διαχωρισμό της εκτελεστικής από τη νομοθετική εξουσία, με παράλληλη «αναβάθμιση του ρόλου του βουλευτή».
Ξεχνά, όμως, ότι για να εφαρμοστεί αύτη η αλλαγή, απαιτείται παρέμβαση στο Σύνταγμα, γεγονός που μεταθέτει την υλοποίησή της σε μεταγενέστερο χρόνο. Στο τέλος, όμως, ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ως έξυπνο παιδί που είναι, παρέπεμψε τη συζήτηση στο σύνολό της για μετά τις εκλογές του 2027, καθώς η διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης δεν έχει ακόμη ξεκινήσει.
Καταλάβατε; Έπρεπε να βγει να πει κάτι, το είπε και ησύχασε.
Πάντως, εδώ που τα λέμε, μια ταραχή και ένα τρέμουλο το έχει πιάσει το ρουσφέτι με όλες αυτές τις σκέψεις του πρωθυπουργού μας.
Μιλάμε πάλι…
Του Κώστα Δεληγιάννη
