Στην αίθουσα Ρεγγίνα του Πνευματικού Κέντρου Καλαμάτας, το Σάββατο στις 20.30, θα πραγματοποιηθεί μια εκδήλωση αφιερωμένη στον τύμβο των Καμινίων που ήρθε στο φως κατά τη διάρκεια διάνοιξης του δρόμου.
Έκτοτε έγιναν πολλές εργασίες για να φτάσουμε στη σημερινή του κατάσταση.
Πρωτεργάτης της εκδήλωσης είναι ο Νίκος Κισκήρας, που μιλώντας για αυτήν, τη χαρακτήρισε τιμητική για τρία άτομα που πλέον δεν είναι στη ζωή, και ειδικότερα για τους αρχαιολόγους Σπυρίδωνα Μαρινάτο, Γιώργο Κορρέ και Σοφία Ταράντου, καθώς και έναν Φουρτζαίο, για μια προσφορά που έκανε στην περιοχή.
Μιλώντας για το ιστορικό της ανακάλυψης, ανέφερε ότι μια τυχαία διαπλάτυνση του δρόμου απέδειξε ότι στο χωριό Φουρτζή υπήρχε ζωή και πολιτισμός πριν από 3.500 χρόνια. Συνέχισε δε, λέγοντας ότι η επαφή με τον τύμβο υπάρχει από το 1975, με τον ίδιο την περίοδο της ανασκαφής να είναι ένας απλός παρατηρητής. Στη συνέχεια, γνωρίζοντας την Ευαγγελία Μηλίτση και τη Μαρία Κυλάφη, αλλά και όλους όσοι εργάστηκαν στην Εφορεία Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας, έχουμε φτάσει στη σημερινή κατάσταση του τύμβου.
Η αρχαιολόγος Μαρία Κυλάφη, από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας, μίλησε για μια σημαντική εκδήλωση που αφορά στα 50 χρόνια από την ανασκαφή του τύμβου των Καμινίων. Επίσης, είναι ένας φόρος τιμής στο ανασκαφικό και επιστημονικό έργο που άφησε ως παρακαταθήκη ο αείμνηστος Γεώργιος Κορρές, καθώς και μιας ιδιωτικής πρωτοβουλίας για προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Έτσι, όπως είπε, πέραν της Εφορείας Αρχαιοτήτων, μεγάλη σημασία έχει η συνεισφορά των τοπικών φορέων και της τοπικής κοινωνίας, ενώ συμπλήρωσε ότι μια τέτοιου είδους συνέργεια έχει πραγματοποιηθεί στον τύμβο των Καμινίων. Εκεί, κάτοικοι της περιοχής και μέλη συλλόγων, έχουν αγκαλιάσει το μνημείο, με πρωτεργάτη τον Νίκο Κισκήρα, κάνοντας διάφορες δράσει. Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα η ιστορία του μνημείου να μένει ζωντανή και να μεταλαμπαδεύεται στη νεότερη γενιά.
Έπειτα μίλησε για έναν άνθρωπο με ιδιαίτερο ήθος, όπως τον χαρακτήρισε, αναφερόμενη στον ιδιοκτήτη της έκτασης που βρίσκεται το μνημείο, τον Νικόλαο Κουρνιώτη, ο οποίος προχώρησε στην απευθείας δωρεά της έκτασης υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου. Κλείνοντας, σημείωσε ότι το μνημείο αυτό είναι πολύ σημαντικό για τη Μεσσηνία, ενώ χρονολογείται γύρω στο 1700 π.Χ., 400 χρόνια πριν από τη μεγάλη ακμή του βασιλείου του Νέστορος.
Η αρχαιολόγος Ευαγγελία Μαλαπάνη, επίσης από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Μεσσηνίας, μίλησε για το έργο του Γιώργου Κορρέ, τον οποίο, όπως είπε, είχε την τύχη να έχει καθηγητή στο Πανεπιστήμιο, αλλά και να συνεργαστεί μαζί του για πάνω από 25 χρόνια. Όπως παρατήρησε, δεν ήταν απλά ένας σπουδαίος αρχαιολόγος, αλλά ήταν ένας άνθρωπος που αγάπησε βαθιά τη Μεσσηνία και αφιέρωσε σε αυτήν μεγάλο μέρος της επιστημονικής και προσωπικής του διαδρομής. Με τις έρευνές του δε, ανέδειξε τη Μεσσηνία ως έναν από τους σπουδαιότερους τόπους της προϊστορικής Ελλάδας.
Μιλώντας για τον αείμνηστο Κορρέ ως δάσκαλο, σημείωσε πως ήταν ακούραστος στην έρευνα και ήταν πάντα πρόθυμος να στηρίζει τους νεότερους αρχαιολόγους. Αναφερόμενη στη σύζυγό του, αρχαιολόγο Σοφία Ταράντου, την οποία είχε συνεχώς στο πλευρό του, είπε πως συνέδεσαν το έργο και τη ζωή τους με τη Μεσσηνία, υπηρετώντας την ανάδειξη της πολιτιστικής της κληρονομιάς. Έκλεισε δε, λέγοντας ότι στις 8 Αυγούστου δε θα τιμηθεί μόνο ο τύμβος των Καμινίων, αλλά κυρίως ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με την έρευνα της προϊστορικής Μεσσηνίας.
Η διδάκτωρ αρχαιολογίας και πρώην λέκτορας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αφροδίτη Χασιάκου, ανέφερε ότι μέντοράς της ήταν ο Γεώργιος Κορρές, τον οποίο είχε και αυτή καθηγητή, καθηγητής του οποίου ήταν ο αρχαιολόγος Σπυρίδων Μαρινάτος. Μιλώντας για αυτούς, είπε ότι ήταν καθηγητές με βαθιά ελληνική παιδεία, ελληνικό πνεύμα, μαχητικότητα, επιμονή και ιδεαλισμό, ενώ πραγματικά ερεύνησαν όλη τη Μεσσηνία, κάνοντας πολλές ανασκαφές
Ο Μαρινάτος ξεκίνησε να εργάζεται στη Μεσσηνία το 1952, εποχή που ο Μπλέγκεν ανέσκαπτε το ανάκτορο του Νέστορος, με τον Μαρινάτο να αποφασίζει, παρά την πρόταση που του έγινε να συμμετάσχει στην εν λόγω ανασκαφή, να ερευνήσει την υπόλοιπη Μεσσηνία, γιατί είχε σκοπό καθαρά επιστημονικό, αλλά και εθνικό, δηλαδή να αποδείξει την εξάπλωση του Μυκηναϊκού Πολιτισμού, όπως είπε η κα Χασιάκου.
Στη Μεσσηνία ανέσκαψε πολλές θέσεις και τελικώς τοποθέτησε την περιοχή πανηγυρικά στον χάρτη των πιο σπουδαίων κέντρων του Μυκηναϊκού Πολιτισμού. Όταν αποχώρησε από τη Μεσσηνία το 1967, το έργο του συνέχισε ο Γεώργιος Κορρές, που είχε και τον έλεγχο των ανασκαφών μέχρι το θάνατό του το 2025. Κλείνοντας η κα Χασιάκου έκανε γνωστό ότι οι δύο ερευνητές έχουν ανασκάψει 16 αρχαιολογικές θέσεις στη Μεσσηνία, που περιλαμβάνουν 90 επιμέρους μνημεία, περί τους 40 θολωτούς τάφους, 35 θαλαμωτούς, 4 ή 5 τύμβους της Εποχής του Χαλκού, έναν σπουδαίο οικισμό της πρώιμης Εποχής του Χαλκού του 2.500 π.Χ. στη Βοϊδοκοιλιά, ενώ από αυτές τις ανασκαφές έχουν προκύψει χιλιάδες ευρήματα.
Να σημειωθεί, τέλος, ότι την εκδήλωση στηρίζουν διάφοροι σύλλογοι της Μεσσηνίας, με το “παρών ” στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου να δίνουν, από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Νέα Σκηνή Καλαμάτας η Γεωργία Αγγελοπούλου, από τους Ελληνομνήμονες ο Σπύρος Κατσίρας και από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Παράδεισος Καλαμάτας η Σοφία Δούση.
Του Παναγιώτη Μπαμπαρούτση
