Ο Δημήτρης Ζαρρέας με την «Αυγή, το Φιλί» απόψε στην Καλαμάτα

Μια ξεχωριστή εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί απόψε στις 8.30 στο Phaos, όπου ο Καλαματιανός λυρικός τραγουδιστής Δημήτρης Ζαρρέας, μαζί με μια ομάδα συνεργατών του, θα παρουσιάσει τον δίσκο του, που φέρει τον τίτλο «Αυγή, το Φιλί».

Δοθείσης της ευκαιρίας, το «Θάρρος» μίλησε με τον νεαρό καλλιτέχνη λίγο πριν από την εκδήλωση για το γράψιμο, τη μουσική, αλλά και το Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας:

-Πώς αποφασίσατε να γράψετε και τι είναι για εσάς το γράψιμο;
Πρώτα στη ζωή μου μπήκε η ποίηση. Έγραφα κάθε μέρα τις σκέψεις μου. Άλλοτε, όταν έβλεπα κάτι που με ενέπνεε, μου άρεσε να κάθομαι με ένα τετράδιο και ένα μολύβι και να γράφω αυτό που το μυαλό μου σκέφτεται ακριβώς όπως το σκέφτεται χωρίς περικοπές ή προσαρμογές.

Πιο μεγάλος έγραψα ένα ποίημα για τους πρόσφυγες, αφορμώμενος από πρόσφυγες που μόλις είχαν φτάσει στο στρατόπεδο όπου θα φιλοξενούνταν, το οποίο βραβεύθηκε από την Ύπατη Αρμοστεία και τον ΟΗΕ, ενώ γράφτηκε πάνω του ένα θεατρικό. Μέχρι σήμερα συνεχίζω να γράφω. Είναι για μένα ένας τρόπος να ξεφεύγω από αυτό που με βαραίνει και να λέω αυτό που νιώθω στον εαυτό μου, σε κάποιον δηλαδή που δε θα με κρίνει για αυτό που είμαι, πρεσβεύω και σκέφτομαι.

-Πόσο σημαντικό ήταν για εσάς το Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας;
Το Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας, μαζί με τα Εκπαιδευτήρια Μπουγά, είναι για μένα η αρχή των πραγμάτων. Από εκεί πήρα τις προσλαμβάνουσες και τις γνώσεις για να μπορέσω να συνειδητοποιήσω αρχικά τι είναι η μουσική για εμένα και έπειτα να πάρω τις κατευθυντήριες γραμμές για να την ακολουθήσω πιστά, με αφοσίωση και σεβασμό.

Τόσο ο κύριος Μπουγάς όσο και ο κύριος Γυφτάκης, μαζί με τους εκπαιδευτικούς του σχολείου και του ωδείου παράλληλα, στάθηκαν και στέκονται φάροι σε κάθε βήμα που θέλω να κάνω και αποτελούν τις βάσεις για να μπορώ να εξελίσσομαι και να προοδεύω μέσα στον χρόνο.

Ο καθένας στον δικό του κλάδο, μου έμαθαν πράγματα μείζονος σημασίας, πράγματα που κανένα βιβλίο μόνο δεν μπορεί να σου πει.

Μεγάλη ευγνωμοσύνη για αυτούς τους ανθρώπους. Ίσως αυτή να είναι η πιο σωστή λέξη που εκφράζει αυτό που αισθάνομαι για εκείνους: ευγνωμοσύνη και αγάπη.

-Ας πάμε στην «Αυγή, το Φιλί»… Ποια ήταν η αφετηρία του συγκεκριμένου έργου και τι συμβολίζει η κάθε λέξη για εσάς;
Ο δίσκος αυτός γεννήθηκε μετά την απώλεια του μπαμπά μου πριν από 6 χρόνια, γράφοντας αρχικά για εκείνον το τραγούδι «Γράμμα στον άγγελό μου» και έπειτα ποιήματα. Φυσικά, στη ζωή μου ήρθαν και άλλα πράγματα, φιλίες, έρωτες, ταξίδια, συναισθήματα, αρώματα, γεύσεις και εικόνες που με συγκίνησαν και με ενέπνευσαν να γράψω μουσική και ποίηση για αυτές.

Μετά μια πρόβα μας, λοιπόν, στην Αθήνα, ο φίλος, συνεργάτης και αγαπημένος μου άνθρωπος, Αλέξανδρος Ιμπραχίμ, άκουσε δύο- τρία από αυτά τα τραγούδια, καθώς είχα μελοποιήσει κάποια ποιήματά μου, και μου λέει: «Ε, αυτά ακόμα δεν τα έχεις δημοσιεύσει;». Συγκινήθηκε. Ε, εκεί ξεκίνησαν όλα. Ήταν η αρχή όλων των πραγμάτων.

-Αν και μικρός σε ηλικία έχετε αρκετές διακρίσεις. Μιλήστε μας για αυτές…
Οι αρκετές διακρίσεις που αναφέρετε οφείλονται αρχικά στους γονείς μου, που με κόπο και αγάπη φρόντισαν να μου προσφέρουν όσα ένα παιδί χρειάζεται και ακόμη παραπάνω, αναμνήσεις που θα ζήλευαν πολλοί και υπό άλλες συνθήκες ίσως να μη ζούσα ποτέ. Και είμαι πραγματικά περήφανος για αυτούς.

Παρ’ όλες τις δυσκολίες, με έγραψαν σε ένα πολύ αξιόλογο σχολείο στην Καλαμάτα, τα Εκπαιδευτήρια Μπουγά. Εκεί μου έδωσαν τα κατάλληλα ερεθίσματα και ανακάλυψαν την έφεσή μου στη μουσική και την ποίηση. Προσπάθησαν, μέσα από διαγωνισμούς, φεστιβάλ και παραστάσεις, αυτό να το εξελίξουν και να δημιουργήσουν μια καλύτερη εκδοχή του.

Σε αυτό συνέβαλε και η δασκάλα μου, η κυρία Κορμά Κωνσταντίνα, την οποία ευχαριστώ βαθιά, καθώς αποτελεί για εμένα τον φάρο, την κινητήρια δύναμη και την έμπνευση για να ασχοληθώ με τη μουσική. Είναι ένας άνθρωπος γεμάτος γνώσεις και άποψη σε κάθε πτυχή και θέμα που μπορούσα να σκεφτώ. Ένας αυθεντικός καλλιτέχνης με ήθος, αξιοπρέπεια και αγάπη για αυτό που κάνει.

Η ίδια δασκάλα με παρότρυνε να αρχίσω τις σπουδές μου στο Δημοτικό Ωδείο Καλαμάτας, όπου ο καλλιτεχνικός διευθυντής του, Στάθης Γυφτάκης, και όλοι οι καθηγητές, ιδιαίτερα η κα Γιαννακοπούλου Χριστίνα, η κα Παπαπετροπούλου Μαρία, η κα Παλαιολόγου Κατερίνα, ο κ. Βόλλαρης Σταύρος, ο κ. Τσότρας Σταύρος και η κα Κυριακίδου Αθανασία, αποτέλεσαν για μένα έμπνευση. Με βοήθησαν σε μεγάλο βαθμό να μπορέσω να εξελιχθώ και τους ευχαριστώ για αυτό πραγματικά πολύ.

Σε όλο αυτό συνέβαλε σημαντικά η μαέστρος μου Ρόζη Μαστροσάββα με την παιδική νεανική χορωδία Rosarte/ Βραβείο Ακαδημίας Αθηνών, που είναι τεράστια πηγή έμπνευσης, δημιουργίας και μάθησης.

-Στην Καλαμάτα δε θα εμφανιστείτε μόνος. Αρχικά μιλήστε μας για τη φιλοσοφία της παράστασης και έπειτα για τα άλλα άτομα που θα είναι μαζί σας…
Ναι, στην Καλαμάτα δε θα εμφανιστώ μόνος, θα είμαι με τους φίλους και συνεργάτες μου, ανθρώπους ταλαντούχους, καλλιτέχνες, ανθρώπους που αγαπούν τη μουσική και την ακολουθούν με σεβασμό, ταπεινότητα και πάθος.

Θα έχω μαζί μου τους εξαιρετικούς: Δημήτρη Σταυρόπουλο (βαρύτονος), Λένα Μώτου (σοπράνο), Αλέξανδρο Ιμπραχίμ (βαρύτονος), καθώς και τους μουσικούς: Άγγελο Λιούκα (πιάνο) Λεώνη Αλυφαντή (βιολί), Μαρία Μπιτσικώκου (βιολοντσέλο) και Ελένη Γαλανοπούλου (φλάουτο).

-Τον Μάιο είχε παρουσιαστεί στην Αθήνα ο δίσκος σας και τώρα στην Καλαμάτα. Πώς αισθάνεστε που θα βρεθείτε απέναντι από το κοινό της πόλης σας;
Αισθάνομαι πραγματικά ευτυχής και συγκινημένος που όλο αυτό θα παρουσιαστεί και στην Καλαμάτα, στον τόπο που άρχισαν και συνεχίζουν όλα ακόμα και σήμερα. Ευχαριστώ όλους τους ανθρώπους που συνέβαλαν σε αυτό, έναν έναν ξεχωριστά, όπως και τους ανθρώπους που θα έρθουν να μας ακούσουν και να μοιραστούμε μαζί τους μουσική και συναισθήματα.

-Ποια τα σχέδιά σας;
Τα επόμενα σχέδιά μας είναι σίγουρα η ηχογράφηση του δίσκου και έπονται project, τα οποία θα ανακοινωθούν σύντομα.

Θα ήθελα, τέλος, να ευχαριστήσω την εφημερίδα «Θάρρος», μια σημαντική πηγή ενημέρωσης της πόλης μας, με σπουδαία προσφορά και μεγάλη συμβολή στη τοπική και όχι μόνο κοινωνία! 

Του Παναγιώτη Μπαμπαρούτση