Μόλις στο 25% η 7η επαρχιακή οδός έπειτα από πέντε χρόνια

Νέα παράταση έως το τέλος του 2027!

Νέα, έκτη κατά σειρά, παράταση παίρνει το έργο βελτίωσης της 7ης επαρχιακής οδού Μεσσηνίας, στα τμήματα Μεσσήνη – Εύα και Εύα – Λάμπαινα, καθώς η ολοκλήρωσή του μετατίθεται πλέον για τις 31 Δεκεμβρίου 2027. 

Η εικόνα της προόδου είναι ενδεικτική της τεράστιας καθυστέρησης: ενώ η σύμβαση υπογράφηκε τον Σεπτέμβριο του 2021 και προέβλεπε αρχικά διάρκεια μόλις 18 μηνών, μέχρι σήμερα έχει ολοκληρωθεί περίπου το 25% του φυσικού αντικειμένου.

Τεράστια καθυστέρηση

Το θέμα έρχεται προς συζήτηση στη σημερινή συνεδρίαση της Περιφερειακής Επιτροπής Πελοποννήσου, με τη Διεύθυνση Τεχνικών Έργων Μεσσηνίας να εισηγείται την έγκριση της έκτης παράτασης, διάρκειας 14 μηνών, καθώς η ισχύουσα προθεσμία εξέπνευσε στις 30 Οκτωβρίου.

Οι αριθμοί από την εισήγηση της υπηρεσίας αποτυπώνουν με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο την πορεία της εργολαβίας. Ο αρχικός προϋπολογισμός του έργου ανερχόταν σε 7,45 εκατ. ευρώ, ενώ η σύμβαση με την ανάδοχο εταιρεία «Ανταίος Τεχνικών Κατασκευών Α.Ε.» υπογράφηκε στις 7 Σεπτεμβρίου 2021, με συμβατικό ποσό 4,42 εκατ. ευρώ συμπεριλαμβανομένου ΦΠΑ και έκπτωση 41,13%.

Η αρχική προθεσμία ολοκλήρωσης ήταν η 7η Μαρτίου 2023. Ωστόσο, ακολούθησαν διαδοχικές παρατάσεις, με αποτέλεσμα ένα έργο που θα έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί μέσα σε ενάμιση χρόνο να χρειάζεται πλέον περισσότερο από έξι χρόνια από την υπογραφή της σύμβασης για να φτάσει στην περαίωσή του, εφόσον τηρηθεί και το νέο χρονοδιάγραμμα.

Μόλις 1,6 χιλιόμετρα έτοιμα

Ακόμη πιο αποκαλυπτική είναι η αποτύπωση της πραγματικής κατάστασης των εργασιών στην εισήγηση της υπηρεσίας. Το φυσικό αντικείμενο έχει ολοκληρωθεί σε ποσοστό περίπου 25%, ενώ το μοναδικό τμήμα που έχει παραδοθεί σε κυκλοφορία είναι το Εύα – Αριστοδήμειο, συνολικού μήκους μόλις 1,6 χιλιομέτρων.

Στο τμήμα Αριστοδήμειο – Λάμπαινα βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες εκσκαφών και κατασκευής τεχνικών και υδραυλικών έργων, ενώ στο τμήμα Εύα – Τρίοδος έχουν ξεκινήσει εργασίες καθαρισμού και διαμόρφωσης του φυσικού εδάφους.

Απομένουν, μεταξύ άλλων, ο οδοφωτισμός στο τμήμα Εύα – Αριστοδήμειο, η ολοκλήρωση των τεχνικών και υδραυλικών έργων και στη συνέχεια η οδοστρωσία και ασφαλτόστρωση προς Λάμπαινα, αλλά και ουσιαστικά ολόκληρη η κατασκευή του τμήματος Μεσσήνη – Εύα.

Απαλλοτριώσεις, δίκτυα και αρχαιολογία

Ως βασικές αιτίες της καθυστέρησης η ανάδοχος εταιρεία επικαλείται τις εκκρεμότητες με τις απαλλοτριώσεις και την εξασφάλιση πρόσβασης στις ιδιοκτησίες, τις μετατοπίσεις δικτύων κοινής ωφέλειας, τις αρχαιολογικές εργασίες, αλλά και τις δυσκολίες εκτέλεσης των εργασιών με ταυτόχρονη κυκλοφορία οχημάτων.

Ειδικότερα, από τους περίπου 356 ιδιοκτήτες των ακινήτων που απαλλοτριώνονται, αρχικά 184 είχαν αποδεχθεί και υπογράψει την απόφαση επίταξης, ενώ 172 είχαν αρνηθεί. Για την εξασφάλιση των χώρων χρειάστηκαν, σύμφωνα με την εισήγηση, και νομικές ενέργειες, ενώ εξακολουθούν να υπάρχουν εκκρεμότητες με τη μετατόπιση του δικτύου του ΔΕΔΔΗΕ.

Η εταιρεία, από την πλευρά της, επικαλείται επίσης τις δυσμενείς καιρικές συνθήκες που αναμένονται κατά τους χειμερινούς μήνες και το αυξημένο λειτουργικό κόστος, υποστηρίζοντας ότι δε φέρει ευθύνη για την καθυστέρηση. Μάλιστα, επισημαίνει ότι διατηρεί το δικαίωμα διάλυσης της σύμβασης, αλλά επιλέγει να μην το ενεργοποιήσει, προκειμένου να ολοκληρωθεί η εργολαβία.

Η Διεύθυνση Τεχνικών Έργων της Π.Ε. Μεσσηνίας κρίνει βάσιμους τους λόγους που επικαλείται ο ανάδοχος και σημειώνει ότι η καθυστέρηση δεν οφείλεται σε δική του υπαιτιότητα. 

Θετική είναι και η γνωμοδότηση της Ειδικής Υπηρεσίας Διαχείρισης του Προγράμματος «Πελοπόννησος», με αποτέλεσμα η υπηρεσία να εισηγείται την έγκριση της νέας παράτασης.

Το ζητούμενο, βέβαια, είναι αν αυτή τη φορά το χρονοδιάγραμμα θα τηρηθεί. Γιατί η 7η επαρχιακή οδός έχει ήδη συμπληρώσει πέντε χρόνια από την υπογραφή της σύμβασης, με μόλις το ένα τέταρτο του έργου ολοκληρωμένο. Και με την έκτη παράταση να οδηγεί πλέον τον ορίζοντα περαίωσης στο τέλος του 2027, οι προσδοκίες των κατοίκων και των οδηγών, αλλά και η ταλαιπωρία τους, μετατίθενται για μία ακόμη φορά.

Της Βίκυς Βετουλάκη