Κάθε πόλη και ΑΕΙ, κάθε κωμόπολη και ΤΕΙ


Κάθε Κυριακή με Θάρρος

Αύριο αρχίζουν οι πανελλήνιες εξετάσεις. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία, οκτώ στους δέκα υποψηφίους θα εισαχθούν σε κάποια σχολή. Όλοι, λοιπόν, κουτσοί-στραβοί, στον Άγιο Παντελεήμονα.

Το κομματικό/πολιτικό σύστημα δημιούργησε Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΑΕΙ) σε κάθε πόλη και Τεχνολογικά Εκπαιδευτικά Ιδρύματα (ΤΕΙ) σε κάθε κωμόπολη. Γι’ αυτό φρόντιζε ο κάθε υπουργός Παιδείας και ο κάθε ισχυρός τοπικός βουλευτής. Έτσι έφτιαξαν είκοσι έξι (26) ΑΕΙ και δεκατέσσερα (14) ΤΕΙ, με πεντακόσια τριάντα τρία (533) Τμήματα, σε εξήντα τρεις (63) πόλεις. Ελλάς, το μεγαλείο σου! Άλλο ένα παγκόσμιο ρεκόρ! Και μετά κάποιοι αφελείς λένε πως φταίνε οι ξένοι.

Ακόμη και οι πέτρες γνωρίζουν ότι η χώρα γέμισε ΑΕΙ και ΤΕΙ για πελατειακούς-ψηφοθηρικούς λόγους. Οι κυβερνήσεις μετά το 1981, πιστές στο ρουσφέτι, φρόντισαν κάθε πόλη να έχει και ένα ΑΕΙ και κάθε κωμόπολη ένα ΤΕΙ. 

Ο ΣΥΡΙΖΑ, για να μην υστερήσει στη ρουσφετολογία και στη φαυλοκρατία, λίγο πριν παραδώσει την κυβέρνηση, ίδρυσε τριάντα επτά (37) νέα πανεπιστημιακά τμήματα. Και έχει το θράσος να μιλάει για πελατειακές σχέσεις των άλλων. 

Βέβαια, και η κουτσή Μαρία γνωρίζει ότι από όλες τις σχολές και τα τμήματα, κάθε χρόνο, αποφοιτούν χιλιάδες πτυχιούχοι που δε βρίσκουν εργασία στο αντικείμενο που σπούδασαν και γίνονται «πτυχιούχοι ντελιβεράδες». Επίσης, γνωρίζει την υποβάθμιση και τα χάλια της Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Κι όμως, ο ΣΥΡΙΖΑ κατάργησε τη βάση του δέκα (10) για την είσοδο στα ΑΕΙ και ΤΕΙ. Αποτέλεσμα: εισάγονται στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση ακόμα και αγράμματοι, που, αν η εκπαίδευση λειτουργούσε με αντικειμενικά κριτήρια, ούτε από το Γυμνάσιο θα αποφοιτούσαν.

Όταν άρχισε η συζήτηση για μείωση πανεπιστημίων-σχολών-τμημάτων, με διάφορες ανακοινώσεις γινόταν λόγος για μείωση τουλάχιστον 30% έως 35%. Όμως, αργότερα με το σχέδιο «Αθηνά» η μείωση περιορίστηκε στο 25% περίπου. Κι όμως, αν σκεφθεί κανείς ότι όλη η χώρα έχει γεμίσει ΑΕΙ και ΤΕΙ με Σχολές-Τμήματα αμφίβολης επιστημονικής κατεύθυνσης και ποιότητας, θα πρέπει να μειωθούν 50% περίπου. Γιατί; Διότι η χώρα δεν αντέχει τόσα πολλά ΑΕΙ και ΤΕΙ. Αρκεί το γεγονός ότι πολλά Τμήματα βγάζουν αχρείαστους πτυχιούχους, δηλαδή πτυχιούχους που δεν πρόκειται να εξασκήσουν ποτέ αυτό που σπούδασαν. Επίσης, υπάρχουν πρωτόγνωρα Τμήματα, τα οποία δεν έπρεπε να υπάρχουν ούτε για μεταπτυχιακές σπουδές.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι αν η αναδιάρθρωση των πανεπιστημίων γίνεται με κριτήρια ορθολογικά, σύμφωνα με τις τωρινές και μελλοντικές ανάγκες της χώρας, ή με κριτήρια κομματικά/πολιτικά, όπως έγινε και η ίδρυσή τους. Δυστυχώς, επειδή το κομματικό κράτος δεν μπορεί να ξεχάσει τον ανίκανο και διεφθαρμένο εαυτό του, μάλλον δεν υπάρχουν ελπίδες για ορθή αναδιάρθρωση. Μάλλον θα πρυτανεύσουν τα κάθε λογής, μικρά και τοπικά συμφέροντα. 

Η μέχρι τώρα εμπειρία δείχνει ότι οι όποιες συγχωνεύσεις των ΑΕΙ και των ΤΕΙ δε γίνονται με επιστημονικά και ορθολογικά κριτήρια. Και εδώ επικρατεί η ιδιοτέλεια των κομμάτων και των ισχυρών παραγόντων (βουλευτών, τοπαρχών κ.τ.λ.). Γιατί γνωρίζουν ότι, αν οι συγχωνεύσεις γίνουν με ορθολογικά κριτήρια, το πολιτικό κόστος θα είναι μεγαλύτερο και οι αντιδράσεις πολλαπλάσιες. Και αναρωτιέται κανείς, αν το κομματικό/πολιτικό σύστημα έχει το θάρρος και τη βούληση να ακολουθήσει το δρόμο της λογικής και όχι το δρόμο της φαυλοκρατίας.

Οι πολίτες απαιτούν να μπει τέλος στην κομματοκρατία και τη φαυλοκρατία. Δεν ενδιαφέρονται για τα κομματικά και βουλευτικά τερτίπια. Ούτε νοιάζονται για τα συμφέροντα των πανεπιστημιακών και για τις ενδοπανεπιστημιακές συγκρούσεις κ.τ.λ. Ενδιαφέρονται για την ορθολογική μείωση των ΑΕΙ και των ΤΕΙ, για τη μείωση των θνησιγενών σχολών/τμημάτων καθώς και αυτών που οδηγούν κατευθείαν στην ανεργία. Ενδιαφέρονται για τη βελτίωση της ποιότητας της εκπαίδευσης. Ενδιαφέρονται να τελειώνει το πάρτι και η ασυδοσία στα πανεπιστήμια. 

Βέβαια, η ελληνική κοινωνία, σε μεγάλη έκταση, ζητάει- και πολύ σωστά- πανεπιστημιακή μόρφωση για τα παιδιά της. Όμως, άλλο μόρφωση και άλλο αμόρφωτοι πτυχιούχοι. Αν θέλει μόρφωση, έχει υποχρέωση να απαιτεί αναβάθμιση της εκπαίδευσης όλων των βαθμίδων. 

Οι προσπάθειες αναδιάρθρωσης της ανώτατης εκπαίδευσης- και του κράτους- καθυστερούν, γιατί θίγονται οι κομματικοί φαυλοκράτες και θεσιθήρες. Αυτοί εμποδίζουν την αναδιάρθρωση και τον εκσυγχρονισμό της εκπαίδευσης και του κράτους. Αλλά, όσο κι αν αντιδρούν, η πορεία εκσυγχρονισμού είναι χωρίς γυρισμό, γιατί είναι όρος επιβίωσης της χώρας. 

Γράφει ο Παύλος Μάραντος* 

*Ο Παύλος Μάραντος είναι Έλληνας και Ευρωπαίος πολίτης

marantosp@gmail.com