Απαράδεκτη προχειρότητα για το μέλλον της περιοχής μας
Το Πρόγραμμα Πολεοδομικών Μεταρρυθμίσεων «Κωνσταντίνος Δοξιάδης» ξεκίνησε το 2021 με μεγάλες προσδοκίες, αφού θα οργάνωνε και θα ρύθμιζε χωρικά με τα Τοπικά και Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια το μεγαλύτερο μέρος του ελλαδικού χώρου. Το πρόγραμμα αυτό χρηματοδοτείται από πόρους 400 εκατ. ευρώ του Ταμείου Ανάκαμψης. Είχε δε μια «ειδική καινοτομία», αφού ανατέθηκε, με Υπουργική Απόφαση, η αρμοδιότητα ανάθεσης και επίβλεψης στο Τεχνικό Επιμελητήριο (ΤΕΕ). Η Πολιτεία, λοιπόν, κατά παράβαση του άρθρου 24 του Συντάγματος, αναθέτει σε έναν «Υβριδικό Υπερθεσμό Α.Ε.», το ΤΕΕ, την αρμοδιότητα που καταστατικά της ανήκει. Ερήμην της Αυτοδιοίκησης και της Διοίκησης, της κοινωνίας και των φορέων της. Άλλη μια λαμπρή σελίδα της «Κυβέρνησης της Αριστείας» του Συστήματος Μητσοτάκη.
Ο πρόεδρος του ΤΕΕ με περισσή έπαρση και αυθάδεια δεσμευόταν, από το 2021, ότι είναι τόσο ικανός αυτός και το σύστημα του ΤΕΕ (σε αντίθεση με τις ανεπαρκείς Πολιτεία και Αυτοδιοίκηση!) που έως τον Ιούνιο του 2025 (όπως ορίζεται στη σχετική Υπουργική Απόφαση) θα έχουν ολοκληρωθεί τα 271 Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΤΠΣ) και Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια (ΕΠΣ) και θα έχουν παραδοθεί στο υπουργείο Περιβάλλοντος. Τελειώνει και ο Απρίλιος του 2026 και ο κίνδυνος να χαθεί μεγάλο μέρος της χρηματοδότησης του ΤΑΑ είναι βέβαιος. Αλήθεια, ποια ευθύνη θα αναλάβει ο πρόεδρος του ΤΕΕ για την απώλεια πόρων από το Ταμείο Ανάκαμψης & Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ);
Το ΕΠΣ Τριφυλίας (ΔΕ Γαργαλιάνων, Φιλιατρών, Κυπαρισσίας και Αυλώνας) ανατέθηκε στις 27/7/2025 (έναρξη δημοπράτησης 31/4/24), ενώ η Επιτροπή Παρακολούθησης – Επίβλεψης ορίστηκε στις 14/10/25. Η Α’ Φάση – Ανάλυση έγινε με fast track διαδικασίες (τυπικές παρουσιάσεις σεναρίων και «πενθήμερη διαβούλευση»!), ενώ η Β’ Φάση – Πρόταση παραδόθηκε στις 30/3/25 και όσοι είχαμε την «τύχη» να λάβουμε γνώση, έπρεπε σε 4-5 μέρες να ετοιμαστούμε για να τοποθετηθούμε! Χωρίς καμία διαβούλευση με την τοπική κοινωνία και με την παντελή αφωνία του Δήμου Τριφυλίας, αφού το Δημοτικό Συμβούλιο δεν έχει ασχοληθεί ούτε μία φορά (!) με το σημαντικότατο αυτό θέμα.
Μπορεί οι διαδικασίες του ΕΠΣ να είναι ασφυκτικές και να παραβιάζουν την ισχύουσα νομοθεσία (Ν.44417/16 και του ΠΔ90/18 για τις αρμοδιότητες των Δήμων), όμως πολλοί Δήμοι βρήκαν τρόπο να παίξουν ουσιαστικό ρόλο σε κάθε βήμα του σχεδιασμού, κάνοντας ουσιαστική διαβούλευση και καταθέτοντας προτάσεις στρατηγικού σχεδιασμού (βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς ο Δήμος Τριφυλίας δεν έχει στρατηγικής σημασίας εργαλεία όπως Επιχειρησιακό Σχέδιο, επικαιροποιημένο σχέδιο Διαχείρισης Απορριμμάτων, Διαχείρισης Υδατικών Πόρων κ.λπ.). Η ΚΕΔΕ και αρκετές ΠΕΔ έχουν πάρει θέση και ζητούν ουσιαστικό ρόλο στη διαδικασία.
Δεν είναι δυνατόν να σχεδιάζεται το μέλλον μιας περιοχής και να μη ζητούνται οι θέσεις και οι απόψεις του αγροτικού κόσμου και των φορέων του (ΔΑΟΚ, Σύλλογοι, Συνεταιρισμοί, Ομάδες Παραγωγών), των επιχειρηματιών του τουρισμού – αναψυχής (Σύλλογος, Επιμελητήριο), του εμπορικού κόσμου και των συλλόγων του, των Επιστημονικών – Επαγγελματικών Συλλόγων, των εργαζόμενων, των κατοίκων των χωριών και των πόλεων… Η όλη διαδικασία συνιστά μια Τεχνοκρατική Αυθαιρεσία με μόνο κίνητρο να «φάμε τα λεφτά του Ταμείου Ανάκαμψης»!
Η αντίστοιχη απόπειρα της δεκαετίας του 2000 με τα ΓΠΣ / ΣΧΟΑΠ ήταν μια πραγματική όαση διαβούλευσης, διαφάνειας και δημοκρατίας.
Το πρόγραμμα «Κ. Δοξιάδης», εκτός των προηγουμένων, πάσχει από έλλειψη ουσιωδών θεσμικών εργαλείων, αναγκαίων για ένα ολοκληρωμένο και υλοποιήσιμο χωρικό σχεδιασμό. Αναφέρομαι στα ρυθμιστικά πλαίσια της εκτός σχεδίου δόμησης, στην αναγνώριση κοινόχρηστων αγροτικών οδών, στο Ειδικό Χωροταξικό των ΑΠΕ, στο Ειδικό Χωροταξικό του Τουρισμού, στην οριοθέτηση των ρεμάτων, στην επίλυση του δασολογίου εντός περιμέτρου οικισμών, στη θεσμική προστασία της γεωργικής γης. Τα ελλείμματα αυτά καθιστούν αβέβαιη τη θεσμοθέτηση των ΤΠΣ και ΕΠΣ, πολύ δε περισσότερο την υλοποίησή τους.
στ. Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις στο ΕΠΣ Τριφυλίας σε ελάχιστα σημεία αναφέρονται στον ισχύοντα χωρικό σχεδιασμό της Περιφέρειας Πελοποννήσου (ΠΧΠ Πελοποννήσου) και στη λειτουργική διασύνδεση με την Τριφυλία, ενώ παρόλο που είχαν υποχρέωση, δεν έλαβαν υπ’ όψιν και για αυτό δεν αναφέρονται στα ΓΠΣ Κυπαρισσίας, Γαργαλιάνων και το ΣΧΟΑΠ Αυλώνας, που τα διέκρινε μια πληρότητα ανάλυσης και ρυθμιστικών παρεμβάσεων.
Παρατηρήσεις και αντιρρήσεις επί του ΕΠΣ Τριφυλίας, που αφορούν κυρίως στη Δ.Ε. Γαργαλιάνων
Τα όσα ακολουθούν έχουν κατατεθεί, με κάποιες τροποποιήσεις, στην Επιτροπή Παρακολούθησης του ΕΠΣ και στο Συμβούλιο της Κοινότητας Γαργαλιάνων, αφού αφορούν κυρίως στη Δ.Ε. Γαργαλιάνων (και στις άλλες Δ.Ε. διαπιστώνονται τα αντίστοιχα):
1. Υποβαθμίζεται το δημογραφικό πρόβλημα της περιοχής μελέτης και του συνόλου του Δήμου Τριφυλίας. Σύμφωνα δε με τη μελέτη του ΙΤΑ – ΚΕΔΕ, ο Δήμος Τριφυλίας κατατάσσεται στην προτελευταία δυσμενή κατηγορία με βάση το Δείκτη Δημογραφικής Διακινδύνευσης. Υπάρχει, ουσιαστικά, πληθυσμιακή κατάρρευση των ορεινών και ημιορεινών οικισμών, συνολική μείωση του πληθυσμού, συν το ζήτημα της γήρανσης και της διαφυγής των παραγωγικών ηλικιών. Το δημογραφικό είναι στρατηγικής σημασίας ζήτημα, ακόμη και για την αναπαραγωγή της σημερινής κατάστασης, πολύ δε περισσότερο για μια αναπτυξιακή προοπτική.
2. Υποβαθμίζεται το στρατηγικής σημασίας πρόβλημα της Διαχείρισης των Υδατικών Πόρων. Δεν αξιολογείται η υπάρχουσα κατάσταση (έντονη λειψυδρία τα προηγούμενα χρόνια, υποβάθμιση ποιότητας, υφαλμύρινση και κίνδυνος αγονοποίησης των εδαφών). Δεν μπορεί να είναι αποδεκτό να ποτίζονται κηπευτικά με αλατότητα 5000 ppm ούτε να υδροδοτούνται οικισμοί με ακατάλληλο και ανεπαρκές νερό.
Υποβαθμίζονται σημαντικά προβλήματα, όπως το δίκτυο ύδρευσης της Κυπαρισσίας, η ανεπάρκεια υδρευτικών πόρων τη θερινή περίοδο, η υποβαθμισμένη ποιότητα σε μια σειρά οικισμούς είτε από γεωτρήσεις είτε από πηγές. Το φράγμα δε λύνει το πρόβλημα άρδευσης όλης της περιοχής (όπως εσφαλμένα αναφέρεται), παρά μόνο 32.000 στρεμμάτων των Φιλιατρών. Ούτε είναι το μεγάλο πρόβλημα του Δήμου η «υδατοκλοπή». Με τη σημερινή κατάσταση οποιοσδήποτε σχεδιασμός οικιστικής, τουριστικής και αγροτικής ανάπτυξης είναι επισφαλής. Χρειάζεται η περιγραφή ενός συνεκτικού σχεδίου ορθολογικής και ολοκληρωμένης διαχείρισης των σημερινών και των μελλοντικών αναγκών.
3. Πρέπει να αφαιρεθεί η αναφορά σε περιοχές NATURA άσχετων νομών με την περιοχή μελέτης σελ.11-12, που «εκ παραδρομής παρεισέφρησαν»!
4. Υποβαθμίζεται το Ενεργειακό Ζήτημα των αναγκών των πολιτών, του Δήμου, των θερμοκηπιακών και κηπευτικών εκμεταλλεύσεων. Προφανώς δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ούτε μόνο με την αξιοποίηση βιομάζας ούτε με υδροηλεκτρικά που δε διαθέτει η περιοχή, όπως ατυχώς αναφέρεται (μήπως, άραγε, οι μελετητές εννοούν τα καταστρεπτικά υδροηλεκτρικά στη Νέδα;). Ένα ρεαλιστικό σχέδιο παραγωγής ενέργειας με ΑΠΕ, ενεργειακή αναβάθμιση εγκαταστάσεων, δημοτικού φωτισμού και κτηρίων από μεριάς του Δήμου, επιχειρήσεων και κατοικιών, σύστασης Ενεργειακών Κοινοτήτων, είναι αναγκαίο.
Επίσης, ουδεμία αναφορά και αξιολογική κρίση περί των επικείμενων γεωτρήσεων υδρογονανθράκων. Άραγε, τον Χωροταξικό και Πολεοδομικό Σχεδιασμό δεν απασχολούν οι επιπτώσεις από την εξόρυξη των υδρογονανθράκων;
5. Διαχείριση Απορριμμάτων, η μελέτη αγνοεί την πραγματικότητα στην περιοχή μας, αφού δεν υπάρχουν από 2015 ΧΑΔΑ, όπως εσφαλμένα αναφέρει στη σελίδα 25, αλλά κα στις σελίδες 75 και 76! Επίσης, δεν προτείνει ένα σχέδιο Ολοκληρωμένης Διαχείρισης, όπως έχει υποχρέωση να σχεδιάσει και να λειτουργήσει ο Δήμος βάσει της ισχύουσας νομοθεσίας και του ΠΕΣΔΑ, βέβαια όχι με αυτά τα ακατανόητα που αναφέρονται στην σελίδα 76.
Το σχέδιο αυτό απαιτεί εγκαταστάσεις και υποδομές, οι οποίες προφανώς κάπου πρέπει να χωροθετηθούν (δηλαδή, ΣΜΑ, Πράσινα Σημεία και Πράσινες Γωνιές, Εγκατάσταση Επεξεργασίας Πρασίνων κ.λπ.).
6. Οι Βιολογικοί Καθαρισμοί Φιλιατρών και Κυπαρισσίας δεν είναι σε άριστη κατάσταση, όπως περιγράφεται. Καταρχήν δεν γίνεται καμία επεξεργασία λυματολάσπης και δεν οδηγείται σε κανέναν γειτονικό ΧΥΤΑ, όπως εσφαλμένα αναφέρεται! Επίσης, είναι γνωστό ότι στα μεν Φιλιατρά υπάρχει μεγάλο ποσοστό της πόλης που δεν έχει συνδεθεί με το δίκτυο λυμάτων (εξ ου και ο μικρός όγκος λυμάτων), ενώ στην Κυπαρισσία υπάρχει τμήμα της πόλης που λειτουργεί ως παντορροϊκό (λύματα + όμβρια ύδατα)! Πρέπει να προταθεί η κατασκευή δικτύων στους παραλιακούς οικισμούς και κυρίως σε Τραγάνα, Μαραθόπολη, Αγία Κυριακή, Καλό Νερό και Ελαία.
7. Εννοείται ότι θα πρέπει να διαγραφούν τα απαράδεκτα που αναφέρονται στη σελίδα 80 περί Πεζοδρομικών Διαδρομών. Όσα αναφέρονται είναι αποκυήματα φαντασίας, αφού δεν υπάρχουν τέτοιες διαδρομές στην Τριφυλία. Η πρόταση ενός δικτύου Μονοπατιών στη Νέδα, στον ορεινό όγκο, τη νήσο Πρώτη και στην παραλιακή ζώνη, σε συνδυασμό με δίκτυο ποδηλοτόδρομων, θα είναι σημαντικό και αναγκαίο.
8. Η αναφορά στις λιμενικές εγκαταστάσεις, εκτός από ελλιπής, δηλώνει και άγνοια της υπάρχουσας κατάστασης. Δεν αναφέρεται στις εγκαταστάσεις Αγίας Κυριακής και αγνοεί ότι το αλιευτικό καταφύγιο Μαραθόπολης έχει ολοκληρωθεί.
9. Δεν υπάρχει καμία αναφορά στις Ιαματικές Πηγές Βρωμονερίου και αν μπορούν και με ποιες προϋποθέσεις να αποτελέσουν αναπτυξιακό πόρο της περιοχής.
10. Προστασία παράκτιου μετώπου, διαφεύγει της προσοχής το υφιστάμενο πρόβλημα διάβρωσης των ακτών, π.χ. στο τμήμα Βρωμονερίου έως Μάτι. Ορθά αναφέρεται ως ευαίσθητη ζώνη, όμως με τη δεδομένη εικόνα της περιοχής θα πρέπει να προταθεί ρύθμιση δόμησης σε αυξημένη απόσταση από την ακτή, π.χ. 100 μέτρων, σύμφωνα με το πρωτόκολλο Ολοκληρωμένης Διαχείρισης των Παράκτιων Ζωνών της Μεσογείου – Σύμβαση Βαρκελώνης που έχει εγκρίνει η Ελλάδα.
11. Οδικές Μεταφορές, o παραλιακός άξονας Τραγάνα – Βρωμονέρι – Μαραθόπολη – Αγία Κυριακή – Φιλιατρά πρέπει να αναδειχθεί σε αναβαθμισμένη – κύρια συλλεκτήρια οδό (κύριος άξονας μεταφοράς αγροτικών προϊόντων, πρόσβαση στην παραλιακή ζώνη και ακτές) και θα πρέπει να συνδυαστεί με ποδηλατόδρομο.
Ο Περιφερειακός των Γαργαλιάνων πρέπει να αναφερθεί, με τη σημείωση ότι πρέπει να επαναξιολογηθεί μετά την κατασκευή της οδού Γαργαλιάνοι – Ρωμανός.
12. Χρήσεις Γης:
α. Τουριστική Χρήση – Αναψυχή ΠΕΔ 2: γιατί δεν καλύπτει την όλη την παραλιακή ζώνη και ειδικά περιοχές με τουριστικές επιχειρήσεις, π.χ. Μπάρλας και Αγ. Σωτήρα (βλέπε την προτεινόμενη Τουριστική Ζώνη στο ΓΠΣ Δ. Γαργαλιάνων); Η πρόταση του ΓΠΣ Γαργαλιάνων είχε μια πληρέστερη και ρεαλιστικότερη προσέγγιση.
β. Περιοχές Υποδοχής Παραγωγικών Δραστηριοτήτων ΠΕΔ 4: πρέπει να επεκταθεί μέχρι το Λιβάρτζι βόρεια και νότια της εθνικής οδού, αγνοείται η υφιστάμενη ανάπτυξη βιοτεχνικών εγκαταστάσεων σε όλη αυτή την περιοχή.
γ. Περιοχή χονδρεμπορίου: στην περιοχή του Νεκροταφείου Γαργαλιάνων αγνοείται η ανάπτυξη χρήσεων αποθηκών – χονδρεμπορίου και βιοτεχνίας.
δ. Οικιστική χρήση: Θα πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν οι προτεινόμενες χρήσεις που περιγράφονται στο ΓΠΣ Γαργαλιάνων και να μην περιοριστούν μόνο στη χρήση γενικής κατοικίας, σε όλους τους οικισμούς της Δ.Ε. Γαργαλιάνων:
1. Γιατί δεν υπάρχει και η τουριστική χρήση – αναψυχή στους παραλιακούς οικισμούς Μαραθόπολης, Βρωμονερίου και Τραγάνας, αλλά μόνο η χρήση γενικής κατοικίας;
2. Με τι κριτήρια προτείνεται η τουριστική χρήση με όριο τις 100 κλίνες στο Μουζάκι και στη Βάλτα, ίδιο με το Βρωμονέρι, τη Μαραθόπολη, τους Γαργαλιάνους και την Τραγάνα; Γιατί να μην εξαντληθεί το ανώτατο όριο των 150 κλινών για Γαργαλιάνους, Μαραθόπολη, Βρωμονέρι και Τραγάνα, όπως προβλέπεται στο άρθρο 3 του Π.Δ.59/2018 – Χρήση Γενικής Κατοικίας;
3. Γιατί δεν αναφέρεται καν ο Ιαματικός Πόρος Βρωμονερίου και η τουριστική αξιοποίησή του;
4. Να εισαχθούν για την πόλη των Γαργαλιάνων και οι λοιπές χρήσεις που προτείνονται στο ΓΠΣ Δ. Γαργαλιάνων.
ε. Προστασία Γεωργικής Γης: Ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα του χωρικού σχεδιασμού πρέπει να είναι η προστασία της γεωργικής γης, για λόγους που έχουν να κάνουν με την κλιματική κρίση, την ισορροπία στο περιβάλλον, την ασφάλεια της κοινωνίας και την επισιτιστική επάρκεια. Οι προτεινόμενες ρυθμίσεις, με το χαρακτηρισμό ως Περιοχών Ελέγχου Χρήσεων – ΠΕΧ με την ελάχιστη γενική αρτιότητα των 4 στρεμμάτων και τις προτεινόμενες χρήσεις, δε συνιστούν προστασία του πολύτιμου και μη ανανεώσιμου πόρου. Το ρυθμιστικό εργαλείο θα έπρεπε να είναι ο χαρακτηρισμός ως Περιοχών Προστασίας – ΠΕΠ. Ειδικότερα, με βάση τις προτάσεις της μελέτης:
ΠΕΧ 1 – Αγροτική Γη: με τις προτεινόμενες χρήσεις γης του άρθρου 14 ΠΔ59/2018 δεν προστατεύεται η Αγροτική Γη. Η περιοχή, τουλάχιστον στο μεγάλο της μέρος, να χαρακτηρισθεί ως Περιοχή Προστασίας, αφού πρώτα ζωνοποιηθεί.
Για παράδειγμα, η αμπελοοινική ζώνη του Μουζακίου και της Βάλτας, όπως και της Μώραινας Φιλιατρών και Χριστιανούπολης, με το μοναδικό μικροκλίμα, πρέπει να οριοθετηθεί και να τύχει αυξημένης προστασίας, αντίστοιχα οι ζώνες κηπευτικών, παραγωγικών ελαιώνων κ.λπ.
Προτείνω δύο εναλλακτικές ρυθμίσεις: I) να χαρακτηρισθεί μεγάλο μέρος της ως ΓΓΥΠ με τις ρυθμίσεις του άρθρου 2 του Ν.3874/10, δηλαδή Αγροτική Εκμετάλλευση και Αγροτικές Δραστηριότητες (δηλαδή, αγροτουριστικές μονάδες έως 10 δωματίων και βιοτεχνία επεξεργασίας, τυποποίησης και συσκευασίας αγροτικών προϊόντων). Η οριοθέτηση των ζωνών ΠΕΠ – ΓΓΥΠ να γίνει με διαβούλευση με τη ΔΑΟΚ Τριφυλίας και τους αγροτικούς φορείς. ΙΙ) να παραμείνει η προτεινόμενη χρήση Αγροτική Γη αλλά να αυξηθεί η αρτιότητα στα 8 στρέμματα και να μειωθεί η τουριστική χρήση στις 20 κλίνες και η βιοτεχνία – βιομηχανία να έχει σχέση μόνο με τοπικά προϊόντα.
Ερώτημα: η αξιοποίηση του Φιλιατρινού Φράγματος με την κατασκευή του αρδευτικού δικτύου δεν καθιστά αυτόματα την περιοχή Γεωργική Γη Υψηλής Παραγωγικότητας; Είναι συμβατή η ΓΓΥΠ με την τουριστική χρήση;
ΠΕΧ 2 – Αγροτικός Χώρος: θεωρώ απαράδεκτο να συνδυάζονται τόσο αντιφατικές και άσχετες χρήσεις στο αγροτικό τοπίο δυτικά του Μουζακίου (κατοικία, εστίαση, εμπόριο, υπεραγορές, τουρισμός, βιοτεχνία, αγροτικές εγκαταστάσεις). Αφενός, δεν έχει καμία ρεαλιστική προοπτική και, αφετέρου, μοιάζει με αυθαιρεσία και σε κάθε περίπτωση δε συνιστά ρύθμιση προστασίας γεωργικής γης. Ας καταργηθεί και να χαρακτηριστεί ως ΠΕΠ – Αγροτική Γη.
Επίλογος
Η Τριφυλία βρίσκεται σε διπλή πίεση: αφενός, στην ανάγκη να αποκτήσει ολοκληρωμένο Χωρικό Σχεδιασμό (χρήσεις γης, οικισμοί, περιοχές προστασίας) και, αφετέρου, σε ασφυκτική χρονική πίεση για άμεση ολοκλήρωση του ΕΠΣ. Όμως, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό ότι το μέλλον της Τριφυλίας, για τα επόμενα χρόνια, θα υπονομευτεί προκειμένου να μη χαθούν 900 χιλιάδες ευρώ ή προκειμένου να εξασφαλίσουν οι μελετητές τα λεφτά της αμοιβής τους. Δεν ευθύνεται η Τριφυλία αν το ΤΕΕ και το υπουργείο Περιβάλλοντος πέντε χρόνια καθυστερούν…
Η προτεινόμενη Β’ Φάση του ΕΠΣ πρέπει να αναπεμφθεί στους μελετητές ως ανεπαρκής, αντιφατική, κατώτερη των απαιτήσεων και των αναγκών της Τριφυλίας. Να αναλάβει ο Δήμος Τριφυλίας τον συντονισμό της διαβούλευσης με την τοπική κοινωνία και τους φορείς της. Γιατί είναι σίγουρο ότι χωρίς ουσιαστική διαβούλευση και διάλογο, χωρίς εμπλοκή της τοπικής κοινωνίας, χωρίς ουσιαστικές συναινέσεις, κανένα ΕΠΣ δε θα έχει προοπτική υλοποίησης.
Γεώργιος Σ. Γκόνης
Συνταξιούχος πολιτικός μηχανικός, πρώην διευθυντής Τ.Υ. Δήμου Τριφυλίας
