«Η “Παραξενιά” μού μοιάζει περισσότερο από κάθε προηγούμενο έργο μου”

Πριν ακόμα συμπληρωθεί ένας χρόνος από την έκδοση του μυθιστορήματός του «ΤάSOS από Κίεβο», ο Καλαματιανός Παναγιώτης Βούρος επιστρέφει με το πέμπτο του βιβλίο «Παραξενιά (άηχα κι ακοινώνητα στιχουργήματα)» από τις εκδόσεις Κοράλλι και μας δοκιμάζει, το πρώτον, με τη λυρική επιδέξιά του πένα στο έδαφος της ποίησης, αποδεικνύοντας τη σπουδή, την επιμέλεια και την αμετάκλητη αφοσίωσή του στην ελληνική λογοτεχνία και στα ελληνικά γράμματα.

Έχοντας σημαντικές διακρίσεις και βραβεία σε πεζογραφία και θεατρική γραφή, στα έργα του πραγματεύεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, το ηθικό κενό, τις κοινωνικές αντιφάσεις, τη μνήμη και την προσωπική ευθύνη. Η δε «Παραξενιά» είναι μια κατάθεση σκέψεων και συναισθημάτων που συνομιλούν με τον άνθρωπο και το τραύμα του. Με αφορμή αυτό γίνεται και η πρώτη ερώτηση:

-Η «Παραξενιά» έχει και στοιχεία του δικού σας τραύματος, της δικής σας ρωγμής;
Ασφαλώς. Από το «ΤάSOS» ήδη γνώρισα σε αδρές γραμμές μια προσωπική μου δοκιμασία να μειώνω την απόστασή μου από την αφήγηση προς το πεδίο των λογοτεχνικών εξελίξεων. Με την «Παραξενιά» το πεδίο αντικαταστάθηκε με την απόφαση της παραμονής μου στην επικοινωνία της ρωγμής μου και με τη λογική του διαλόγου, όσο και με την προοπτική μιας διαπίστωσης αν το τραύμα μοιάζει ή μπορούμε να το μοιραστούμε

-Από την αγαπημένη σας Καλαμάτα η «Παραξενιά» τι έχει αντλήσει;
Εμένα πρωτίστως και κυριαρχικά. Η μνήμη μου κατοικεί εδώ, η ροή της νιότης μου, ο νόστος, το λογοτεχνικό μου περιβάλλον να μιλά από την αναπνοή της Μεσσηνίας για κάθε μέρος και μεριά. Ακόμα η αρχή… του θαύματος; του τραύματος; Όσα αφηγούμαι, ζω γράφοντας, όσα ελπίζω, κοινωνώ, όσα μ’ ανέχονται διαβάτη κι όσα αισθάνομαι έχουν σημεία, στιγμές, σημάδια, πετρώματα από αυτόν τον τόπο. Η Καλαμάτα, άλλωστε, με έφερε ως έχω, «παράξενο» στο κοινωνικό και λογοτεχνικό σύμπαν κι είναι, άρα, η πρώτη «Παραξενιά» μου.

-Η «Παραξενιά», άηχη κι ακοινώνητη, ωστόσο εμφανίζει μια μουσικότητα στη νοοτροπία της. Σύμπτωση ή επιλογή; Είναι, δηλαδή, η μελοποίηση των στιχουργημάτων στη σκέψη σας;
Τα στιχουργήματα της «Παραξενιάς» τραγουδούν την απούσα μελωδία τους ως που να τη συναντήσουν. Αυτή είναι η αλήθεια. Ο χαρακτήρας τους είναι φιλόδοξος, αλλά και πληγωμένος. Αλλού ομολογητικός, κάποτε διδακτικός. Συνομιλεί κι απευθύνεται. Η «Παραξενιά» μού μοιάζει περισσότερο από κάθε προηγούμενο έργο μου. Αν, λοιπόν, εγώ απαντώ καταφατικά στην ερώτησή σας, είναι βέβαιο πως η «Παραξενιά» αναζητά τις μελωδίες της

-Παρουσίαση στην Αθήνα τον Ιούνιο στο κατάμεστο Κέντρο Τέχνης και Πολιτισμού «Μαρία – Έλενα». Ένα book trailer γυρισμένο στον Κεραμεικό, που αναμένεται προσεχώς, και επικοινωνία της ύλης της «Παραξενιάς» σε όλα τα μεγάλα έντυπα των Αθηνών. Στα μέρη μας πότε σας περιμένουμε;
Καλώς εχόντων των πραγμάτων, η παρουσίαση της «Παραξενιάς»  θα γίνει στην Καλαμάτα τον προσεχή Σεπτέμβρη. Ώστε να έχουμε να πούμε περισσότερα σχετικά με τις ήδη υπάρχουσες γόνιμες συζητήσεις για το μελωδικό τελικώς αποτύπωμα των στιχουργημάτων.

Διαβάζουμε ενδεικτικά από την «Παραξενιά»
«[…]Καμιά φορά κι έναν καιρό κάπου καλύτερα, όλοι εμείς να δοκιμάσουμε νωρίτερα…», «[…]Μην αφήσεις εσύ τ’ όνειρό σου να σε καταντήσει. Να υπάρξεις ψυχή σαν το άπειρο π και πολλά και λοιπά να ‘χεις ζήσει…», «[…] Να εμπιστεύεσαι το θαύμα της αγάπης, όπως οι μόνοι κι οι τρελοί το εννοούν. Η γη γυρίζει απ’ αυτούς που δεν ακούν…».

-Το βιβλίο «ΠΑΡΑΞΕΝΙΑ» (άηχα κι ακοινώνητα στιχουργήματα) του Παναγιώτη Χ. Βούρου κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κοράλλι (2026) σε όλα τα βιβλιοπωλεία της χώρας με ISBN 978-618-5706-52-4.

Του Παναγιώτη Μπαμπαρούτση

TAGS:ΠΡΟΣΩΠΑΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΒΟΥΡΟΣ

Τα πιο σχετικά.