Τέσσερις τοιχογραφίες με τη σφραγίδα «Skitsofrenis» στην Αδελαΐδα

«Δημιουργούμε για τους ίδιους λόγους και ζούμε μέσα από τον ίδιο ηθικό δρόμο» λέει ο Κώστας Λούζης για το «Equals» και την πρόσκληση από το ζεύγος Τζοουνς

Ο Μεσσήνιος street artist «Skitsofrenis» επέκτεινε πρόσφατα το καλλιτεχνικό του αποτύπωμα στην Αυστραλία, ταξιδεύοντας στα μέσα Αυγούστου από την Καλαμάτα στην Αδελαΐδα. Ήταν μια εμπειρία ζωής για τον ίδιο, που λάτρεψε τη χώρα, ζώντας το θερμό καλωσόρισμα από τους oμογενείς, και οι τοιχογραφίες του έχουν γίνει κι εκεί αντικείμενο θαυμασμού και λατρείας, ενώ έχει ανοίξει ένας δρόμος για περαιτέρω συνεργασία. 

Ο επιδραστικός καλλιτέχνης, κατά κόσμον Κώστας Λούζης, μίλησε στο «Θ» για όλα αυτά μέσα από την παρακάτω συνέντευξη:

-Πώς προέκυψε και τι περιλάμβανε το ταξίδι στην Αυστραλία; 

Μέσα Μαΐου συναντήθηκα στην Καλαμάτα με την Κατίνα Τζόουνς, η οποία έχει καταγωγή από τη Μεσσηνία και τον σύζυγό της, Τζέφρι. Επισκέπτεται χρόνια τα μέρη μας και με παρακολουθούσε ως καλλιτέχνη από την πρώτη στιγμή. Φέτος, λοιπόν, λίγο πριν αναχωρήσουν για την Αυστραλία μού συστήθηκαν, εξηγώντας μου και δείχνοντας μου ένα έργο ζωής που έχουν δημιουργήσει εκείκαι παράλληλα τις αξίες και τις αρχές που το διακατέχουν. Με προσκάλεσε και μου έδωσε το ελεύθερο να δημιουργήσω στο νεοσύστατο κτήριο του οργανισμού EQUALS, καθώς της άρεσε πολύ η τέχνη μου. Διαπίστωσα πως δημιουργούμε για τους ίδιους λόγους και ζούμε τη ζωή μέσα από τον ίδιο ηθικό δρόμο κι αυτό είναι που μας ένωσε. 

-Πώς σου φάνηκε η χώρα και πώς σε υποδέχθηκαν οι ομογενείς και οι ντόπιοι;

Η χώρα της Αυστραλίας έχει μια πρωτόγνωρη ομορφιά, ένα μοναδικό κυριολεκτικά οικοσύστημα που προστατεύεται επιτυχώς. Η πόλη της Αδελαΐδας είναι ίσως η ωραιότερη πόλη που έχω ζήσει. Η αρχιτεκτονική της και το πετυχημένο πάντρεμα παλαιού και νέου δημιουργούν μια εξαιρετική αισθητική εικόνα. Και η ποιότητα ζωής είναι πολύ υψηλή. Οι Αυστραλοί είναι εξαιρετικά ευγενικοί, υποστηρικτικοί και πολύ φιλόξενοι. Οι ομογενείς με υποστήριξαν και με αγκάλιασαν με θέρμη και τους ευχαριστώ πολύ. Ήταν μια εμπειρία που έγινε η ωραιότερη ανάμνηση.

-Τι αίσθηση σου άφησε και τι σου έκανε εντύπωση (υπάρχει κάτι που σε δυσκόλεψε;) 

Η αίσθηση που μου άφησε είναι ότι ανήκα εκεί πάντα. Συνυπήρξα χωρίς προβλήματα με διάφορες φυλές και εθνικότητες σε μια πολυπολιτισμική κοινωνία και μου έκανε εντύπωση πως ενώ είμαστε τόσοι διαφορετικοί άνθρωποι και κουλτούρες, λειτουργούσαμε σαν μια παρέα. Με δυσκόλεψε μόνο ο καιρός στο τεχνικό θέμα, καθώς είναι χειμώνας εκεί.

–Και τι «κρατάς» εν τέλει από αυτό το ταξίδι;

Κρατώ μια μεγάλη ανάσα ανακούφισης, τη διεύρυνση του πρίσματος μέσα από το οποίο βλέπω τηζωή, καθώς και τη σοβαρή πιθανότητα να επιστρέψω.

-Η τέχνη του γκράφιτι τι θέση έχει στην περιοχή; 

Η τέχνη του γκράφιτι έχει περίοπτη θέση στην πόλη και τη βρίσκεις παντού. Τα έργα που υπάρχουν είναι εξαιρετικής αισθητικής, όπως πολλά σε αυτό τον τόπο. 

–Εσύ τι έφτιαξες και ποιες είναι οι διαδρομές και οι προεκτάσεις της έμπνευσής σου;

Ζωγράφισα τέσσερις τοίχους στο κτήριο του EQUALS (σ.σ. πρόκειται για εκπαιδευτικό ινστιτούτο τριτοβάθμιας και τεχνικής εκπαίδευσης). Το κεντρικό πρώτο σχέδιο έχει να κάνει με τον λόγο ύπαρξης του οργανισμού και τους στόχους του. Το δεύτερο συμβολικά αναπαριστά την αφορμή δημιουργίας του. Το τρίτο είναι μια προβολή μερικών μαθητών του οργανισμού και το τέταρτο είναι μια ερμηνεία δικιά μου για το λογότυπο του οργανισμού. Όλα τα σχέδια είχαν εξαιρετικάμεγάλο αντίκτυπο στην κοινωνία εκεί και έγιναν λόγος φιλοσοφικής συζήτησης με πολλούς περαστικούς.

-Θα υπάρξει κάποια συνέχεια στις συνεργασίες σου στην Αυστραλία ή με την εκεί ομογένεια;

Κλήθηκα από μια ιδιωτική πρωτοβουλία και όχι από την ομογένεια, αλλά τα μηνύματα που λαμβάνω από την ελληνική κοινότητα εκεί είναι θετικά για μια πιθανή μελλοντική συνεργασία.

–Τι κάνεις αυτό τον καιρό και τι σχέδια υπάρχουν για τη συνέχεια;

Αυτές τις ημέρες διακοσμώ μια αυλή στην πλατεία της Αρεόπολης με ένα παραδοσιακό θέμα και έπειτα ξεκινούν κάποια project έκπληξη…

Αφιερώματα από τα ομογενειακά Μέσα Ενημέρωσης, υπενθύμιση της αδελφοποίησης με την Καλαμάτα

Η παρουσία και το έργο του «Skitsofrenis»-Κώστα Λούζη κέντρισαν το ενδιαφέρον της ομογένειας και ο ίδιος είχε την ευκαιρία να μιλήσει σε διάφορα Μέσα μαζικής Ενημέρωσης. Σε αφιέρωμά της η γνωστή εφημερίδα «Νέος κόσμος», που έχει τίτλο «Έργο αυτοδίδακτου Έλληνα καλλιτέχνη που ήρθε από την Καλαμάτα, στους δρόμους της Αδελαΐδας», γίνεται λόγος για αποτέλεσμα που δικαιώνει τους συντελεστές, εξηγώντας ότι ο «Skitsofrenis ανταποκρίθηκε σε πρόσκληση ιδρύτριας εκπαιδευτικού ινστιτούτου στην Αδελαΐδα, που γνώρισε τυχαία κατά τις διακοπές της στην Ελλάδα», ενώ σε αυτό αναφέρονται μεταξύ άλλων τα παρακάτω:

«Σε έναν από τους πιο κεντρικούς δρόμους της Αδελαΐδας βρίσκεται πλέον το έργο ενός σύγχρονου Έλληνα καλλιτέχνη. Ο λόγος για τις τοιχογραφίες που επιμελήθηκε ο Κώστας Λούζης, γνωστός με το καλλιτεχνικό του όνομα Skitsofrenis, σε κτήριο της οδού 95 Currie St, κάθετη επί της King William. Στην κεντρική με τίτλο “Humanity’s pathway” ή “Education as a pathway to human potential” φιγουράρει μια γυναικεία μορφή, ενώ η δεύτερη τοιχογραφία “The hands that made us were always praying” απεικονίζει δύο χέρια σε στάση προσευχής.

“Ήθελα να ζωγραφίσω κάτι σχετικά με το πώς οι άνθρωποι συνεργάζονται και συνυπάρχουν και μέσω της γνώσης ανυψώνονται”, είπε ο καλλιτέχνης μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό FIVEAAA της Αδελαΐδας.

Το να ζωγραφίζει σε τόσο μεγάλη κλίμακα, όπως λέει, δεν τον δυσκολεύει καθόλου, παρότι μάλιστα δεν έχει παρακολουθήσει ποτέ μαθήματα ζωγραφικής. “Όσο πιο μεγάλη η επιφάνεια, τόσο το ευκολότερο για μένα. Δώσ’ μου ένα πενταώροφο κτήριο και θα στο ετοιμάσω σε 10 μέρες”, λέει χαρακτηριστικά.

Ο Skitsofrenis έρχεται από οικογένεια ελαιοπαραγωγών, επάγγελμα που συνέχισε και ο ίδιος. Στη ζωγραφική έγινε αυτοδίδακτος από μικρός.

“Ως παιδί δεν είχα την ευκαιρία να φύγω από το χωριό μου, δεν υπήρχε ίντερνετ τότε ούτε άλλα παιδιά να παίξω, οπότε από έξι χρόνων περνούσα οκτώ και παραπάνω ώρες τη μέρα σκιτσάροντας. “Τα κόμικς ήταν οι πρώτοι μου δάσκαλοι και έμαθα από μόνος μου να ζωγραφίζω”.

Με το έργο του ο Skitsofrenis επαναφέρει στο προσκήνιο και τη σχέση αδελφοποίησης μεταξύ του Δήμου West Torrens της Αδελαΐδας και της Καλαμάτας, από όπου ταξίδεψε για να δωρίσει τον χρόνο και την τέχνη του στο κοινό της πόλης. “Είναι ένα δώρο στην πόλη, αλλά και η εμπειρία στην πόλη υπήρξε δώρο για εμένα”, είπε δηλώνοντας ενθουσιασμένος από την επίσκεψή του, που είναι και η πρώτη στην Αυστραλία. “Έχετε καταπληκτική αρχιτεκτονική, και το καθετί δουλεύει με τρόπο που δείχνει ότι κάποιος το έχει σκεφτεί καλά. Τη λάτρεψα την πόλη, θα προσευχόμουν για να κάτσω παραπάνω ή να επιστρέψω”».

Της Χριστίνας Ελευθεράκη