Αγώνας δρόμου μέχρι τον Φεβρουάριο για το Τζάνε – Καλαμάκι

Εγκρίθηκαν οι νέες εργασίες με υπέρβαση σχεδόν 2 εκατ. ευρώ

Τέσσερα χρόνια μετά τη δημοπράτησή του και μόλις ελάχιστους μήνες πριν από τη λήξη του χρηματοδοτικού προγράμματος, το έργο Τζάνε – Έξοδος Καλαμακίου, η πολυδιαφημισμένη παρέμβαση για τη διέλευση του αρχαιολογικού χώρου του Πεταλιδίου, εξακολουθεί να απέχει σημαντικά από την ολοκλήρωσή του. Κι αυτό δεν αποτελεί πλέον απλή εκτίμηση της πορείας του έργου, αλλά επίσημη παραδοχή κατά τη χθεσινή συνεδρίαση της Περιφερειακής Επιτροπής Πελοποννήσου.

Η απάντηση της Τεχνικής Υπηρεσίας σε ερώτηση της περιφερειακής συμβούλου Ντίνας Νικολάκου ήταν αποκαλυπτική: η διάνοιξη της σήραγγας έχει προχωρήσει περίπου στο 75%, όμως στο σύνολο του έργου έχει υλοποιηθεί περίπου το 50% του φυσικού αντικειμένου.

Ένα έργο που δημοπρατήθηκε ως αυτοτελές το 2022 βρίσκεται, δηλαδή, τέσσερα χρόνια αργότερα περίπου στη μέση. Και την ίδια στιγμή η συμβατική προθεσμία έχει παραταθεί μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2026, ενώ το χρηματοδοτικό πρόγραμμα στο οποίο έχει ενταχθεί εκπνέει στις 21 Φεβρουαρίου του 2027…

Ο χρόνος, επομένως, δεν είναι απλώς περιορισμένος. Είναι πλέον καθοριστικός.

«Έχει ταλαιπωρήσει την Περιφέρεια»

Η εικόνα που παρουσιάστηκε στη χθεσινή συνεδρίαση ήταν χαρακτηριστική. Ο αντιπεριφερειάρχης Υποδομών,Ανδρέας Τσουκαλάς, παραδέχθηκε ότι πρόκειται για «ένα έργο που έχει ταλαιπωρήσει την Περιφέρεια πάρα πολλά χρόνια», χαρακτηρίζοντάς το ιδιαίτερο τεχνικό έργο, με εξειδικευμένες εργασίες και σημαντικές δυσκολίες.

Από την πλευρά της Τεχνικής Υπηρεσίας υποστηρίχθηκε ότι πρόκειται για ένα «ειδικό, δύσκολο έργο», με προβλήματα που αντιμετωπίστηκαν και ότι αυτή τη στιγμή ο ανάδοχος εργάζεται κανονικά, με στόχο να ολοκληρωθεί μέχρι το τέλος του χρόνου.

Μόνο που τα αριθμητικά δεδομένα δημιουργούν ένα εύλογο ερώτημα: πώς ένα έργο που βρίσκεται περίπου στο 50% του φυσικού αντικειμένου θα ολοκληρωθεί μέσα στους επόμενους τρεις και πλέον μήνες;

Η απάντηση δε δόθηκε με αριθμούς ή συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα παραγωγής εργασιών. Αυτό που επισημάνθηκε είναι ότι η υπηρεσία θα πρέπει να παρακολουθεί πλέον «στον πόντο» το χρονοδιάγραμμα, ακριβώς επειδή το διαθέσιμο χρονικό περιθώριο είναι συγκεκριμένο.

Μόνο το 50%

Το γεγονός ότι η διάνοιξη της σήραγγας έχει φτάσει περίπου στο 75% μπορεί εκ πρώτης όψεως να δημιουργεί μια εικόνα προόδου. Δεν είναι όμως, γιατί το ποσοστό αυτό αφορά στη διάνοιξη, όχι τις υπόλοιπες εργασίες που πρέπει να γίνουν σε μια σήραγγα ώστε να μπορεί να παραδοθεί προς χρήση. Επίσης, η ίδια η Τεχνική Υπηρεσία έβαλε το κρίσιμο μέτρο σύγκρισης ενημερώνοντας στις επίμονες ερωτήσεις της κας Νικολάκου ότι στο σύνολο του έργου η πρόοδος είναι περίπου 50%.

Άρα, το γεγονός ότι το πιο δύσκολο ίσως τμήμα του έργου έχει φτάσει στο 75% δε σημαίνει ότι απομένει μόνο το 25%. Το συνολικό έργο βρίσκεται περίπου στη μέση.

Στα 15 εκατ. το κόστος

Την ίδια στιγμή, το οικονομικό αντικείμενο μεγαλώνει. Ο αρχικός προϋπολογισμός του έργου ήταν 13 εκατ. ευρώ με ΦΠΑ. Με τον 3ο Ανακεφαλαιωτικό Πίνακα Εργασιών η συνολική δαπάνη διαμορφώνεται πλέον σε 14.939.163,42 ευρώ, δηλαδή αυξάνεται κατά 1.972.951,02 ευρώ ή 14,01% σε σχέση με την εγκεκριμένη δαπάνη του 2ου ΑΠΕ.

Η αύξηση αποδίδεται κυρίως στις αλλαγές που προέκυψαν από την τροποποίηση της μελέτης για τον αρχαιολογικό χώρο, στις γεωλογικές συνθήκες που αποκαλύφθηκαν κατά τη διάνοιξη της σήραγγας και στις πρόσθετες τεχνικές εργασίες.

Η μελέτη τροποποιήθηκε με απόφαση που εγκρίθηκε τον Απρίλιο του 2026, ενώ, όπως εξηγήθηκε χθες στην Επιτροπή, απαιτήθηκε και έγκριση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Μεταξύ άλλων, προβλέφθηκε επιμήκυνση της σήραγγας κατά 8 μέτρα, κατάργηση του τμήματος cut & cover των 48 μέτρων, αλλαγές στις κλίσεις και πρόσθετες εργασίες.

Στο σημείο αυτό παρενέβη η κα Νικολάκου, θέτοντας ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα της συνεδρίασης: γιατί χρειάστηκε τόσος χρόνος για την τροποποίηση της μελέτης και εάν οι καθυστερήσεις αυτές δημιουργούν προϋποθέσεις για διεκδίκηση νέων αποζημιώσεων από τον ανάδοχο.

Ο κ. Τσουκαλάς ανέφερε ότι η αλλαγή κρίθηκε αναγκαία λόγω των πετρωμάτων και των τεχνικών δεδομένων που προέκυψαν, υπογραμμίζοντας ότι απαιτήθηκε η έγκριση του ΚΑΣ.

Το ζήτημα αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η Περιφέρεια έχει ήδη βρεθεί αντιμέτωπη με δικαστική απαίτηση άνω του 1,6 εκατ. ευρώ για καθυστερήσεις στο έργο από τον συγκεκριμένο εργολάβο. Επομένως, το ερώτημα εάν η νέα καθυστέρηση μπορεί να ανοίξει έναν ακόμη κύκλο οικονομικών απαιτήσεων από τον ανάδοχο δεν είναι θεωρητικό.

«Πώς ξεκίνησαν οι νέες εργασίες;»

Ακολούθως, η κα Νικολάκου ζήτησε να πληροφορηθεί γιατί η Περιφερειακή Επιτροπή καλείται τώρα να εγκρίνει συμπληρωματική σύμβαση για νέες εργασίες, οι οποίες, όπως επιβεβαιώθηκε από την υπηρεσία, έχουν ήδη ξεκινήσει να εκτελούνται με εντολή της.

Η απάντηση ήταν ότι οι νέες εργασίες (συμπληρωματική σύμβαση) βρίσκονται κάτω από το όριο του 15% και γι’ αυτό ήρθαν στη συνεδρίαση προς έγκριση μαζί με τον 3ο ΑΠΕ και το 2ο ΠΚΤΜΝΕ.

Μάλιστα, οι απαντήσεις που δόθηκαν έκαναν την κα Νικολάκου να αναρωτιέται ποιος ελεγκτής νομιμότητας θα εγκρίνει μια τέτοια απόφαση

Με την ολοκλήρωση της συζήτησης του θέματος η κα Νικολάκου ρώτησε τον κ. Τσουκαλά τι θα συμβεί εάν το έργο δεν ολοκληρωθεί μέχρι τις 21 Φεβρουαρίου 2027 που λήγει το χρηματοδοτικό πρόγραμμα και αν ο ανάδοχος θα κηρυχτεί έκπτωτος.

Η απάντηση του κ. Τσουκαλά ήταν σαφής: ο ανάδοχος τότε θα πρέπει να κηρυχθεί έκπτωτος.

Η Επιτροπή ενέκρινε κατά πλειοψηφία τον 3ο ΑΠΕ και το 2ο ΠΚΤΜΝΕ, με αρνητικές ψήφους από την κα Ντίνα Νικολάκου και τους περιφερειακούς συμβούλους Θεόδωρο Οικονόμου και Άγγελο Παπαγγελόπουλο.

Έχουμε, λοιπόν, ένα έργο που τέσσερα χρόνια μετά τη δημοπράτησή του βρίσκεται ακόμα περίπου στο 50%, καιπρέπει το άλλο 50% να εκτελεστεί τους επόμενους μήνες και να προλάβει το χρηματοδοτικό ορόσημο του Φεβρουαρίου 2027. 

Της Βίκυς Βετουλάκη