Υπερήφανη κόρη, αλλά και αφορμή η ιατρός του ΕΚΑΒ στο Νοσοκομείο Καλαμάτας Ελένη Εξερτζόγλου
Μαθητής της Β’ Γυμνασίου ετών 93 (!) ο κύριος Κώστας Εξερτζόγλου, τον οποίο φιλοξενεί σε αφιέρωμά της η εφημερίδα «Η Καθημερινή»-kathimerini.gr, κι αν το επίθετο σας θυμίζει κάτι, είναι επειδή πρόκειται για τον πατέρα της αγαπητής μας γιατρού του ΕΚΑΒ του Νοσοκομείου Καλαμάτας, Ελένης Εξερτζόγλου (μεταξύ άλλων, γιατρός της ποδοσφαιρικής ομάδας της Καλαμάτας, δρομέας στον ΣΔΥΜ και σύζυγος του, επίσης καταξιωμένου, φυσιοθεραπευτή Κ. Διαμαντόπουλου).
Η περίπτωση του κ. Κώστα είναι αναμφισβήτητα σπανιότατη και ταυτόχρονα αποτελεί παράδειγμα έμπνευσης.
Γεννημένος το 1933, εγκατέλειψε το σχολείο το 1945 για να φοιτήσει στη Ναυτική Σχολή, ακολουθώντας καριέρα στο Εμπορικό Ναυτικό (μηχανικός πλοίων). Ο δρόμος προς τη θάλασσα του έδωσε ταξίδια και εμπειρίες, κάποιες από τις οποίες μοιράζεται, μαζί με φωτογραφικό υλικό, στο δημοσιογραφικό φακό, όπως ένα ταξίδι του 1964 στην Κίνα του Μάο Τσε Τουνγκ και την «Απαγορευμένη πόλη». Ο κ. Εξερτζόγλου έζησε μια πολύ πλούσια ζωή και η εγγραφή του στο Σχολείο Δεύτερης Ευκαιρίας στο Περιστέρι δείχνει ότι η δίψα για δημιουργικό βίο και γνώση μπορεί να λειτουργήσει αμφίδρομα, δίνοντας από τη μια αίσθημα ικανοποίησης και τροφοδοτώντας από την άλλη το κίνητρο, υπενθυμίζοντάς μας ότι ποτέ δεν είναι αργά για να κυνηγήσουμε τα όνειρά μας!
«Πάντοτε είχα μία εμμονή. Ενώ έφτασα καλά στη δουλειά μου, μου έλειπαν οι παραπάνω γνώσεις, οι γραμματικές γνώσεις. Και αποφάσισα επηρεαζόμενος από την κόρη μου να πάω σε αυτή τη σχολή», αναφέρει ο ίδιος στις συντελεστές του ρεπορτάζ (Βίντεο: Μαρία Σιδηροπούλου, Ρεπορτάζ: Σοφία Χρήστου, Αρχισυνταξία: Ιωάννα Μπρατσιάκου). Ο διευθυντής του σημαντικού αυτού εκπαιδευτικού θεσμού στο παράρτημα Αττικής, Δημήτρης Μποϊντάς, υπερθεματίζει, λέγοντας ότι η ζωή δίνει συνεχή κίνητρα και η αξιοποίησή τους μπορεί να μας προσανατολίζει σε ποιοτικές διαδρομές». Για το μόνο που έχει μετανιώσει ο κ. Κώστας Εξερτζόγλου είναι που δεν ξεκίνησε το σχολείο όταν συνταξιοδοτήθηκε, αλλά τότε δεν πίστευε ότι μπορεί να του αρέσει τόσο. Τώρα αδημονεί κάθε φορά για το μάθημα και έχει κι ένα μήνυμα για όλους μας: να μείνουμε «μακριά από τον καναπέ!» και να ακολουθήσουμε μια πιο ενεργητική ζωή, ακόμη κι αν πρόκειται για κάτι απλό, όπως περίπατοι, θέατρο ή έξοδος στο καφενείο…
Χ.Ε.
