Η σκηνοθέτις του ΘΕΜ μιλά για την παράσταση της Κυριακής «Ο Ιδιαίτερος»
Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι ανήσυχοι, που τους αρέσει να κάνουν διάφορα πράγματα και να παθιάζονται με αυτά. Μια τέτοια περίπτωση είναι η κυρία Ελένη Ευταξοπούλου, καθηγήτρια Αγγλικών στο επάγγελμα, η οποία σπούδασε και Υποκριτική, αφού ήταν κάτι που ήθελε από πάντα, ενώ δε σταματά το γράψιμο.
Το περασμένο καλοκαίρι, μάλιστα, σκηνοθέτησε την παράσταση «Ο ιδιαίτερος», ένα κείμενο δικό της, το οποίο ανέβασε με νέους από το Θεατρικό Εργαστήρι Μεσσήνης.
Η παράσταση θα ανέβει ξανά την Κυριακή, στο πλαίσιο του 4ου Παιδικού και Εφηβικού Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καλαμάτας, και το «Θάρρος» μίλησε μαζί της:
-Τελικά, η Ελένη Ευταξοπούλου τι είναι; Καθηγήτρια Αγγλικών; Ηθοποιός; Σκηνοθέτις ή συγγραφέας;
Είμαι όλα αυτά. Καθηγήτρια Αγγλικών είναι η δουλειά μου, το θέατρο είναι το μεράκι μου, ο έρωτάς μου για την ακρίβεια, και η συγγραφή ο διακαής μου πόθος.
-Πάμε τώρα στο κομμάτι της Υποκριτικής. Πώς μπήκε στη ζωή σας;
Όταν ήμουν μικρή, η μαμά μου δε με άφηνε να παίζω στη γειτονιά. Εγώ, λοιπόν, διάβαζα, τα μάθαινα απέξω και τα έκανα παραστάσεις στο σπίτι μου. Πολύ αργότερα, ως φοιτήτρια στη Θεσσαλονίκη, παρακολούθησα ένα θεατρικό εργαστήρι. Ήταν και η πρώτη ουσιαστική επαφή με το θέατρο και συνειδητοποίησα τι ήθελα να κάνω στη ζωή μου.
-Η συνέχεια ποια ήταν;
Μόλις τελείωσα την Αγγλική Φιλολογία, σπούδασα Υποκριτική στην ΑΡΧΗ της Νελλης Καρρά, ενώ στη συνέχεια έκανα πολλά σεμινάρια Υποκριτικής και Χορού. Έπαιξα σε παραστάσεις στην Αθήνα και στην Καλαμάτα, ενώ τα τελευταία χρόνια διδάσκω Υποκριτική και Αυτοσχεδιασμό σε ενήλικες, εφήβους και παιδιά.
-Συνδυάζεται με την εκπαίδευση;
Το θέατρο βρίσκεται παντού και συνδυάζεται με τα πάντα. Είναι μια τέχνη που εμπεριέχει όλες τις τέχνες και, πάνω απ’ όλα, περιέχει ζωή.
-Και συγγραφέας… Τι σας αρέσει να γράφετε και πότε να περιμένουμε την έκδοσή τους;
Μόλις τελείωσα το μεταπτυχιακό μου στη Δημιουργική Γραφή του ΕΑΠ. Κυρίως γράφω διηγήματα και μεταφράζω/διασκευάζω για το θέατρο.
Έχω αρκετά πράγματα προς έκδοση και αναζητώ τον τρόπο που θα μπορώ να κινηθώ σε αυτόν τον χώρο.
-Τι σας αρέσει να γράφετε;
Μου αρέσει να λέω ιστορίες για ανθρώπους. Ιστορίες καθημερινές που μπορεί να έχουν οι άνθρωποι. Γράφω για όσα μένουν κρυμμένα πίσω από τις κλειστές πόρτες των ανθρώπων – τη μοναξιά, τις χαμένες προσδοκίες και τους πόθους που δε βρίσκουν φωνή. Πάντα αυτό κάνω. Όταν βλέπω έναν άνθρωπο που μου τραβάει την προσοχή, φτιάχνω μια ιστορία γι’ αυτόν… μια λεπτομέρεια αρκεί, όπως μια λαδιά, μια διαφορετική κάλτσα, το οτιδήποτε, για να μου δημιουργήσει έναν ολόκληρο κόσμο. Με απασχολούν οι σιωπές των ανθρώπων και τα συναισθήματα που κουβαλούν όταν μένουν μόνοι.
-Η συνεργασία με το ΘΕΜ πώς προέκυψε;
Το 2014 έστειλα ένα βιογραφικό και αυτό ήταν. Συνεργαστήκαμε σε αρκετές παραστάσεις και δράσεις, αλλά η κύρια θέση μου είναι να διδάσκω θεατρικό παιχνίδι και αυτοσχεδιασμό σε παιδιά και εφήβους.
-Έχετε να σκηνοθετήσετε παιδιά, όχι ηθοποιούς, μιλήστε μας για την αρχή;
Τα παιδιά έχουν μια αθωότητα, μια τόλμη και μια ενέργεια που είναι καθηλωτικές. Μπορούν να πάρουν μια οδηγία σου και να την κάνουν έργο από μόνα τους. Δεν είχα καμία δυσκολία από την αρχή, ίσα ίσα μου φάνηκε η επικοινωνία μαζί τους πιο αληθινή, γιατί οτιδήποτε έχουν να σου πουν, θα στο πουν και αντίστοιχα χωρίς πολλές εξηγήσεις.
-Μιλήστε μας για την πρεμιέρα και το έργο…
«Ο Ιδιαίτερος» παίχτηκε πέρυσι στη Μεσσήνη και κατόπιν μας ζητήθηκε να παρουσιαστεί στην Αετοφωλιά. Είναι ένα διήγημα δικό μου που τα ίδια τα παιδιά ζήτησαν να γίνει θεατρικό και, επομένως, το διασκεύασα. Μας παρουσιάζει τον Άρη, ένα παιδί λίγο διαφορετικό από τα άλλα στην πορεία του να βρει έναν φίλο. Έννοιες όπως η διαφορετικότητα, το bullying, η συμπερίληψη και η ανθρώπινη μοναξιά είναι κάποια από τα θέματα που παρουσιάζονται στο έργο.
-Η συνέχεια ποια θα είναι;
Στο τέλος του καλοκαιριού με το ΘΕΜ και την εφηβική ομάδα θα παρουσιάσουμε τους «Όρνιθες» του Αριστοφάνη, κάνοντας την πρεμιέρα μας στο θέατρο της Αρχαίας Μεσσήνης και κατόπιν στη Μεσσήνη.
-Και την Κυριακή θα δούμε την παράσταση στην Καλαμάτα…
Φέτος το 4ο Παιδικό και Εφηβικό Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καλαμάτας μάς έκανε τη μεγάλη τιμή να παρουσιαστεί «Ο Ιδιαίτερος» την τελευταία ημέρα, Πέμπτη 5 Απριλίου και ώρα 8.00, στο Εργατικό Κέντρο Καλαμάτας
-Θέλετε να περάσετε μηνύματα μέσω της παράστασης, κι αν ναι, τι;
Τα μηνύματα που παίρνει κάποιος βγαίνοντας από μια παράσταση είναι πολλά και διαφορετικά για τον καθέναν. Κάθε έργο ακουμπάει και διαφορετικές χορδές. Ως δημιουργός αυτό που θα ήθελα να πω πρώτα στον εαυτό μου και ύστερα στα παιδιά, είναι το εξής: σε έναν κόσμο που αλλάζει και μεταβάλλεται, η καλοσύνη και η αγάπη ας παραμείνουν σταθερές αξίες.
-Θα αφήνατε τη σιγουριά της καθηγήτριας για την Υποκριτική;
Αν κέρδιζα το Τζόκερ, ίσως. Για να μπορώ να κάνω το θέατρο που θέλω εγώ…
-Μπορεί κάποιος να ζήσει από την Υποκριτική στις μέρες μας;
Δεν το γνωρίζω. Καλύτερα να απαντήσει κάποιος που ζει από αυτό. Εγώ όταν το έκανα, όχι, δεν μπορούσα να ζήσω μόνο από αυτό.
-Πείτε μας ένα τρελό σας όνειρο…
Πολλά και τρελά τα όνειρά μου, αλλά δε νομίζω να ενδιαφέρει και κανέναν να τα ακούσει. Άλλα είναι όνειρα και θα παραμείνουν, και άλλα είναι λιγότερο τρελά, που θα γίνουν στόχοι.
-Ένα κάλεσμα στον κόσμο για την παράσταση της Κυριακής…
Σας περιμένουμε στην παράστασή μας και στην Καλαμάτα, αλλά και στην Αρχαία Μεσσήνη, για να δείτε, όχι μόνο τα έργα, αλλά και την ενέργεια και το μεράκι των παιδιών, που ανάμεσα σε φροντιστήρια, σχολεία και διαγωνίσματα έχουν βρει τρόπο να εκφράζονται και να ασχολούνται με την τέχνη.
Του Παναγιώτη Μπαμπαρούτση
