Μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας μού έστειλε παραπεμπτικό μέσω της άυλης συνταγογράφησης να κάνω ακτινογραφία θώρακος, προκειμένου να κάνω στεφανιογραφία και στη συνέχεια τοποθέτηση απινιδωτή. Έτσι, επισκέφθηκα τέσσερα διαγνωστικά κέντρα της Καλαμάτας (αν δεν έκανε ζέστη, θα πήγαινα σε όλα).
Εκεί ο διάλογος μεταξύ εμού και της υπεύθυνης της γραμματείας, και στα τέσσερα, ήταν ο ακόλουθος:
Έχετε ραντεβού;
-Όχι.
-Θα μπορείτε να έλθετε από τις 15 Ιουλίου μετά, εκτός αν πληρώσετε και την κάνουμε τώρα (δηλαδή στις 10 Ιουνίου).
Αιφνιδιάστηκα που ως δια μαγείας υπήρχε δυνατότητα εξυπηρέτησης με την πληρωμή και όχι με τη συμμετοχή του ασφαλισμένου.
Τότε σκέφθηκα να κάνω φασαρία, αλλά δεν τόλμησα φοβούμενος αντιεπαγγελματική μεταχείρισή μου, αφού θα τους είχα «προσβάλει», παρουσία και άλλων ασθενών, και έτσι αναγκάστηκα να πληρώσω, να είμαι και κύριος και να μην περιμένω 1,5 μήνα ακόμα.
Μου έκανε εντύπωση, δε, από όλη αυτή τη συναναστροφή μου ο συντονισμός αλά camora και η ομοψυχία όλων των διαγνωστικών κέντρων που επισκέφθηκα.
Μιχάλης Μπάμης
Υ.Γ. Προτείνω στους συμπαθείς (από ανάγκη) επαγγελματίες της υγείας, αν έχουν νιτερέσο με τον υπουργό Υγείας, να μη τα βάζουν με τους ασφαλισμένους, πολλοί από τους οποίους δεν έχουν τη δυνατότητα να πληρώσουν και είναι ανάγκη να εξυπηρετηθούν.
