Πολλά και ιδιαίτερα ενδιαφέροντα έχει να μας πει ο Γιάννης Σόλαρης, επόπτης Ποιότητας Εκπαίδευσης της Διεύθυνσης Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Μεσσηνίας – σύμβουλος Εκπαίδευσης Φιλολόγων, μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου.
Μέσα από την παρακάτω συνέντευξη μίλησε στο «Θ» για τις αλλαγές που προωθούνται στην εκπαίδευση και τις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής, τα καθήκοντά του και τις δράσεις των διευθύνσεων εκπαίδευσης της περιοχής μας, την αξιολόγηση και την επιμόρφωση των εκπαιδευτικών, τη Φιλολογία, τη Θεολογία, τη Ρητορική και την Ποίηση…
-Κύριε Σόλαρη, τι νέο φέρνει το καινούργιο πρόγραμμα σπουδών στην εκπαίδευση; Πότε αναμένεται να εφαρμοστεί;
Πρόκειται για τομή στην εκπαίδευση, καθώς σημειώνεται παράλληλη εισαγωγή των νέων Προγραμμάτων Σπουδών στην Πρωτοσχολική, Δημοτική, Γυμνασιακή και Λυκειακή βαθμίδα με κοινά χαρακτηριστικά και ενιαίο πλαίσιο/προδιαγραφές.
Η αρχιτεκτονική των ΠΣ διασφαλίζει συνεκτικούς δεσμούς εντός και μεταξύ των γνωστικών αντικειμένων (διαθεματικότητα), αλλά και μεταξύ γνωστικών πεδίων (διεπιστημονική προσέγγιση). Τα ΠΣ συνδέουν επιπλέον τα γνωστικά αντικείμενα με την ευρύτερη ζωή των μαθητών/τριών, την τοπική και την ευρύτερη κοινότητα. Οι ταυτότητες, η γλώσσα ή οι γλώσσες, οι ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, οι ικανότητες, οι δεξιότητες και οι στάσεις μαθητών/τριών αναγνωρίζονται και αξιοποιούνται χωρίς διακρίσεις και διαχωρισμούς.
Τα ΠΣ προωθούν την ενεργό συμμετοχή και συνεργασία όλων των μαθητών/τριών, μέσω της δημιουργίας περιβαλλόντων καθοδηγούμενης μάθησης, αυτενέργειας, συνεργατικής δράσης σε ομάδες, διερευνητικής μάθησης, βιωματικής προσέγγισης, συνεργατικής επίλυσης προβλήματος, επικοινωνιακής προσέγγισης, και μετασχηματιστικής λογικής.
Με βάση τα ΠΣ έχουν προταθεί από συγγραφείς αντίστοιχα διδακτικά πακέτα (διδακτικά εγχειρίδια και ψηφιακά μαθησιακά αντικείμενα) ανά μάθημα και αναμένεται σύντομα η ανάρτηση των εγκεκριμένων μεταξύ αυτών στην ιστοσελίδα του ΙΕΠ (Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής). Εν συνεχεία θα κληθούν οι εκπαιδευτικοί της ειδικότητας ανά σχολείο να επιλέξουν ένα διδακτικό εγχειρίδιο ανά μάθημα από τα προτεινόμενα-εγκεκριμένα-αναρτημένα. Ακολούθως θα δοθεί παραγγελία στον «Διόφαντο» για τύπωση των επιλεγμένων βιβλίων ανά σχολείο, τα οποία θα φθάσουν στα σχολεία τον Σεπτέμβριο του 2027.
Από εκεί και πέρα, θα έχουμε πλήρη εφαρμογή των νέων Προγραμμάτων μαζί με τα νέα διδακτικά εγχειρίδια.
-Πολύ ενδιαφέρων ο τίτλος σας «Επόπτης Ποιότητας Εκπαίδευσης». Με τι ακριβώς ασχολείστε και τι καθήκοντα περιλαμβάνει η δουλειά σας;
Έργο των εποπτών Ποιότητας της Εκπαίδευσης είναι η άσκηση παιδαγωγικής εποπτείας και η επίτευξη του βέλτιστου συντονισμού, σε επίπεδο Διεύθυνσης Εκπαίδευσης.
Στις αρμοδιότητες του επόπτη Ποιότητας της Εκπαίδευσης συγκαταλέγονται ιδίως: α) η προώθηση και εφαρμογή της εκπαιδευτικής πολιτικής, της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού και της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, β) η εποπτεία, ο συντονισμός και η στήριξη του εκπαιδευτικού έργου των σχολικών μονάδων, με στόχο την αναβάθμιση της ποιότητας του εκπαιδευτικού έργου, γ) η οργάνωση και υλοποίηση επιμορφωτικών προγραμμάτων ή σεμιναρίων, δ) ο συντονισμός του παιδαγωγικού και υποστηρικτικού έργου των συμβούλων Εκπαίδευσης, ε) η εισαγωγή και υλοποίηση καινοτομιών και προγραμμάτων αναβάθμισης της ποιότητας της εκπαίδευσης και η στήριξη του συλλογικού προγραμματισμού και της αυτοαξιολόγησης του έργου των σχολικών μονάδων, στ) η μέριμνα για τη διευθέτηση θεμάτων επιστημονικής – παιδαγωγικής καθοδήγησης.
-Ποιο είναι το αποτύπωμα που θέλετε να αφήσετε πίσω σας όταν με το καλό κλείσετε αυτόν τον κύκλο;
Αναλαμβάνοντας αυτή τη θέση στην εκπαίδευση, η πρόθεσή μου είναι να παρέχω στήριξη στους/τις συναδέλφους εκπαιδευτικούς να πράττουν ορθά το έργο τους, που δεν είναι άλλο από τη διαπαιδαγώγηση των νέων ανθρώπων, τη διδασκαλία και μάθηση, τη γνωστική και κοινωνικοσυναισθηματική ανάπτυξή τους. Όλες οι δομές και οι κανόνες στην εκπαίδευση (αξιολόγηση-επιμόρφωση- διδασκαλία- παιδαγωγικά μέτρα-συνεδριάσεις) αποσκοπούν στη μέγιστη δυνατή ωφέλεια των μαθητών-τριών μας, αυτή είναι η προτεραιότητά μας.
-Μεταξύ των ιδιοτήτων σας και το «μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου». Υπάρχουν περιθώρια στη φιλολογική έρευνα;
Γενικά η επιστημονική έρευνα τείνει όλο και περισσότερο στην εξειδίκευση τα τελευταία χρόνια, σε σημείο να αφορά πλέον τους λίγους ειδικούς σε κάποιο γνωστικό αντικείμενο. Από την άλλη πλευρά, διευκολύνεται η έρευνα από τη χρήση νέων «εργαλείων», όπως οι ψηφιακές βιβλιοθήκες και οι ηλεκτρονικές πηγές. Ειδικά για τη Φιλολογία, άξιος λόγου είναι «Ο Θησαυρός της Ελληνικής Γλώσσας» (Thesaurus Linguae Graecae – TLG), μια βάση πλήρους κειμένου που περιλαμβάνει όλα τα σωζόμενα αρχαία κείμενα από τον 8ο αι. π.Χ. μέχρι και το 600 μ.Χ., καθώς και ιστοριογραφικά και λεξικογραφικά κείμενα, όπως και κείμενα σχολιαστών της περιόδου 600 μ.Χ. έως 1453 μ.Χ. (12.000 κείμενα των 4.000 συγγραφέων περίπου). Οπότε ανοίγονται νέοι δρόμοι στην έρευνα μέσω της μεγαλύτερης πρόσβασης σε πηγές.
-Το Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου βρίσκεται στη δίνη μιας γενικότερης παρακμής που παρατηρείται πανελλαδικά σε αυτές τις θεωρητικές σχολές. Το τέλος των ανθρωπιστικών σπουδών έχει έρθει πιο κοντά;
Το Τμήμα Φιλολογίας στην Καλαμάτα – μοναδικό στην Περιφέρεια Πελοποννήσου- κατέχει σημαντική θέση μεταξύ των άλλων πανεπιστημιακών τμημάτων σε πανελλήνιο επίπεδο ως προς το κύρος και την ακαδημαϊκή του ταυτότητα.
Βέβαια, η πτώση των βάσεων εισαγωγής τα τελευταία χρόνια στις φιλολογικές σχολές δείχνει τη χαμηλή ζήτηση από την πλευρά των υποψηφίων, όπως και η μείωση του αριθμού μαθητών/τριών στα τμήματα θεωρητικής κατεύθυνσης στο Λύκειο. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν περισσότερες θέσεις στα τμήματα σε συσχέτιση με τις επιλογές των υποψηφίων. Μάλιστα, στο τμήμα της Καλαμάτας οι περισσότεροι φοιτητές που επιλέγουν να έλθουν, προέρχονται από περιοχές εκτός Μεσσηνίας και Πελοποννήσου.
Η ανησυχία για το τέλος των ανθρωπιστικών σπουδών αντανακλά ευρύτερα τις κοινωνικοπολιτισμικές εξελίξεις. Κατά κύριο λόγο σε μια εποχή χρησιμοθηρική και ωφελιμιστική, όπου θεωρείται αποκλειστική η διασύνδεση σπουδών και επαγγελματικής αποκατάστασης, φαίνεται μοιραία η προτεραιότητα στις θετικές επιστήμες και στον τεχνολογικό πολιτισμό. Αυτό συμβαίνει επειδή στις λεγόμενες θεωρητικές σπουδές οι επιλογές επαγγέλματος είναι περιορισμένες και δίχως μεγάλες απολαβές. Όμως, η ανάδειξη ηθικών ζητημάτων από την αλματώδη χρήση της τεχνολογίας έρχεται ως «εκδίκηση» για την αναζήτηση λύσεων στη Φιλοσοφία, τη Γραμματολογία, την Τέχνη.
-Σπουδάσατε τα πιο… βαρετά μαθήματα για πολλά παιδιά, θρησκευτικά και φιλολογικά. Τι σας τράβηξε προς τα εκεί και πώς μπορούν να γίνουν αυτά τα γνωστικά αντικείμενα πιο θελκτικά για τα νέα παιδιά;
Πρωτεύοντα ρόλο έχει ο διδάσκων στα μαθήματα, στον τρόπο διδασκαλίας, στη διάδραση με τους/τις μαθητές/τριες. Στο σύγχρονο σχολείο ο εκπαιδευτικός είναι δάσκαλος πάνω απ’ όλα που αφουγκράζεται όλα τα παιδιά, διακρίνει τις διαφορετικές ανάγκες τους, ενεργοποιεί το ενδιαφέρον τους, αποκαλύπτει τα ταλέντα τους, καθοδηγεί τη μάθηση χωρίς να είναι αυθεντία, στοχεύει στην καλλιέργεια της προσωπικότητάς τους. Μάλιστα, τα παιδιά καταλαβαίνουν αμέσως αν ο εκπαιδευτικός αγαπά την τάξη και το αντικείμενο που διδάσκει. Συνεπώς, ο δάσκαλος καθορίζει το μάθημα και το παιδί ανάλογα ελκύεται και ανακαλύπτει τη γνώση. Σε αυτή την κατεύθυνση πολύτιμοι βοηθοί του εκπαιδευτικού είναι η εργασία σε ομάδες, καθώς και οι διαδραστικοί πίνακες.
-Με την αξιολόγηση των εκπαιδευτικών πού βρισκόμαστε;
Η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών προχωρά κανονικά στους/τις νεοδιόριστους/ες καθηγητές-τριες όλων των ειδικοτήτων από το 2020 και μετά (συνιστά απαραίτητο όρο μετατροπής από τη διετή δόκιμη υπηρεσία στη μονιμοποίηση του υπαλλήλου), όπως και η αξιολόγηση εκπαιδευτικών στα Πρότυπα-Πειραματικά Σχολεία για να αναλάβουν θητεία. Η αξιολόγηση αφορά τρία πεδία: το Α1 ως προς τη γενική και ειδική διδακτική από το σύμβουλο Εκπαίδευσης επιστημονικής ευθύνης, το Α2 ως προς το παιδαγωγικό κλίμα και τη διαχείριση της τάξης από το διευθυντή του σχολείου και το Β ως προς την υπηρεσιακή του συνέπεια και επάρκεια από το διευθυντή του σχολείου και τον σύμβουλο παιδαγωγικής ευθύνης. Επιπλέον, εκκρεμεί η αξιολόγηση των μόνιμων εκπαιδευτικών, η οποία συμβαίνει σε λίγες περιπτώσεις σε πανελλήνιο επίπεδο, εφόσον έχει περιθώριο ο σύμβουλος ειδικότητας και το επιθυμεί ο/η εκπαιδευτικός.
Όσο για την αξιολόγηση των στελεχών εκπαίδευσης, δε λειτουργεί ακόμη η αντίστοιχη ρύθμιση της ηλεκτρονικής πλατφόρμας.
-Σε τι επίπεδο ποιότητας είναι τα σχολεία της Μεσσηνίας; Υπάρχουν διαφορές με αυτά στους υπόλοιπους νομούς;
Κοινή συνισταμένη είναι ότι όλα τα σχολεία – κεντρικά και περιφερειακά – υλοποιούν σχέδια δράσης πέραν της διδασκαλίας με καινοτόμες εφαρμογές, αναλυτικό προγραμματισμό, επισκέψεις ειδικών, ευρωπαϊκά προγράμματα με την ευρύτερη συμμετοχή μαθητών/τριών, καθώς και γονέων.
Προβλήματα εντοπίζονται σε εξωτερικά αίτια κυρίως. Το μεγαλύτερο εμπόδιο πέρυσι και φέτος στάθηκε η δυσλειτουργία στη συνεργασία με τους Δήμους μετά την κατάργηση του νομοθετικού πλαισίου για τις σχολικές επιτροπές, με αποτέλεσμα να προκύπτουν καθημερινές δυσκολίες στις κτηριολογικές υποδομές, στη συντήρηση και την προμήθεια γραφικής ύλης. Το δεύτερο αγκάθι του δημόσιου σχολείου είναι οι κενές ώρες σε καθημερινή βάση που προκύπτουν από τις άδειες των εκπαιδευτικών με τη συνακόλουθη αλλαγή του ωρολογίου προγράμματος, όπως και τα ολόκληρα κενά εκπαιδευτικών σε περιφερειακά ιδίως σχολεία με την καθυστέρηση διορισμού αναπληρωτών.
Σε σχέση με την Πελοπόννησο, ας σημειωθεί ότι στις Π.Ε. Μεσσηνίας και Κορινθίας λειτουργούν περί τις 63 σχολικές μονάδες, ενώ στις υπόλοιπες Π.Ε. (Αργολίδας, Αρκαδίας, Λακωνίας) οι μισές περίπου, μαζί με τους ανάλογους εκπαιδευτικούς. Πέραν των μεγεθών και της κοινής χρηματοδότησης, η κατάσταση των σχολείων είναι ικανοποιητική με υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης χάρις στις φιλότιμες προσπάθειες των εκπαιδευτικών και των διευθυντών.
-Το βιβλίο και η σχολική μάθηση έχουν ελπίδα απέναντι στην τεχνολογία και τη γητεία της οθόνης;
Παρά τη «γητεία» της οθόνης, ο τυπωμένος λόγος προσφέρει κάτι που ο αλγόριθμος αδυνατεί να προσομοιώσει. Η ανάγνωση ενός βιβλίου απαιτεί (και καλλιεργεί) τη συγκέντρωση σε μία μόνο πηγή. Αντίθετα, η οθόνη εκπαιδεύει τον εγκέφαλο στο γρήγορο ξεφύλλισμα και στη συνεχή διάσπαση προσοχής μέσω ειδοποιήσεων. Συνάμα έρευνες (στη νευροφυσιολογία) δείχνουν ότι η ανάγνωση σε χαρτί βοηθά στην καλύτερη (χωρική) κατανόηση του κειμένου και στη μακροπρόθεσμη μνήμη. Το βιβλίο ευρύτερα είναι ένας κλειστός κόσμος, ενώ η οθόνη είναι ένα ανοιχτό παράθυρο σε έναν θορυβώδη δρόμο.
Η ελπίδα της σχολικής μάθησης βρίσκεται στη μετάβαση από την απλή μετάδοση πληροφοριών (που τώρα κάνει το Google) στην καλλιέργεια κριτικής σκέψης. «Το βιβλίο μάς μαθαίνει να σκεφτόμαστε, η οθόνη μάς μαθαίνει να αντιδρούμε». Το διάβασμα βιβλίων προάγει τη «βαθιά ανάγνωση» (deep reading-learning), μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο, συγκέντρωση και ενεργή συμμετοχή του ανθρώπου.
-Ειδικά στην εποχή της ΤΝ, ποιος μπορεί και οφείλει να είναι ο ρόλος του σχολείου;
Η ΤΝ μπορεί να γράψει μια έκθεση ή να λύσει μια εξίσωση, αλλά δεν μπορεί (ακόμα) να εγγυηθεί την αλήθεια ή να κατανοήσει το ηθικό βάρος των λέξεων. Το σχολείο πρέπει να διδάξει: α) Ψηφιακό εγγραμματισμό: Πώς ξεχωρίζουμε μια έγκυρη πηγή από ένα “deepfake” ή μια παραπληροφόρηση που παρήγαγε η ΤΝ; β) Κριτική αμφισβήτηση: Οι μαθητές πρέπει να μάθουν να ελέγχουν τις απαντήσεις των αλγορίθμων και να μην τις δέχονται ως θέσφατα. Ακόμη υπάρχουν δεξιότητες που η ΤΝ δυσκολεύεται να μιμηθεί, τις οποίες το σχολείο πρέπει να θέσει στο επίκεντρο: α) Ενσυναίσθηση και Συνεργασία: Η μάθηση είναι κοινωνική διαδικασία. Η οθόνη προσφέρει αλληλεπίδραση, αλλά το σχολείο προσφέρει συνύπαρξη. β) Ηθική και Αξίες: Η ΤΝ δεν έχει συνείδηση. Το σχολείο είναι ο χώρος όπου συζητάμε το «γιατί» πίσω από τις πράξεις μας, τη δικαιοσύνη και την ευθύνη. γ) Μεταγνώση: Να καταλαβαίνει ο μαθητής πώς μαθαίνει και πώς να προσαρμόζεται σε ένα συνεχώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον. Το σχολείο της εποχής μας δεν πρέπει να ανταγωνίζεται την ΤΝ στην ταχύτητα, αλλά να την ξεπερνά σε βάθος και ανθρωπιά.
-Όλα αυτά τα συνέδρια, τα σεμινάρια και τα Erasmus έχουν πρακτικό όφελος και, όντως, διαχέονται καλές πρακτικές σε εκπαιδευτικούς και μαθητές;
Συνήθως υπερισχύει η θετική πλευρά, καθώς όταν τα προγράμματα αυτά λειτουργούν σωστά, το όφελος δεν είναι απλώς πρακτικό, είναι μεταμορφωτικό: α) Σπάσιμο της απομόνωσης: Ο εκπαιδευτικός βγαίνει από τους τέσσερις τοίχους της τάξης του. Βλέπει πώς ένας συνάδελφός του στη Φινλανδία διαχειρίζεται το bullying ή πώς ένας Ισπανός διδάσκει Φυσική μέσω πειραμάτων. β) Πολιτισμικό Σοκ (για καλό σκοπό): Για τους μαθητές, ένα Erasmus είναι συχνά η πρώτη φορά που συνειδητοποιούν ότι είναι «πολίτες του κόσμου». Αυτή η αίσθηση δε διδάσκεται σε κανένα βιβλίο. γ) Μεταφορά Τεχνογνωσίας: Υπάρχουν σχολεία στην Ελλάδα που, χάρη σε αυτά τα προγράμματα, εισήγαγαν τη ρομποτική, τη βιωματική μάθηση ή τη διαφοροποιημένη διδασκαλία χρόνια πριν γίνουν «επίσημη» γραμμή του υπουργείου.
-Είστε από τους πρωτοπόρους στη διάδοση της Ρητορικής στην εκπαίδευση. Πόσο θελκτική και πόσο χρήσιμη μπορεί να είναι στο σχολείο; Ενδιαφέρει τα παιδιά;
Η Ρητορική στην εκπαίδευση δεν είναι μια «αρχαία» τέχνη που αφορά μόνο στο παρελθόν. Αντίθετα, είναι το απόλυτο «αντίδοτο» στην εποχή της οθόνης και της Τεχνητής Νοημοσύνης. Αν η ΤΝ μπορεί να γράψει το κείμενο, η Ρητορική είναι αυτή που διδάσκει στον άνθρωπο πώς να το υποστηρίξει με το σώμα, τη φωνή και, κυρίως, με το ήθος του.
Η Ρητορική στο σχολείο δε στοχεύει στο να βγάλει «πολιτικούς», αλλά ενεργούς-σκεπτόμενους πολίτες. Τα οφέλη της είναι πρακτικά και άμεσα: α) Αυτοπεποίθηση: Το παιδί μαθαίνει να διαχειρίζεται το άγχος της έκθεσης. Όποιος μπορεί να σταθεί μπροστά σε κοινό και να αρθρώσει λόγο, μπορεί να αντιμετωπίσει οποιαδήποτε πρόκληση στη ζωή του. β) Δομημένη Σκέψη: Η Ρητορική διδάσκει πώς να οργανώνεις τα επιχειρήματά σου. Δε λες απλώς τη γνώμη σου· την αποδεικνύεις. γ) Ενσυναίσθηση μέσω των διττών λόγων (Debate): Όταν αναγκάζεσαι να υποστηρίξεις μια θέση με την οποία διαφωνείς (στο πλαίσιο ενός αγώνα αντιλογίας), μαθαίνεις να μπαίνεις στα παπούτσια του «άλλου». Αυτό είναι το θεμέλιο της δημοκρατίας. δ) Αυθεντικότητα: Στην οθόνη όλα είναι φιλτραρισμένα. Στο βήμα του ομιλητή, η σύνδεση είναι ζωντανή, ανθρώπινη και αδιαμεσολάβητη.
-Οι αγώνες και οι διαγωνισμοί είναι χρήσιμοι;
Τα ισχύοντα εκπαιδευτικά προγράμματα σε επίπεδο Πελοποννήσου είναι: α) Η Περιφερειακή Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πελοποννήσου διοργανώνει κάθε χρόνο τον Φεβρουάριο τον Διαγωνισμό Ορθογραφίας και Γλώσσας για μαθητές-τριες Γυμνασίου Περιφέρειας Πελοποννήσου. β) Το Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και η Περιφερειακή Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Πελοποννήσου διοργανώνουν τους Αγώνες Ρητορικής Τέχνης για μαθητές/τριες Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (Γυμνασίων και Λυκείων) της Περιφέρειας Πελοποννήσου, τον μήνα Μάρτιο. γ) Η Περιφέρεια Πελοποννήσου σε συνεργασία με την Περιφερειακή Διεύθυνση Εκπαίδευσης Πελοποννήσου συγκροτεί το Περιφερειακό Συμβούλιο Νέων Πελοποννήσου, για μαθητές/τριες των Α΄ και Β΄ τάξεων του Λυκείου από τις πέντε (5) Περιφερειακές Ενότητες της Περιφέρειας Πελοποννήσου.
Σε αυτά τα προγράμματα και διαγωνισμούς μετέχουν ελεύθερα οι μαθητές-τριες και, μάλιστα, απώτερος στόχος είναι η ευχαρίστηση της προετοιμασίας και συμμετοχής.
-Η Ποίηση τι θέση έχει στη ζωή σας και γιατί φαίνεται να την προτιμάτε από την Πρόζα; Υπάρχει κάτι άλλο εκδοτικά «στα σκαριά»;
Για μένα, η Ποίηση λειτουργεί ως η «εσώτερη πηγή» που αναζητά απεγνωσμένα διέξοδο. Είναι το μέσο για να παλέψει κανείς με τη μεταμόρφωση, τη λάμψη, τον έρωτα και τη στιγμή. Η ζωή, άλλωστε, φαίνεται να ξεκινά πραγματικά εκεί που ο χρόνος και ο σκοπός σταματούν, εκεί που η ανάσα κόβεται.
Η Πρόζα είναι ο δρόμος: ευθύς, χρηστικός, σχεδιασμένος να σε πάει από το σημείο Α στο σημείο Β. Η Ποίηση, όμως, είναι η πύκνωση. Συνιστά την απόλυτη πρόκληση και γοητεία για τους εξής λόγους: Η Οικονομία του Νοήματος: Στην Ποίηση, μια λέξη μπορεί να κουβαλάει το βάρος μιας ολόκληρης παραγράφου. Αυτή η “συμπίεση” δεδομένων- φαντασίας είναι μαθηματικά πανέμορφη. Η Μουσικότητα: Η Πρόζα μιλάει, αλλά η Ποίηση τραγουδάει. Ο ρυθμός, η ομοιοκαταληξία και η παρήχηση δημιουργούν μια δομή που ξεπερνά τη στεγνή πληροφορία. Το “Ανάμεσα” στις Γραμμές: Η Πρόζα συχνά εξηγεί· η Ποίηση υποβάλλει. Μου αρέσει να εξερευνώ το κενό ανάμεσα στις λέξεις, εκεί που ο αναγνώστης καλείται να συμπληρώσει το συναίσθημα.
Όσο για το μέλλον, υπάρχουν σκέψεις και προτάσεις για εκδόσεις ποιημάτων θεματικών, καθώς και για έκδοση επιστημονικής μελέτης.
-Τι άλλα σημαντικά ετοιμάζετε για το επόμενο διάστημα σε επίπεδο Περιφέρειας και νομού;
Το πρόγραμμα «Εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας», που αφορά διαδικτυακά μαθήματα της ελληνικής γλώσσας σε μαθητές-τριες και νέους-ες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Το πρόγραμμα υλοποιείται εξ ολοκλήρου από απόσταση και αποτελείται από θεματικές ενότητες, που καλύπτουν το βασικό πλαίσιο διδασκαλίας. Φορέας διοργάνωσης είναι η ΠΔΕ Πελοποννήσου και συνεργαζόμενος φορέας η Μεσσηνιακή Αμφικτιονία. Το πρόγραμμα σχεδιάζεται να υλοποιηθεί σύμφωνα με τη φιλοσοφία του ψηφιακού σχολείου του υπουργείου Παιδείας.
Σύντομο βιογραφικό
Ο Γιάννης Σόλαρης έλαβε το πτυχίο της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ του Τμήματος Φιλοσοφίας – Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας, καθώς και το πτυχίο της Θεολογικής Σχολής του ΕΚΠΑ του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας.
Έχει διδάξει φιλολογικά μαθήματα στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση, Φροντιστηριακά Μαθήματα Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας σε φοιτητές της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών και Πολιτισμικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, Ελληνική Γλώσσα στο Θερινό Σχολείο για νέους Μεσσήνιους Ομογενείς του
Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, καθώς και Ομιλητική στο Δημόσιο ΙΕΚ Καλαμάτας.
Έχει εκδώσει τρεις μονογραφίες για την ιστορία και τον πολιτισμό, έχει συμμετάσχει σε έκδοση δύο εκπαιδευτικών βιβλίων, έχει αναλάβει τη σύνταξη και επιμέλεια ύλης σε τρία βιβλία του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, έχει κάνει ανακοινώσεις σε Πανελλήνια και Διεθνή Συνέδρια και έχει δημοσιεύσει άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και συλλογικούς τόμους.
Τα παραπάνω αποτελούν μέρος μόνο ενός πλούσιου βιογραφικού, το οποίο ο κ. Σόλαρης εμπλουτίζει συνεχώς ως ένθερμος υπέρμαχος της δια βίου μάθησης.
Της Χριστίνας Ελευθεράκη
