Τι άλλο θα ζήσει η Μεσσηνία;


Πρώτη Δημοσίευση: 05/02/2019 18:31 - Τελευταία Ενημέρωση: 05/02/2019 18:31
Κάποιος την έβαλε στο μάτι τη γοητευτική Μεσσηνία και να που η μία καταστροφή διαδέχεται την άλλη, στον πιο ζόρικο χειμώνα της σύγχρονης ιστορίας της. Θα έλεγα πως θα ήταν ευχής έργο οι τοπικοί δεσποτάδες να προχωρήσουν σε ευχέλαιο μήπως και ξορκιστεί το κακό, που είχε αφετηρία το χαμό τριών μαθητών σε δρόμο της περιοχής Τριφυλίας (και που τόσο εμπεριστατωμένα αντιμετώπισε το «Θ»). Ακολούθησε η θεομηνία που χτύπησε την Καλαμάτα όσο καμία άλλη μεγάλη πόλη της χώρας, με κορωνίδα την καταστροφή του μοναδικού ορεινού δρόμου που ενώνει την πρωτεύουσα με τα πλούσια χωριά του Ταϋγέτου και που, βέβαια, ενώνει την Καλαμάτα με τη Σπάρτη.
Το κακό «τρίτωσε», δυστυχώς, το Σαββατόβραδο στο ταβερνείο γωνία Ηρώων και Σανταρόζα, όπου η έκρηξη φιάλης υγραερίου στην κουζίνα του μαγαζιού οδήγησε στο θάνατο τρεις νέες γυναίκες. Δύο μαγείρισσες και τη σύζυγο του ιδιοκτήτη της ταβέρνας, που τραυματίστηκε στην προσπάθειά του να βοηθήσει τις εγκλωβισμένες. Το πολύ λυπηρό ήταν που η μία από τις άτυχες γυναίκες, ανήμερα της γιορτής της Υπαπαντής του Κυρίου (πολιούχου της Καλαμάτας), είχε βρεθεί εκεί για ένα μεροκάματο, που θα τη βοηθούσε να τα φέρει βόλτα στην οικογένεια, που αριθμεί τέσσερα ανήλικα κορίτσια! Είπατε τίποτα; Θα το πω του λόγου μου: Κάθε φτωχός και η μοίρα του. Όσο για το ζεύγος που διατηρούσε την ταβέρνα; Μιλάμε για δύο αγωνιστές της ζωής, ένα θαρραλέο ζευγάρι που είχε μάθει να παλεύει και να προσπαθεί να τα φέρει βόλτα, απέναντι στις διάσημες ταβέρνες της Ναυαρίνου, ή και τις πολυτελείς της μαρίνας στη Δυτική Παραλία.
Κατά τα άλλα, η ζωή θα συνεχιστεί (πρώτη το έγραψε η Μάργκαρετ Μίτσελ, κλείνοντας το σπουδαίο «Όσα παίρνει ο άνεμος»), ο τόπος θα ξαναβρεί τους ρυθμούς του, αρκεί οι υπεύθυνοι (Πολιτεία, Περιφέρεια και Δήμος) να αποφασίσουν άμεσα όσα πρέπει να γίνουν προκειμένου να αποκατασταθούν οι ζημιές. Με γνώμονα, βέβαια, να μπορεί η περιοχή να αντέξει σε δύσκολες περιστάσεις και όχι να σχίζονται οι δρόμοι από καθιζήσεις και άλλοι να μετατρέπονται (όπως στη Μικρή Μαντίνεια πρόσφατα…) σε παγοδρόμια, από την παρατεταμένη χαλαζόπτωση…
Κλείνοντας, να θυμίσω ότι Μεσσηνία δεν είναι μόνο οι φυσικές ομορφιές, η γκλαμουριά της πελατείας της «Costa Navarino» και ένας προορισμός που κερδίζει το στοίχημα χρόνο το χρόνο στον τομέα του Τουρισμού. Είναι μια περιοχή που περιμένει να γίνουν πολλά όπου υπάρχουν προβλήματα. Δηλαδή, έργα υποδομής που είναι σχεδόν ανύπαρκτα πίσω από τη βιτρίνα της παραλίας και την γοητεία του Ιστορικού Κέντρου.
Να καταθέσω ένα παράπονο φίλου που ως μέλος εκδρομής στην Καλαμάτα με πούλμαν δεν μπόρεσε να προσκυνήσει στην Ιερά Μονή της Παναγιάς της Δήμιοβας, επειδή –όπως ειδοποιήθηκε από τους αρμόδιους ο οδηγός του πούλμαν- ο δρόμος δεν επέτρεπε την πρόσβαση λεωφορείων σε κάποιο σημείο της διαδρομής. Εννοείται ότι ο προορισμός στην εν λόγω Μονή είναι από τους πλέον δημοφιλείς (μαζί με το Σπήλαιο του Δυρού, τη Βοϊδοκοιλιά, το Κάστρο της Μεθώνης και το μοναδικό θηλυκό ποταμό στα σύνορα με την Ηλεία, τη διάσημη Νέδα).
 
Γιώργος Αρκουλής
Φωτογραφία: 
Ετικέτες Στηλών: 



Προσθήκη νέου σχολίου