Ξεφυλλίζοντας βιβλία…


Πρώτη Δημοσίευση: 24/08/2014 18:16 - Τελευταία Ενημέρωση: 24/08/2014 18:16
-Πάντα η Κυριακή είναι μαγική, ειδικά τα πρωινά της, ως ημέρα σχόλης…
-Πάντα, για μένα, ξεκινά με καφέ, μουσική και εφημερίδες…
-Και συνεχίζεται με βιβλίο…
-Για σας ξεφύλλισα πάλι της Αλκυόνης Παπαδάκη.
-Αντιγράφω και οι συνειρμοί δικοί σας…
-«Αν, κουτέ, ήταν δυνατόν να συναντήσω το Θεό, θα του ’κανα την εξής, απλή ερώτηση.
Έφτιαξες ένα σύμπαν, που για να διατηρείται σε ισορροπία, στηρίζεται στον αλληλοσπαραγμό. Μαύρες τρύπες που καταπίνουνε εκατομμύρια αστέρια, ήλιοι που καίγονται σαν βαρελότα κ.λπ. κ.λπ. κ.λπ.
Έφτιαξες και μια γη, μέσα στο τάχα μου ειρηνικό σου σύμπαν, που για να ισορροπήσουν τα διάφορα είδη, «τρώει το μεγάλο ψάρι το μικρό».
-Τώρα, ποια είναι τα χαρακτηριστικά του μεγάλου και ποια του μικρού ψαριού, εσείς αποφασίζετε…
-Κι ένα άλλο κομμάτι…
-«Αν προσέξετε στη φύση, τα όμοια δέντρα έχουν σχεδόν το ίδιο σχήμα.
Ελάχιστα ξεφεύγουν.
Δείτε, ας πούμε, τις ελιές, τα έλατα, τις νεραντζιές…
Μόνο οι ευκάλυπτοι διαφέρουν.
Παίρνουν συνήθως τη μορφή που τους χαρίζει ο άνεμος.
Οι ευκάλυπτοι είναι μοναχικοί. Απόμακροι. Στοχαστικοί.
Μοιάζει σαν να σηκώνουν στα κλαδιά τους όλη τη λύπη των ανθρώπων.
Και η λύπη δεν έχει ποτέ γνώριμο σχήμα.
Κρέμεται πάντα σιωπηλά, κάτω απ’ το φως του ήλιου, σαν τα κλαδιά του ευκάλυπτου».
-Και μια διευκρίνιση πριν από την ταύτιση με τους ευκάλυπτους…
-Μου είχε πει παλιά ένας φίλος: Επειδή δε μιλάει, μη νομίζεις πως είναι σκεπτόμενος. Μπορεί να είναι και ηλίθιος…
α.α.

Φωτογραφία: 
Ετικέτες Στηλών: 



Προσθήκη νέου σχολίου